स मोक्षार्थे ऽकरोद् यत्नं न शशाक च नारद
त्याने सुटण्यासाठी खूप प्रयत्न केला, पण हे नारद, त्याला ते शक्य झाले नाही.
प्रगृह्य तूर्ण मुशलं महात्मा राहुं दुरात्मानमसौ जघान
महात्म्याने पटकन मुशळ उचलून त्या दुष्ट राहूला ठार केले.
घटोदरो वै गदया जघान खड्गेन रक्षो ऽधिपतिः सुकेशी
घटोदराने गदाने प्रहार केला आणि राक्षसांचा राजा सुकेशीने तलवारीने हल्ला केला.
संत्यक्तमात्रो ऽथ परश्वधेन तुहुण्मूर्द्धानमथो बिभेद
नंतर त्याने परशुने तुहुणचे नुकतेच सोडलेले डोके फोडून टाकले.
पञ्चैककालानलसन्निकाशा विशान्ति सेनां दनुपुङ्गवानाम्
एकाच काळाग्नीप्रमाणे तेजस्वी असे पाच जण दानवांच्या सेनेंमध्ये शिरले.
गदां समाविध्य जघान मूर्ध्नि विनायकं कुम्भतटे करे च
त्याने गदा फिरवून विनायकाच्या डोक्यावर, कपाळावर आणि हातावर जोरदार प्रहार केला.
कुम्भध्वजं चूर्णितसंधिबन्धं घटोदरं चोरुविभिन्नसंधिम्
कुंभध्वजाचे सांधे पूर्णपणे चुरडले गेले, आणि घटोदराचे पायाचे सांधे फोडले गेले.
समभ्यधावत् त्वरितो निहन्तुं गणेश्वरान् स्कन्दविशाखमुख्यान्
तो पटकन स्कंद, विशाख आणि इतर गणेश्वरांना मारण्यासाठी धावला.
शैलादिमामन्त्र्य वचो बभाषे गच्छस्व दैत्यान् जहि वीर युद्ध
त्याने पर्वतराजाला उद्देशून सांगितले, 'हे वीर, जा आणि युद्धात दैत्यांचा संहार कर.'
बलिं सम्भ्येत्य जघान मूर्ध्नि संमोहितः सो ऽवनिमाससाद
त्याने बलीजवळ जाऊन त्याच्या डोक्यावर प्रहार केला; गोंधळलेला बली जमिनीवर कोसळला.
संभ्रामयंस्तूर्णतरं स वेगात् ससर्ज नन्दिं प्रति जातकोपः
तो प्रचंड वेगाने आणि संतापाने नंदीवर तुटून पडला.
जघान तेनैव कुजम्भमाहवे स प्राणहीनो निपपात भूमौ
त्याच शस्त्राने त्याने युद्धात कुजंभाचा वध केला आणि तो प्राण सोडून जमिनीवर पडला.
ते वध्यमाना गणनायकेन दुर्योधनं वै शरणं प्रपन्नाः
गणनायकाच्या हल्ल्याने मारले जात असताना ते सर्व दुर्योधनाच्या आश्रयाला गेले.
प्रासं समाविध्य तडित्प्रकाशं नन्दिं प्रचिक्षेप हतो ऽसि वै ब्रुवन्
विजेसारखा तेजस्वी भाला फिरवत त्याने तो नंदीवर फेकला आणि म्हणाला, 'तू आता मारला गेलास!'
तत्प्रासमालक्ष्य तदा निकृत्तं संवर्त्त्य मुष्टिं गणमाससाद
तेव्हा ते अस्त्र छाटले गेलेले पाहून, त्याने आपली ताकद गोळा केली आणि त्या सैन्याकडे गेला.
हतो ऽथ भूमौ निपपात वेगाद् दैत्याश्च भीता विगता दिशो दश
तो जोरात खाली पडला, आणि घाबरलेले दैत्य दहा दिशांना पळाले.
प्रगृह्य बाणासनमुग्रवेगं बिभेद बाणैर्यमदण्डकल्पैः
त्याने आपला बलवान धनुष्य उचलून, मृत्यूच्या दंडासारख्या तीक्ष्ण बाणांनी त्यांना भोसकले.
ते छाद्यमानासुरबामजालैर्विनायकाद्या बलिनो ऽपि समन्तान्
शक्तिशाली असूनही, विनायक आणि इतर सर्वत्र असुरांच्या बाणांच्या जाळ्यात अडकले.
तूर्णं सभभ्येत्य रिपुं समीक्ष्य प्रगृह्य शक्त्या हृदये विभेद
तो शत्रूकडे झपाट्याने गेला, त्याच्याकडे पाहिले आणि शूलाने त्याच्या हृदयात घाव घातला.
ममार चारिपृतना जाता भूयः पराङ्मुखी
शत्रू मारला गेला आणि विरोधकांची फौज पुन्हा पळून गेली.
पुरतो नन्दिनं कृत्वा जिघांसन्ति स्म दानवान्
नंदिनाला पुढे करून, त्यांनी दानवांचा संहार करण्याचा प्रयत्न केला.
भूयो निवृत्ता बलिनः कार्त्तस्वरपुरोगमाः
कात्स्वराच्या पुढाकाराने बलाढ्य पुन्हा परतले.
नन्दिषेणो व्याघ्रमुखो निवृत्तश्चापि वेगवान्
नंदीसेण, व्याघ्रमुख आणि वेगवान हे तिघेही मागे हटले.
कार्त्तस्वरो निववृते गदामादाय नारद
नारद, कात्स्वराने गदा हातात घेऊन पुन्हा परतला.
तं पट्टिशं भ्राम्य जघान मूर्ध्नि कार्तस्वरं विस्वरमुन्नदन्तम्
त्याने भाला फिरवून, मोठ्याने गर्जना करणाऱ्या कात्स्वराच्या डोक्यावर घाव घातला.
बबन्ध वीरः सह पट्टिशेन गणेश्वरं चाप्यथ नन्दिषेणम्
मग त्या वीराने भाल्याने गणेश्वर आणि नंदीसेण या दोघांनाही बांधले.
विशाखः कपितो ऽभ्येत्य शक्तिपाणिरवस्थितः
कपीचा पुत्र विशाख भाला हातात घेऊन सज्ज झाला आणि पुढे गेला.
संयोधयामास बली विशाखं कुक्कुटध्वजम्
बलाढ्याने कुक्कुटध्वज असलेल्या विशाखाशी युद्ध सुरू केले.
शाखश्च नैगमेयश्च तूर्णमाद्रवतां रिपुम्
शाख आणि नैगमेय दोघेही झपाट्याने शत्रूकडे धावले.
शाखश्च नैगमेयश्च तूर्णमाद्रवतां रिपुम्
शाख आणि नैगमेय दोघेही झपाट्याने शत्रूकडे धावले.