शोचाम्येनं पार्थिवं पुत्रहीनं नैवात्मानं मन्दभाग्यं विहङ्ग
हे पक्ष्या, मी स्वतःच्या दुर्दैवाबद्दल नाही, तर या पुत्रहिन राजाबद्दल दुःख करते.
भविष्यन्ति वह्निमारोह शीघ्रं सत्यं प्रोक्तं श्रद्दधत्स्व त्वमद्य
तू लवकरच अग्नीत प्रवेश करशील; जे सांगितले आहे ते सत्य आहे—आज त्यावर विश्वास ठेव.
हुताशमासाद्य पतिव्रता तं संचिन्तयन्ती ज्वलनं प्रवनन्ना
पतीवर मन लावून, पतिव्रता स्त्री ज्वलंत अग्नीपाशी गेली आणि त्या ज्वालांकडे वळली.
खमुत्पपाताथ स कामचारी समं महिष्या च सुनाभपुत्र्या
मग ती इच्छेप्रमाणे आकाशात उडाली, राणी सुनाभाची कन्या तिच्यासोबत होती.
स दिव्ययोगात् प्रतिसंस्थितो ऽम्बरे भार्यासहायो दिवसानि पञ्च
दिव्य सामर्थ्याने, तो आपल्या पत्नीबरोबर पाच दिवस आकाशातच राहिला.
रराम तन्व्या सह कामचारी ततो ऽम्बरात् प्राच्यवतास्य शुक्रम्
तो त्या सडपातळ स्त्रीसोबत इच्छेप्रमाणे रमला; नंतर त्याचे वीर्य आकाशातून खाली पडले.
चित्रा विशाला हरितालिनी च सप्तर्षिपत्न्यो ददृशुर्यथेच्छया
चित्रा, विशाल आणि हरितालिनी—सप्तर्षींच्या या पत्नी—ज्यावेळी इच्छा झाली तेव्हा त्यांनी ते पाहिले.
मन्यमानास्तदमृतं सदा यौवनलिप्सया
नेहमी तरुण राहावे म्हणून, त्यांनी ते अमृत समजून त्याची इच्छा धरली.
पतिभिः समनुज्ञाताः पपुः पुष्करसंस्थितम्
पतींची परवानगी घेऊन, त्यांनी त्या कमळातले पाणी प्यायले.
पीतमात्रेण शुक्रेण पार्थिवेन्द्रोद्भवेन ताः
राजाच्या वीर्याचे फक्त एक घोट प्यायल्यावर त्या...
ततस्तु तत्यजुः सर्वे सदोषास्ताश्च पत्नयः
मग त्या सर्व पत्नी दोषी ठरून, ते सोडून गेल्या.
तेषां रुदितशब्देन सर्वमापूरितं जगत्
त्यांच्या रडण्याच्या आवाजाने संपूर्ण जग भरून गेले.
समभ्येत्याब्रवीद् बालान् मा रुदध्वं महाबलाः
तो त्यांच्या जवळ गेला आणि म्हणाला, 'मुलींनो, रडू नका, तुम्ही सामर्थ्यवान आहात.'
इत्येवमुक्त्वा देवेशो ब्रह्म लोकपितामहः
असे म्हणून, देवांचा स्वामी ब्रह्मा, जगांचा पितामह...
ते त्वासन् मरुतस्त्वाद्या मनोः स्वायंभुवे ऽन्तरे
त्या सर्वजणी मनुच्या स्वायंभुव काळात मरुत झाल्या.
स्वारोचिषस्य पुत्रस्तु श्रीमानासीत् क्रतुध्वजः
स्वारोचिषाचा पुत्र, तेजस्वी क्रतुध्वज, जन्माला आला.
तपोर्ऽथं ते गताः शैलं महामेरुं नरेश्वराः
ते राजे तपश्चर्येसाठी महा मेरू पर्वतावर गेले.
ततो विपश्चिन्नामाथ सहस्राक्षो भयातुरः
नंतर, हजार डोळ्यांचा इंद्र, ज्याचे नाव विपश्चित होते, तो घाबरला.
गच्छस्व पूतने शैलं महामेरुं विशालिनम्
पुतना, तू त्या विशाल आणि तेजस्वी महा मेरू पर्वतावर जा.
यथा हि तपसो विघ्नं तेषां भवति सुन्दरि
सुंदरी, त्यांची तपश्चर्या भंगावी म्हणून तिथे अडथळा निर्माण कर.
इत्येवमुक्ता शक्रेण पूतना रूपशालिनी
शक्राने असे सांगितल्यावर, रूपवान पुतना
आश्रमस्याविदूरे तु नदी मन्दोदवाहिनी
आश्रमाजवळच मंद वाहणारी एक नदी होती.
सापि स्नातुं सुचार्वङ्गी त्ववतीर्णा महानदीम्
तीही सुंदर अंगाची पुतना स्नानासाठी त्या मोठ्या नदीत उतरली.
तेषां च प्राच्यवच्छुक्रं तत्पपौ जलचारिणी
आणि तिथे, जलचर पुतनेने त्यांच्या वीर्याचे पाणी प्याले.
ते ऽपि विभ्रष्टतपसो जग्मू राज्यं तु षैतृकम्
त्यांची तपश्चर्या नष्ट झाल्यावर, ते सहा राजांच्या राज्यात गेले.
ततो बहुतिथे काले सा ग्राही शङ्खरूपिणी
खूप काळानंतर, ती ग्राही शंखाच्या रूपात प्रकट झाली.
स तां दृष्ट्वा महाशङ्खी स्थलास्थां मत्स्यजीविकः
मग एक मासेमारी करणारा त्या जमिनीवरच्या मोठ्या शंखाजवळ गेला.
तथाभ्येत्य महात्मानो योगिनो योगधारिणः
तेव्हा, मोठ्या मनाचे योगी आणि योगधारी तिथे आले.
ततः प्रमाच्छङ्खिनी सी सुषुवे सप्त वै शिशून्
नंतर त्या शंखमातेने सात मुलांना जन्म दिला.
अमातृपितृका बाला जलमध्यविहारिणः
ती मुले आईवडिलांशिवाय पाण्यात खेळत होती.