हते हिरण्यकशिपौ यच्चकारारिमर्दनः
हिरण्यकशिपू मारला गेल्यावर, शत्रूंचा संहार करणाऱ्याने काय केले?
विभो नाथो ऽसि मे देहि शक्रहन्तारमात्मजम्
हे प्रभो, तुम्ही माझे स्वामी आहात; मला असा पुत्र द्या जो शक्राचा वध करील.
शौचाचारसमायुक्ता स्थास्यसे दशतीर्दश
पवित्रता आणि चांगली वर्तणूक अंगीकारून, तू शंभर वर्षे राहशील.
जनयिष्यसि पुत्रं त्वं शत्रुघ्नं नान्यथा प्रिये
प्रिये, तू असा पुत्र जन्माला घालशील जो शत्रूंचा नाश करील; दुसरे काही होणार नाही.
गर्भाधानं ऋषिः कृत्वा जगामोदयपर्वतम्
गर्भाधान विधी करून, ऋषी उदय पर्वतावर गेला.
तमाश्रममुपागम्य दितिं वचनमब्रवीत्
त्या आश्रमात पोहोचून, त्याने दितीला बोलावले.
बाञमित्यब्रवीद् देवी भाविकर्मप्रचोदिता
भविष्याच्या कर्माने प्रेरित होऊन, देवी म्हणाली, 'बाण.'
विनीतात्मा च कार्यार्था छिद्रान्वेषी भुजङ्गवत्
शांत आणि संयमी मनाने, आपले कार्य साधण्यासाठी, तो सर्पासारखा दोष शोधू लागला.
दशवर्षशतान्ते तु शिरःस्नाता तपस्विनी
शंभर वर्षे पूर्ण झाल्यावर, त्या तपस्विनीने डोके धुऊन शुद्धता मिळवली.
सुष्वाप केशप्रान्तैस्तु संश्लिष्टचरणाभवत्
तिने केसांच्या टोकाशी पाय गुंफून गाढ झोप घेतली.
विवेश मातुरुदरं नासारन्ध्रेण नारद
नारद, तो आपल्या आईच्या उदरात तिच्या नाकाच्या छिद्रातून प्रवेशला.
ददर्शोर्ध्वमुकं बालं कटिन्यस्तकरं महत्
त्याने वरती तोंड करून पडलेले, हात घट्ट ठेवलेले एक मोठे बाळ पाहिले.
शुद्धस्फटिकसंकाशां कराभ्यां जगृहे ऽथ ताम्
मग, पारदर्शक स्फटिकासारख्या तेजस्वी हातांनी त्याने तिला पकडले.
कराभ्यं मर्दयामास ततः सा कठिनाभवत्
त्याने हातांनी तिला दाबायला सुरुवात केली, आणि मग ती कठीण झाली.
शतपर्वाथ कुलिशः संजातो मांसपेशितः
नारद, मग मांसाने बनलेला, शंभर सांध्यांचा वज्र तयार झाला.
चिच्छेद सप्तधा ब्रह्मन् स रुरोद च विस्वरम्
ब्राह्मण, त्याने त्या वज्राने तिला सात भागांत विभागले आणि ती मोठ्याने ओरडली.
शुश्राव वाचं पुत्रस्य रुदमानस्य नारद
नारद, रडणाऱ्या आपल्या मुलाचा आवाज त्याने ऐकला.
इत्येवमुक्त्वा चैकैकं भूयश्चिच्छेद सप्तधा
असं म्हणून, त्याने पुन्हा प्रत्येक भागाला सात तुकड्यांत विभागले.
दितिं कृताञ्जलिपुटः प्राह भीतस्तु शापतः
शापामुळे घाबरून, त्याने हात जोडून दितीला विनंती केली.
तवैवापनयाच्छस्तस्तन्मे न क्रोद्धमर्हसि
हे सर्व तुझ्याच मागणीमुळे घडलं, म्हणून माझ्यावर राग करू नकोस.
संपूर्णे त्वपि काले वै या शौचत्वमुपागता
पूर्ण वेळ झाल्यावरही तिने पवित्रता मिळवली होती.
देवाराज्ञा सहैतांस्तु प्रेषयामास भामिनि
सुंदरी, देवांचा राजा इंद्रासह त्याने त्यांना पाठवले.
बिभेद वज्रेण ततः स गोत्रभित् ख्यातो महर्षे भगवान् महेन्द्रः
महार्षे, वज्राने दितीला फाडणारा, वृत्राचा संहार करणारा पुण्यवान महेंद्राने तिला विभागले.
तत् केन पूर्वमासन् वै मरुन्मार्गेण कथ्यताम्
मग, आधी त्या वाऱ्याच्या मार्गावर कोण होते, ते मला सांग.
के त्वासन् वायुमार्गस्थास्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
वाऱ्याच्या मार्गावर जे राहत होते, ते कोण होते, ते कृपया मला समजावून सांग.
स्वायंभुवं समारभ्य यावन्मन्वन्तरं त्विदम्
स्वायंभुव मन्वंतरापासून या सध्याच्या मन्वंतरापर्यंत—
तस्यासीत् सवनो नाम पुत्रस्त्रैलोक्यपूजितः
त्याला सवना नावाचा पुत्र होता, जो त्रैलोक्याच्या पूजेचा होता.
ततो ऽरुदत् तस्य पत्नी सुदेवा शोकविह्वला
मग त्याची पत्नी सुदेवा, दुःखाने व्याकुळ होऊन रडू लागली.
नाथ नातेति बहुशो विलपन्ती त्वनाथवत्
ती वारंवार 'नाथा, नाथा' असे म्हणत रडू लागली, जणू काही तिचा कोणताही आधार उरलेला नव्हता.
यद्यस्ति ते सत्यमनुत्तमं तदा भवत्वयं ते पतिना सहाग्निः
जर तुझ्या सत्याची खरीच महानता असेल, तर तुझ्या पतीसह ही अग्नी तुझी सोबती होवो.