पातालादागमच्छुक्रः खमाश्रमपदं मुनिः
शुक्र ऋषी पाताळातून वर येऊन आकाशातील आपल्या आश्रमात पोहोचला.
मेघलेखामिवाकाशे संध्यारागेण रञ्जिताम्
जणू आकाशात संध्याकाळच्या रंगाने रंगलेली मेघरेषा.
कः क्रीडति सरोषेण सममाशीविषेण हि
कोण रागाच्या विषारी सापासारखा खेळ करतो?
यस्त्वां सुद्धसमाचारां विध्वंसयति पापकृत्
जो तुझ्यासारख्या शुद्ध वर्तन असलेल्या व्यक्तीला नष्ट करतो, तो खरंच पापी असतो.
रुदन्ती व्रीडयोपेता मन्दं मन्दमुवाच ह
ती रडत होती, लाजेने भरलेली, आणि हळूहळू, मंद आवाजात बोलली.
बलादनाथा रुदती नीताहं वचनीयताम्
मी बळजबरीने, असहाय्यपणे रडत रडत, बोलावं म्हणून नेली जातेय.
उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा इदं वचनमब्रवीत्
त्याने पाणी स्पर्श करून स्वतःला शुद्ध केलं आणि मग हे शब्द बोलला.
गौरवं च तिरस्कृत्य च्युतधर्मारजा कृता
मान सन्मान बाजूला ठेवून, तिला धर्मच्युत राणी केलं गेलं.
सप्तरात्रान्तराद् भस्म ग्राववृष्ट्या भविष्यति
सात रात्रींनंतर दगडांच्या पावसाने सगळं राख होईल.
त्वं पापमोक्षार्थमिहैव पुत्रि तिष्ठस्व कल्याणि तपश्चरन्ती
मुली, पापातून मुक्त होण्यासाठी इथेच राहा आणि तपस्या कर, हे कल्याणी.
जगाम शिष्यसहितः पातालं दानवालयम्
तो आपल्या शिष्यांसह पाताळात, दानवांच्या निवासस्थानी गेला.
महता ग्राववरषेण सप्तरात्रान्तरे तदा
मग, सात रात्रींनंतर मोठ्या दगडांच्या पावसाने...
आलयं राक्षसानां तु कृतं देवेन शंभुना
राक्षसांचं घर शंभू देवाने तयार केलं.
भस्मभूतान् प्राकृतांस्तु महान्तं च पराभवम्
त्याने साध्या लोकांना राख केलं आणि मोठा पराभव घडवून आणला.
प्राकृतापि दहेन्नारी किमुताहोद्रिनन्दिनी
साधी स्त्री जरी जाळू शकते, तर पर्वताची कन्या तर किती अधिक शक्तिशाली असेल!
द्रष्टुमप्यमितौजस्कः किमु योधयितुं रणे
ज्याची ताकद मोजता येणार नाही, त्याला पाहणंही कठीण, मग युद्धात लढणं तर किती अवघड!
वाक्यमाह महातेजाः प्रह्लादं चान्धकासुरः
महाशक्तिशाली अंधकासुराने प्रल्हादाला हे शब्द सांगितले.
एकाकी धर्मरहितो भस्मारुणितविग्रहः
तो एकटा, धर्माशिवाय, राखेने लाल झालेल्या देहासह आहे.
स कथं वृषपत्राक्षाद् बिभेति स्त्रीमुखेक्षकात्
वृषभाच्या पानासारख्या डोळ्यांनी तो स्त्रीच्या चेहऱ्याकडून भीती का बाळगतो?
न सम्यगुक्तं भवता विरुद्धं धर्मतोर्ऽथतः
तुम्ही जे बोललात ते योग्य नाही; ते धर्म आणि अर्थ यांच्या विरुद्ध आहे.
गजेन्द्रमशकाभ्यां च रुक्मपाषाणयोरिव
हत्ती आणि डास जसे, किंवा सोनं आणि दगड यांच्यात जसा फरक असतो.
तावदेवान्तरं चास्ति भवतो वा हरस्य च
तसाच फरक तुमच्यात आणि हरामध्ये आहे.
शृणुष्व वाक्यं देवर्षेरसितस्य महात्मनः
महान आत्मा असित या देवरुषींचे शब्द ऐक.
स्वदारतुष्टः परदारवर्जो नतस्य लोके भयमस्ति किञ्चित्
जो आपल्या पत्नीमध्येच समाधान मानतो आणि दुसऱ्यांच्या स्त्रियांपासून दूर राहतो, त्याला या जगात काहीच भीती नसते.
परार्थदारेष्सुरवर्णसंगमी सुखं न विन्देत परत्र चेह
पण जो दुसऱ्याच्या स्त्रीकडे वासनेने पाहतो, जरी तो श्रेष्ठ कुळातील असला तरी, त्याला या जन्मात किंवा पुढच्या जन्मातही सुख मिळत नाही.
धर्मान्वितो ऽभून्मनुरर्कपुत्रः स्वदारसंतुष्टमनास्त्वगस्त्यः
सूर्यपुत्र मनू हा नेहमी धर्माला धरून राहिला; अगस्त्य ऋषी आपल्या पत्नीमध्येच समाधानी होते.
तेजोन्विताः शापवरक्षमाश्च जाताश्च सर्वे सुरसिद्धपूज्याः
हे सर्व तेजस्वी, शाप आणि वर सहन करणारे, आणि देव व सिद्ध यांच्याकडून पूजनीय झाले.
परोपतापी नमुचिर्दुरात्मा पराबलेप्सुर्नहुषश्च राजा
दुसऱ्यांना त्रास देणारा दुष्ट नमुचि आणि दुसऱ्याच्या सामर्थ्यावर डोळा ठेवणारा राजा नहुष—
अवर्णसंगी यदुस्त्तमौजा एते विनष्टास्त्वनयात् पुरा हि
यदु आणि उत्तमौजा, जे इतर वर्णातील स्त्रियांशी संबंध ठेवत होते— हे सर्व पूर्वी अधर्मामुळे नष्ट झाले.
धर्महीना नरा यान्ति रौरवं नरकं महत्
धर्म सोडणारे माणसे मोठ्या रौरव नरकात जातात.