ततस्तदद्भुततमं दृष्ट्वा शैवादयो गणाः
तेव्हा, तो अद्भुत असा प्रसंग पाहून, शंकर आणि इतर सर्व गणांच्या समूहांनी
यदाभिन्नममन्यन्त देवेदेवं सदाशिवम्
जेव्हा त्यांनी देवांचा देव, सदा शिव, यांना अखंड एकच समजले,
तेष्वेवं धूतपापेषु अभिन्नेषु हरीश्वरः
त्या सर्व पापमुक्त आणि एकरूप झालेल्यांमध्ये, हरि प्रभूनी
परितुष्टो ऽस्मि वः सर्वे ज्ञानेनानेन सुव्रताः
‘हे सुशील जनहो, या ज्ञानामुळे मी तुमच्यावर फार प्रसन्न आहे’ असे सांगितले.
भिन्नदृष्ट्युद्भवं पापं यत्तद् भ्रंशं प्रयातु नः
विभाजनाच्या दृष्टीने जो पाप निर्माण होतो, ते आमच्यापासून दूर जावो.
संपरिष्वजताव्यक्तस्तान् सर्वान् गणयूथपान्
अव्यक्त परमेश्वराने सर्व गणनायकांना आपुलकीने मिठी मारली.
श्रुतिगदितानुगमेनेव मन्दरं गिरिमवतत्य समध्यवसन्तम्
जसे शास्त्रात सांगितलेल्या मार्गाने मंदार पर्वत मध्यभागी स्थिरावतो,
नीलाजिनातततनुः शरदभ्रवर्णो यद्वद् विभाति बलवान् वृषभो हरस्य
तसेच, शरद ऋतूतील मेघासारखा रंग आणि काळ्या कातड्याचे आवरण असलेला, हराचा बलवान वृषभ तेजाने उजळून निघतो.
मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं प्रमथाश्रितकन्दरम्
मंदार हा पर्वतांचा श्रेष्ठ, ज्याच्या गुंफा प्रमथांनी व्यापलेल्या आहेत,
प्रमथाश्चापि संरब्धा जघ्नुस्तूर्याण्यनेकशः
आणि प्रमथगण उत्साहाने अनेक वाद्ये वाजवू लागले.
शुश्राव वायुमार्गस्थो विघ्नराजो विनायकः
विघ्नांचा राजा विनायक, जो वाऱ्याच्या मार्गाने जात होता, त्याने ते ऐकले.
मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं ददृशे पितरं तथा
त्याने मंदार पर्वत आणि आपल्या वडिलांना देखील पाहिले.
किं तिष्ठसि जगन्नाथ समुत्तिष्ठ रणोत्सुकः
तो म्हणाला, 'हे जगन्नाथा, तू का उभा आहेस? उठ, युद्धासाठी सज्ज हो.'
प्राह यास्ये ऽन्धकं हन्तुं स्थेयमेवाप्रमत्तया
त्यांनी उत्तर दिले, 'मी अंधकाचा वध करायला जातो; इथे कुणीतरी दक्षतेने राहिले पाहिजे.'
समीक्ष्य सस्नेहहरं प्राह गच्छ जयान्धकम्
मायेने पाहून, हरांनी सांगितले, 'जा, अंधकावर विजय मिळव.'
प्रतिवन्द्य सुसंप्रीता पादावेवाभ्यवन्दत
मोठ्या आनंदाने, वंदन करून, त्याने पायांवर डोके टेकवले.
जयां च विजयां चैव जयन्तीं चापराजिताम्
जय, विजय, जयंती आणि अपराजिता,
रक्षणीया प्रयत्नेन गिरिपुत्री प्रमादतः
हे गिरिपुत्री, या सर्वांचे काळजीपूर्वक आणि मनापासून रक्षण करावे.
निर्जगाम गृहात् तुष्टो जयेप्सुः शूलधृग् बली
शूल धारण करणारा, बलवान आणि विजयाच्या इच्छेने तृप्त झालेला तो आपल्या घरातून बाहेर पडला.
समन्तात् परिवार्यैव जयशब्दांश्च चक्रिरे
त्याला सर्व बाजूंनी वेढून, सर्वांनी विजयाच्या घोषणा दिल्या.
शुभानि सौम्यानि सुमङ्गलानि जातानी चिह्नानि जयाय शंभोः
शंभूच्या विजयासाठी शुभ, सौम्य आणि मंगल चिन्हे प्रकट झाली.
क्रव्यादसंघाश् च तथामिषैणः प्रयान्ति हृष्टास्तृषितासृगर्थे
मांसभक्षक आणि बलिदानाची इच्छा असणारे, रक्तासाठी उत्सुक आणि आनंदी असे झुंडीने पुढे निघाले.
शकुनिश् चापि हारीतो मौनी याति पराङ्गमुखः
हिरवा पक्षी, शांतपणे, तोंड वळवून निघून गेला.
शैलादिं प्राह वचनं सस्मितं शशिशेखरः
चंद्रकोरी धारण केलेल्या त्या देवाने हसत हसत पर्वत आणि इतरांशी बोलले.
निमित्तानीह दृस्यन्ते संभूतानि गणेश्वर
इथे काही शुभ शकुन दिसत आहेत, हे गणेश्वर.
कः संदेहो महादेव यत् त्वं जयसि शात्रवान्
महादेव, तू शत्रूंना जिंकशील यात काय शंका आहे?
समादिदेश युद्धाय महापशुपतैः सह
त्याने मोठ्या पशुपतींसह युद्धाचा आदेश दिला.
नानाशस्त्रधरा वीरा वृक्षानशनयो यथा
नानाविध शस्त्रे घेऊन वीर असे झाडे उपटल्यासारखे पुढे सरसावले.
प्रवृत्ताः प्रमथान् हन्तुं कूटमुद्गरपाणयः
कुठार आणि गदा हातात घेऊन ते प्रमथांना मारण्यासाठी निघाले.
ससूर्याग्निपुरोगास्तु समायाता दिदृक्षवः
सूर्य आणि अग्नी पुढे असताना, ते सर्व जिज्ञासेने पाहायला आले.