प्रादादिन्द्राय भगवान् रोचमानो दिवं गतः
तेव्हा तेजस्वी भगवंताने इंद्राला शस्त्र दिले आणि स्वर्गात गेला.
प्रत्युद्ययौ तदा जम्भं हन्तुकामो ऽरिमर्दनः
तेव्हा शत्रूंचा संहार करणारा जंभाला मारण्यासाठी पुढे गेला.
क्रोधं चक्रे तदा जम्भ निजघान गजाधिपम्
त्या वेळी जंभाने रागाने हत्तींच्या राजाला मारले.
निपपात यथा शैलः शक्रवज्रहतः पुरा
तो जसा इंद्राच्या वज्राने कधी तरी डोंगर कोसळतो तसा खाली पडला.
त्यक्त्वैव मन्दरगिरिं पपात वसुधातले
मंदारगिरी सोडून तो थेट पृथ्वीवर कोसळला.
मा मा शक्र पतस्वाद्य भूतले तिष्ठ वासव
'नको रे शक्र, आज खाली पडू नकोस, वासव, पृथ्वीवरच थांब.'
प्राह चैतान् कथं योत्स्ये अपत्रः शत्रुभिः सहः
तो म्हणाला, 'पंखांशिवाय मी शत्रूशी कसा लढू?'
युध्यस्व त्वं समारुह्यप्रेषयिष्याम यदा रथम्
'लढत राहा, रथावर बस, रथ तयार झाला की आम्ही तो तुझ्याकडे पाठवू.'
वानरध्वजसंयुक्तं हरिभिर्हरिभिर्युतम्
माकडाच्या ध्वजाने सजवलेली, सर्व बाजूंनी माकडांनी वेढलेली ती सेना होती.
शक्राय प्रेषयामासुर्विश्वावसुपुरोगमाः
विश्वावसु यांच्या पुढाकाराने त्यांनी इंद्राकडे दूत पाठवले.
प्राह योत्स्ये कथं युद्धे संयमिष्ये कथं हयान्
तो म्हणाला, "मी युद्धात कसा लढू? घोड्यांना कसे आवरू?"
ततो ऽहं घातये शत्रून् नान्यथेति कथञ्चन
मग मी शत्रूंना संपवीन; दुसरा कोणताही मार्ग नाही.
विद्यते स्वयमेवाश्वांस्त्वं संयन्तुमिहार्हसि
इथे घोडे आहेतच; त्यांना तूच आवरायला हवे.
क्षमातलं निपपातैव परिभ्रष्टस्रगम्बरः
त्याच्या गळ्यातील हार आणि वस्त्रे खाली पडली, आणि तो जमिनीवर कोसळला.
पतमानं सहस्राक्षं दृष्ट्वा भूः समकम्पत
इंद्र खाली पडताना पाहून पृथ्वी थरथरली.
भार्याब्रवीत् प्रभो बालं बहिः कुरु यथासुखम्
त्याच्या पत्नीने सांगितले, "स्वामी, मुलाला जसा हवे तसे बाहेर घेऊन जा."
सा चाह श्रूयतां नाथ दैवज्ञपरिभाषितम्
ती म्हणाली, "नाथा, ज्योतिष्याने जे सांगितले ते ऐका."
यद्बाह्यतो मुनिश्रेष्ठ तद् भवेद् द्विगुणं मुने
मुनिश्रेष्ठा, बाहेर जे काही आहे ते दुप्पट होईल.
निराशङ्को बहिः शीघ्रं प्राक्षिपत् क्ष्मातले द्विजः
द्विजाने कोणतीही भीती न बाळगता पटकन मुलाला जमिनीवर बाहेर फेकले.
निवारितो गता वेला अर्द्धूहानिर्भविष्यति
निश्चित वेळ निघून गेली आहे; आता फक्त अर्धेच नुकसान होईल.
ददर्श बालद्वितयं समरूपमवस्थितम्
त्याने दोन एकसारखी दिसणारी मुले पाहिली.
प्राह तत्त्वं न विन्दामि यत् पृच्छामि वदस्व तत्
तो म्हणाला, "मी जे विचारतो त्याचे खरे काय ते मला माहीत नाही; ते सांग."
भाग्यानि चास्य यच्चोक्तं कर्मतत् कथयाधुना
"आता त्याचे भाग्य आणि त्याच्या कर्मांची माहिती मला सांग."
सो ऽब्रवीद् वद मे ऽद्यैव नोचेन्नाश्नामि भोजनम्
तो म्हणाला, "आजच मला सांग, नाहीतर मी अन्न खाणार नाही."
कातरेणाद्य यत्पृष्टं भाव्यः कारुरयं कि
"तू आज काळजीने जे विचारले—हा मुलगा पुढे काय होईल?"
जगाम साह्यं शक्रस्य कर्तुं सौत्यविशारदः
सौत्यकामात निपुण असलेला तो सारथी इंद्राची मदत करण्यासाठी गेला.
ज्ञात्वेन्द्रस्यैव साहाय्ये तेजसा समवर्धयन्
त्याला इंद्राची मदत करत असल्याचं कळल्यावर, त्याने स्वतःचं तेज आणखी वाढवलं.
प्रोवाचैह्येहि देवेश प्रियो यन्ता भवामि ते
तो म्हणाला, 'देवतांचे स्वामी, या या; मी आनंदाने तुमचा सारथी होतो.'
संयन्तासि कथं चाश्वान् संशयः प्रतिभाति मे
'तुम्ही घोड्यांना कसे सांभाळणार?' असं त्याने विचारलं, 'माझ्या मनात शंका येते.'
गन्धर्वतेजसा युक्तं वाजियानवनिशारदम्
गंधर्वांच्या तेजाने युक्त, तो घोडे चालवण्यात कुशल होता.