यावन्निहन्मि बाणैघैः प्रमथामरवाहिनीम्
जोपर्यंत मी बाणांच्या वर्षावाने प्रमथ आणि देवांच्या सैन्याचा नाश करत नाही,
कृष्मवर्णान् महावेगान् कशयाभ्याहनन्मुने
त्याने काळ्या रंगाच्या, वेगवान घोड्यांना चाबकाने फटकावले, हे मुनी.
जघनेष्ववसीदन्तः कृच्छ्रे णोहुश्च तं रथम्
कंबर भागात दबून, कष्टाने, त्यांनी तो रथ ओढला.
संवत्सरेण साग्रेण वायुवेगसमा अपि
वाऱ्याच्या वेगाने जरी गेले तरी, पूर्ण एक वर्ष लागले.
सुरान् संछादयामास सेन्द्रोपेन्द्रमहेश्वरान्
त्याने देव, इंद्र, उपेंद्र आणि महेश्वर यांना झाकून टाकले.
सुरान् प्रोवाच भगवांश्चक्रपिणिर्जनार्दनः
चक्रधारी, भगवंत जनार्दनाने देवांना सांगितले.
तसमान्मद्वचनं शीघ्रं क्रियतां वै जयेप्सवः
म्हणून, विजयाची इच्छा असणाऱ्यांनो, माझे सांगणे लवकर पाळा.
भज्यतां स्यन्दनश्चापि विरथः क्रियतां रिपुः
रथ फोडा आणि शत्रूला रथाविना करा.
नोपेक्ष्यः शत्रुरुद्दिष्टो देवाचार्येण देवताः
देवतांनो, देवगुरूंनी दाखवलेला शत्रू दुर्लक्षित करू नका.
चक्रुर्वेगं सहेन्द्रेण समं चक्रधरेण च
ते इंद्र आणि चक्रधारीसह वेगाने पुढे धावले.
निमिषान्तरमात्रेण गदया विनिपोथयत्
क्षणभरातच त्याने गदेद्वारे प्रहार केला.
शक्त्या विभिन्नहृदयं गतासुं व्यसृजद् भुवि
शक्तीने हृदय भेदले गेले, प्राण गेले आणि तो जमिनीवर पडला.
सध्वजाक्षं रथं तूर्णमभञ्जन्त तपोधनाः
ते तपस्वी लोकांनी झेंडा आणि मजबूत धुरा असलेली ती रथ वेगाने फोडली.
गदामादाय बलवानभिदुद्राव दैवतान्
त्याने गदा उचलून, तो बलवान असुर देवतांवर तुटून गेला.
स्थित्वा प्रोवाच दैत्येन्द्रो महादेवं स हेतुमत्
मजबूत उभा राहून, दैत्यांचा राजा महादेवांना विचारपूर्वक बोलला.
तथापि त्वां विजेष्यामि पश्य मे ऽद्य पराक्रमम्
तरीही मी तुला हरवीन, आज माझं शौर्य पाहा.
ब्रह्मणा सहितान् सर्वान् स्वशरीरे न्यवेशयत्
त्याने ब्रह्मासोबत असलेल्या सर्वांना आपल्या शरीरात सामावून घेतलं.
प्राह एह्येहि तुष्टात्मन् अहमेको ऽपि संश्थितः
तो म्हणाला, 'या या, समाधानी असलेल्या, मी एकटाच उभा आहे, तरीही तयार आहे.'
दैत्यः शङ्करमभ्यागाद् गदामादाय वेगवान्
तो वेगवान दैत्य गदा घेऊन शंकरांच्या दिशेने गेला.
शूलपाणिर्गिरिप्रस्थे पदातिः प्रत्यतिष्ठत
त्रिशूळधारी पर्वताच्या उतारावर पायी उभा राहिला.
दारुणं सुमहद् रूपं कृत्वा त्रैलोक्यभीषणम्
त्याने अत्यंत भयंकर आणि विशाल, तीनही लोकांना घाबरवणारा रूप घेतला.
भुजङ्गहारामलकण्ठकन्दरं विंशार्धबाहुं सषडर्धलोचनम्
सापांची माळ गळ्यात, डोंगराच्या गुहेसारखा कंठ, वीस-साडेवीस हात, आणि सहा-साडेसहा डोळे असलेला,
बिभेद शत्रुं शूलेन शुभदः शाश्वतः शिवः
शुभ आणि शाश्वत शिवाने त्रिशूळाने शत्रूला भेदले.
विजहारातिवेगेन क्रोशमात्रं महामुने
तो प्रचंड वेगाने एक कोस अंतरावर गेला, हे महर्षे.
तूर्णमुत्पाटयामास शूलेन सगदं रिपुम्
त्याने त्रिशूळाने शत्रूला आणि त्याची गदा दोन्ही पटकन उपटून टाकली.
कराभ्यां गृह्य शूलं च समुत्पतत दानवः
त्या दानवाने दोन्ही हातांनी त्रिशूळ पकडून उडी मारली.
गदापातक्षताद् भूरि चतुर्धासृगथापतत्
गदेच्या आघाताने त्याच्या अंगातून चार दिशांना खूप रक्त वाहू लागलं.
विद्याराजेति विख्यातः पद्ममालाविभूषितः
तो विद्यराज म्हणून प्रसिद्ध आहे, कमळांच्या माळेने शोभलेला.
कालराजेति विख्यातः कृष्णाञ्जनसमप्रभः
तो कालराज म्हणून ओळखला जातो, काळ्या काजळासारखा तेजस्वी.
अतसीकुसुमप्रख्यः कामराजेति विश्रुतः
तो कामराज म्हणून प्रसिद्ध आहे, अतसीच्या फुलासारखा दिसणारा.