उपस्पृश्य जलं श्रीमान् सस्मार गणनायकान्
पाण्याचा स्पर्श करून, तेजस्वी त्या पुरुषाने गणनायकांचा स्मरण केला.
समुत्पत्य त्वरायुक्ताः प्रणतास्त्रिदसेश्वरम्
ते सर्वजण झपाट्याने उठून, देवाधिदेवाला वंदन करण्यासाठी झुकले.
सर्वान् निवेदयामास शङ्कराय महात्मने
त्याने सर्व गोष्टी महात्मा शंकराला सांगितल्या.
एते रुद्रा इति ख्याताः कोट्य एकादशैव तु
हेच रुद्र म्हणून ओळखले जातात, एकूण अकरा कोटी आहेत.
एतेषां द्वारपालास्ते मन्नमानो यशोधनाः
त्यांच्यात काही द्वारपाल आहेत, जे प्रसिद्ध आणि कीर्तिवान आहेत.
षट् च षष्टिस्तथा कोट्यः स्कन्दनाम्नः कुमारकान्
आणि स्कंद नावाचे साठ कोटी कुमार आहेत.
विशाखास्तावदेवोक्ता नैगमेयाश्च शङ्कर
हेच विशाखा आणि नैगमेय असेही म्हणतात, हे शंकरा.
एकैकं प्रति देवेश तावत्यो ह्यपि मातरः
प्रत्येकासाठी, हे देवाधिदेवा, तितक्याच माता आहेत.
एते शैवा इति प्रोक्तास्तव भक्ता गणेश्वराः
हे शैव म्हणून ओळखले जातात, तुझे भक्त आणि गणांचे प्रमुख आहेत.
एते गणास्त्वसंख्याताः सहायार्थं समागताः
हे असंख्य गण तुझ्या सहाय्यासाठी एकत्र जमले आहेत.
तव भक्ताः समायाता जटामण्डलिनोद्भुताः
तुझे भक्त, जे जटांमधून उत्पन्न झाले, ते येथे आले आहेत.
इमे प्राप्ता गणा योद्धुं महाव्रतिन उत्तमाः
हे उत्तम, महान व्रतधारी गण लढण्यासाठी आले आहेत.
निराश्रया नाम गणाः समायाता जगद्गुरो
निराश्रया नावाचे गण, हे जगद्गुरु, येथे आले आहेत.
समायाताः खगारूढा वृषभध्वजिनो ऽव्ययाः
वृषभध्वजाचे अविनाशी अनुयायी, पक्ष्यांवर आरूढ होऊन येथे आले आहेत.
भैरवो विष्णुना सार्द्धमभेदेनार्चितो हि यै
भैरव आणि विष्णू यांची भक्तांनी एकरूप मानून पूजा केली.
गणास्त्वद्रोमसंभूता वीरभद्रपुरोगमाः
वीरभद्र यांच्या पुढाकाराने तुझे केसांपासून गणांची उत्पत्ती झाली.
सहायार्थं तवायाता यथाप्रीत्यादिशस्व तान्
ते तुला मदतीसाठी आले आहेत; तू जशी इच्छा असेल तसे त्यांना सांग.
तान् करेणैव भगवान् समाश्वास्योपवेशयत्
भगवानाने आपल्या हाताने त्यांना धीर दिला आणि बसवले.
संपरिष्वजताध्यक्षांस्ते प्रणेमुर्महेश्वरम्
ते प्रमुख एकमेकांना मिठी मारून महेश्वरास वंदन करू लागले.
ततस्तदद्भुततमं दृष्ट्वा सर्वे गणेश्वराः सुचिरं विस्मिताक्षाश्च वैलक्ष्यमगमत् परम्
ते अद्भुत दृश्य पाहून सर्व गणेश्वर खूप वेळ आश्चर्याने पाहू लागले आणि गोंधळले.
प्राह प्रहस्य देवेशं शूलपाणिं गणाधिपम्
देवतांचा स्वामी, त्रिशूलधारी, गणांचा प्रमुख हसत हसत बोलला.
महापाशुपतानां हि यत् त्वयालिङ्गनं कृतम्
तू महापाशुपतांना दिलेली ती मिठी—
रूपं ज्ञानं विवेकं च वदस्व स्वेच्छया विभो
त्यांचे रूप, ज्ञान आणि विवेक याबद्दल तू मनाप्रमाणे सांग.
बभाषे तान् गणान् सर्वान् भावाभावविचारिणः
तो सर्व गणांना, जे अस्तित्व आणि अनस्तित्व याचा विचार करतात, संबोधू लागला.
अहङ्कारविमूढैश्च निन्दद्भिर्वैष्णवं पदम्
आणि जे अहंकाराने अंध झाले आहेत, जे विष्णूच्या स्थानाची निंदा करतात—
यो ऽहं स भगवान् विष्णुर्विष्णुर्यः सो ऽहमव्ययः
मीच तो भगवान विष्णू आहे; विष्णू म्हणजे मीच, जो कधीही नाश पावत नाही.
तदमीभिर्नरव्याघ्रैर्भक्तिभावयुतैर्गणैः
म्हणून, या वाघासारख्या, भक्तिभाव असलेल्या गणांनी—
येनाहं निन्दितो नित्यं भवद्भिर्मूढबुद्धिभिः
तुम्ही, ज्यांचे मन गोंधळले आहे, तुम्ही मला नेहमी निंदा करता.
इत्येवमुक्ते वचने गणाः प्रोचुर्महेश्वरम्
ही वचने ऐकल्यावर, गणांनी महेश्वराला उत्तर दिले.
भवान् हि निर्मलः सुद्धः शान्तः सुक्लो निरञ्जनः
तू खरंच निर्मळ, शुद्ध, शांत, शुभ्र आणि कलंकरहित आहेस.