शुभानि सौम्यानि सुमङ्गलानि जातानी चिह्नानि जयाय शंभोः
शंभूच्या विजयासाठी शुभ, सौम्य आणि मंगल चिन्हे प्रकट झाली.
क्रव्यादसंघाश् च तथामिषैणः प्रयान्ति हृष्टास्तृषितासृगर्थे
मांसभक्षक आणि बलिदानाची इच्छा असणारे, रक्तासाठी उत्सुक आणि आनंदी असे झुंडीने पुढे निघाले.
शकुनिश् चापि हारीतो मौनी याति पराङ्गमुखः
हिरवा पक्षी, शांतपणे, तोंड वळवून निघून गेला.
शैलादिं प्राह वचनं सस्मितं शशिशेखरः
चंद्रकोरी धारण केलेल्या त्या देवाने हसत हसत पर्वत आणि इतरांशी बोलले.
निमित्तानीह दृस्यन्ते संभूतानि गणेश्वर
इथे काही शुभ शकुन दिसत आहेत, हे गणेश्वर.
कः संदेहो महादेव यत् त्वं जयसि शात्रवान्
महादेव, तू शत्रूंना जिंकशील यात काय शंका आहे?
समादिदेश युद्धाय महापशुपतैः सह
त्याने मोठ्या पशुपतींसह युद्धाचा आदेश दिला.
नानाशस्त्रधरा वीरा वृक्षानशनयो यथा
नानाविध शस्त्रे घेऊन वीर असे झाडे उपटल्यासारखे पुढे सरसावले.
प्रवृत्ताः प्रमथान् हन्तुं कूटमुद्गरपाणयः
कुठार आणि गदा हातात घेऊन ते प्रमथांना मारण्यासाठी निघाले.
ससूर्याग्निपुरोगास्तु समायाता दिदृक्षवः
सूर्य आणि अग्नी पुढे असताना, ते सर्व जिज्ञासेने पाहायला आले.
गीतवाद्यादिसंमिश्रो दुन्दुभीनां कलिप्रिय
गाणे, वाद्ये आणि इतर आवाज मिसळून, रणात आनंदाने नगारे वाजू लागले.
गणास्तद्दानवं सैन्यं जिघांसन्ति स्म कोपिताः
त्या दानवांच्या सैन्याचा नाश करण्यासाठी गणांचा कोप उसळला.
क्रोधान्वितस्तुहुण्डस्तु वेगोनाबिससार ह
तूहुंडा रागाने भरून, प्रचंड वेगाने पुढे धावला.
राजतं राजते ऽत्यर्थमिन्द्रध्वजमिवोच्छ्रितम्
ते अत्यंत तेजस्वी चमकत होते, जणू इंद्राचा उंच ध्वज फडकतो आहे.
रुद्राद्याः स्कन्दपर्यन्तास्ते ऽभज्यन्त भयातुराः
रुद्र आणि स्कंदापर्यंतचे सर्वजण भीतीने गांगरले.
समाद्रवत वेगेन तुहुण्डं दनुरुङ्गवम्
सर्वजण वेगाने धावून त्या दानवांचा नायक तूहुंडाकडे गेले.
परिघं पातयामास गुम्भपृष्ठे महाबलः
त्या बलाढ्य योद्ध्याने लोखंडी गदा सैन्याच्या मागच्या बाजूवर फेकली.
शतधा त्वगमद् ब्रह्मन् मेरोः कूट इवाशनिः
हे ब्राह्मण, ती गदा मेरू पर्वताच्या शिखरावर वज्र कोसळल्यासारखी शंभर तुकड्यांत तुटून गेली.
बबन्ध बाहुपाशेन राहू रक्षन् हि मातुलम्
त्याने आपला भुजबंध वापरून राहूला बांधले, कारण तो आपल्या मामााचे रक्षण करत होता.
समाजघान शिरशि कुठारेण महोदरः
महोदराने कुऱ्हाडीने त्याच्या डोक्यावर जोरदार वार केला.
स मोक्षार्थे ऽकरोद् यत्नं न शशाक च नारद
त्याने सुटण्यासाठी खूप प्रयत्न केला, पण हे नारद, त्याला ते शक्य झाले नाही.
प्रगृह्य तूर्ण मुशलं महात्मा राहुं दुरात्मानमसौ जघान
महात्म्याने पटकन मुशळ उचलून त्या दुष्ट राहूला ठार केले.
घटोदरो वै गदया जघान खड्गेन रक्षो ऽधिपतिः सुकेशी
घटोदराने गदाने प्रहार केला आणि राक्षसांचा राजा सुकेशीने तलवारीने हल्ला केला.
संत्यक्तमात्रो ऽथ परश्वधेन तुहुण्मूर्द्धानमथो बिभेद
नंतर त्याने परशुने तुहुणचे नुकतेच सोडलेले डोके फोडून टाकले.
पञ्चैककालानलसन्निकाशा विशान्ति सेनां दनुपुङ्गवानाम्
एकाच काळाग्नीप्रमाणे तेजस्वी असे पाच जण दानवांच्या सेनेंमध्ये शिरले.
गदां समाविध्य जघान मूर्ध्नि विनायकं कुम्भतटे करे च
त्याने गदा फिरवून विनायकाच्या डोक्यावर, कपाळावर आणि हातावर जोरदार प्रहार केला.
कुम्भध्वजं चूर्णितसंधिबन्धं घटोदरं चोरुविभिन्नसंधिम्
कुंभध्वजाचे सांधे पूर्णपणे चुरडले गेले, आणि घटोदराचे पायाचे सांधे फोडले गेले.
समभ्यधावत् त्वरितो निहन्तुं गणेश्वरान् स्कन्दविशाखमुख्यान्
तो पटकन स्कंद, विशाख आणि इतर गणेश्वरांना मारण्यासाठी धावला.
शैलादिमामन्त्र्य वचो बभाषे गच्छस्व दैत्यान् जहि वीर युद्ध
त्याने पर्वतराजाला उद्देशून सांगितले, 'हे वीर, जा आणि युद्धात दैत्यांचा संहार कर.'
बलिं सम्भ्येत्य जघान मूर्ध्नि संमोहितः सो ऽवनिमाससाद
त्याने बलीजवळ जाऊन त्याच्या डोक्यावर प्रहार केला; गोंधळलेला बली जमिनीवर कोसळला.