प्राह योत्स्ये कथं युद्धे संयमिष्ये कथं हयान्
तो म्हणाला, "मी युद्धात कसा लढू? घोड्यांना कसे आवरू?"
ततो ऽहं घातये शत्रून् नान्यथेति कथञ्चन
मग मी शत्रूंना संपवीन; दुसरा कोणताही मार्ग नाही.
विद्यते स्वयमेवाश्वांस्त्वं संयन्तुमिहार्हसि
इथे घोडे आहेतच; त्यांना तूच आवरायला हवे.
क्षमातलं निपपातैव परिभ्रष्टस्रगम्बरः
त्याच्या गळ्यातील हार आणि वस्त्रे खाली पडली, आणि तो जमिनीवर कोसळला.
पतमानं सहस्राक्षं दृष्ट्वा भूः समकम्पत
इंद्र खाली पडताना पाहून पृथ्वी थरथरली.
भार्याब्रवीत् प्रभो बालं बहिः कुरु यथासुखम्
त्याच्या पत्नीने सांगितले, "स्वामी, मुलाला जसा हवे तसे बाहेर घेऊन जा."
सा चाह श्रूयतां नाथ दैवज्ञपरिभाषितम्
ती म्हणाली, "नाथा, ज्योतिष्याने जे सांगितले ते ऐका."
यद्बाह्यतो मुनिश्रेष्ठ तद् भवेद् द्विगुणं मुने
मुनिश्रेष्ठा, बाहेर जे काही आहे ते दुप्पट होईल.
निराशङ्को बहिः शीघ्रं प्राक्षिपत् क्ष्मातले द्विजः
द्विजाने कोणतीही भीती न बाळगता पटकन मुलाला जमिनीवर बाहेर फेकले.
निवारितो गता वेला अर्द्धूहानिर्भविष्यति
निश्चित वेळ निघून गेली आहे; आता फक्त अर्धेच नुकसान होईल.
ददर्श बालद्वितयं समरूपमवस्थितम्
त्याने दोन एकसारखी दिसणारी मुले पाहिली.
प्राह तत्त्वं न विन्दामि यत् पृच्छामि वदस्व तत्
तो म्हणाला, "मी जे विचारतो त्याचे खरे काय ते मला माहीत नाही; ते सांग."
भाग्यानि चास्य यच्चोक्तं कर्मतत् कथयाधुना
"आता त्याचे भाग्य आणि त्याच्या कर्मांची माहिती मला सांग."
सो ऽब्रवीद् वद मे ऽद्यैव नोचेन्नाश्नामि भोजनम्
तो म्हणाला, "आजच मला सांग, नाहीतर मी अन्न खाणार नाही."
कातरेणाद्य यत्पृष्टं भाव्यः कारुरयं कि
"तू आज काळजीने जे विचारले—हा मुलगा पुढे काय होईल?"
जगाम साह्यं शक्रस्य कर्तुं सौत्यविशारदः
सौत्यकामात निपुण असलेला तो सारथी इंद्राची मदत करण्यासाठी गेला.
ज्ञात्वेन्द्रस्यैव साहाय्ये तेजसा समवर्धयन्
त्याला इंद्राची मदत करत असल्याचं कळल्यावर, त्याने स्वतःचं तेज आणखी वाढवलं.
प्रोवाचैह्येहि देवेश प्रियो यन्ता भवामि ते
तो म्हणाला, 'देवतांचे स्वामी, या या; मी आनंदाने तुमचा सारथी होतो.'
संयन्तासि कथं चाश्वान् संशयः प्रतिभाति मे
'तुम्ही घोड्यांना कसे सांभाळणार?' असं त्याने विचारलं, 'माझ्या मनात शंका येते.'
गन्धर्वतेजसा युक्तं वाजियानवनिशारदम्
गंधर्वांच्या तेजाने युक्त, तो घोडे चालवण्यात कुशल होता.
स चापि विप्रतनयो मातलिर्नामविश्रुतः
तो प्रसिद्ध ब्राह्मणपुत्र मातली म्हणून ओळखला जात असे.
रश्मीन् शमीकतनयो मातलिः प्रगृहीतवान्
शमीकाचा मुलगा मातली याने लगाम हातात घेतला.
प्रविशन् ददृशे श्रीमान् पतितं कार्सुकं महत्
आत जाताच, तेजस्वी पुरुषाने एक मोठा पडलेला नांगरवाला पाहिला.
पाण्डुच्छायं सुरश्रेष्ठस्तं जग्राह समार्गणम्
सुरश्रेष्ठाच्या हातातून, पांडुरंग छटा असलेला सरळ बाण त्याने उचलला.
नमस्कृत्य शरं चापे साधिज्ये विनियोजयत्
नमस्कार करून, त्याने बाण धनुष्याला, ज्या ज्या सह, लावला.
ब्रह्मेशथविष्णुनामाङ्काः सूदयन्तो ऽसुरान् रणे
ब्रह्मा, शिव आणि विष्णू यांची नावे असलेले ते बाण युद्धात असुरांचा संहार करीत होते.
सहस्राक्षो ऽतिपटुभिश्छादयामास नारद
नारद, हजार डोळ्यांचा तो इंद्र, अतिशय तीक्ष्ण अस्त्रांनी त्यांना झाकून टाकत होता.
महामात्रो धरां प्राप्तः सद्यः सीदञ्छरातुरः
महाबली तो, बाण लागून, लगेचच जमिनीवर कोसळला, व्याकुळ झाला.
हतप्रधानभूयिष्ठं बलं तदभवद् रिपोः
शत्रूचे सैन्य, आता प्रमुखांशिवाय, मोठ्या प्रमाणात पराभूत झाले.
जम्भासुरश्चापि सुरेशमव्ययं प्रजगमतुर्गृह्य गदे सुघोरे
जंभासुराने आपली भयंकर गदा उचलली आणि अविनाशी देवाधिदेवाच्या दिशेने धाव घेतली.