जगाम तत्र यत्रास्ते सह देव्या पिनाकधृक्
तो जिथे पिनाकधारी आपल्या पत्नीसमवेत होता, तिथे गेला.
तमुत्तरं हरः प्राह शृण्वत्या गिरिकन्यया
गिरिकन्येच्या ऐकण्यात, हराने त्याला उत्तर दिले.
तन्न शक्नोम्यहं त्यक्तुं विनाज्ञां वृक्षवैरिणः
वृक्षांचा शत्रू जेव्हा आज्ञा देईल, तेव्हाच मी तिला सोडू शकतो; त्याआधी नाही.
तदेषा यातु स्वं कामं नाहं वारयितुं क्षमः
ती जशी इच्छा करेल तशी जाऊ दे; मी तिला थांबवू शकत नाही.
ब्रूहि गत्वान्धकं वीर मम वाक्यं विपश्चितम्
वीरा, माझे समजूतदार बोल अंधकाला जाऊन सांग.
प्रामद्यूतं परिस्तीर्य यो जेष्यति स लप्स्यते
जो जुगारात जिंकेल, त्यालाच ती मिळेल.
समागम्याब्रवीद् वाक्यं शर्वगौर्योश्च भाषितम्
सर्वजण एकत्र येताच, त्याने शर्व व गौरीचे बोल सांगितले.
समाहूयाब्रवीद् वाक्यं दुर्योधनमिदं वचः
त्याने दुर्योधनाला बोलावून हे शब्द सांगितले.
ताडयस्व सुविश्रब्धं दुःशीलामिव योषितम्
तिच्यावर निःसंकोचपणे, वाईट वागणाऱ्या स्त्रीप्रमाणे, प्रहार कर.
ताडयामास वेगेन यथाप्राणेन भूयसा
त्याने सर्व ताकदीने, वेगाने तिच्यावर प्रहार केला.
सत्वरं भैरवं रावं रुराव सुरभी यथा
ती गायीसारखी मोठ्याने आणि भीतीने ओरडली.
समायाताः सभां तूर्णं किमेतदिति वादिनः
ते पटकन सभेत आले आणि म्हणाले, 'हे काय चाललंय?'
ते चापि बलिनां श्रेष्ठाः सन्नद्धा युद्धकाङ्क्षिणः
आणि बलवानांमध्ये श्रेष्ठ, युद्धासाठी सज्ज आणि उत्सुक असे ते होते.
अन्धको रथमास्थाय पञ्चनल्वप्रणमाणतः
अंधकाने रथावर बसून, पाच वेळा थोडेसे वाकून नमस्कार केला.
जम्भः कुजम्भो हुण्डश्च तुहुण्डः शम्बरो बलिः
जंभ, कुजंभ, हुंड, तुहुंड, शंबर आणि बळी.
अयःशुङ्कुः शिबिः शाल्वो वृषपर्वा विरोचनः
अयःशुंकु, शिबी, शाल्व, वृषपर्वा आणि विरोचन.
शरभः शलभश्चैव विप्रचित्तिश्च वीर्यवान्
शरभ, शलभ आणि पराक्रमी विप्रचित्ती हे तिघेही
प्रजगमुरुत्सुका योद्धुं नानायुधधरा रणे
लढायला उत्सुक होऊन, विविध शस्त्रांनी सज्ज होऊन रणांगणात पुढे गेले.
महाचलं मन्दरमभ्युपेयिवान् स कालपाशावसितो हि मन्दधीः
काळाच्या फासात अडकलेला आणि मंद बुध्दी असलेला तो महाकाय मंदार पर्वताजवळ गेला.
प्राहामन्त्रय शैलादे ये स्थितास्तव शासने
शैलाद, तुझ्या आज्ञेने जे उभे होते त्यांना मी संबोधले.
उपस्पृश्य जलं श्रीमान् सस्मार गणनायकान्
पाण्याचा स्पर्श करून, तेजस्वी त्या पुरुषाने गणनायकांचा स्मरण केला.
समुत्पत्य त्वरायुक्ताः प्रणतास्त्रिदसेश्वरम्
ते सर्वजण झपाट्याने उठून, देवाधिदेवाला वंदन करण्यासाठी झुकले.
सर्वान् निवेदयामास शङ्कराय महात्मने
त्याने सर्व गोष्टी महात्मा शंकराला सांगितल्या.
एते रुद्रा इति ख्याताः कोट्य एकादशैव तु
हेच रुद्र म्हणून ओळखले जातात, एकूण अकरा कोटी आहेत.
एतेषां द्वारपालास्ते मन्नमानो यशोधनाः
त्यांच्यात काही द्वारपाल आहेत, जे प्रसिद्ध आणि कीर्तिवान आहेत.
षट् च षष्टिस्तथा कोट्यः स्कन्दनाम्नः कुमारकान्
आणि स्कंद नावाचे साठ कोटी कुमार आहेत.
विशाखास्तावदेवोक्ता नैगमेयाश्च शङ्कर
हेच विशाखा आणि नैगमेय असेही म्हणतात, हे शंकरा.
एकैकं प्रति देवेश तावत्यो ह्यपि मातरः
प्रत्येकासाठी, हे देवाधिदेवा, तितक्याच माता आहेत.
एते शैवा इति प्रोक्तास्तव भक्ता गणेश्वराः
हे शैव म्हणून ओळखले जातात, तुझे भक्त आणि गणांचे प्रमुख आहेत.
एते गणास्त्वसंख्याताः सहायार्थं समागताः
हे असंख्य गण तुझ्या सहाय्यासाठी एकत्र जमले आहेत.