अस्मिस्तीर्थे भवद्भिस्तु सप्तगोदावरे सदा
या पवित्र तीरावर, तुम्ही सर्वांनी सात गोदावरीवर नेहमी स्नान करावे.
बाढमुक्त्वा सुराः सर्वे जग्मुर्हृष्टा दिवं क्रमात्
'ठीक आहे' असे म्हणून सर्व देव आनंदाने एकामागून एक स्वर्गात गेले.
भार्याश्चादाय राजानः स्वं स्वं नगरमागताः
राजांनी आपल्या पत्नींसह आपापल्या नगरात परत गेले.
तन्मां कमलपत्राक्षि भजस्व ललनोत्तमे
कमलासारख्या डोळ्यांची आणि श्रेष्ठ स्त्री, म्हणून तू मला स्वीकार.
स्तुवन्मृगाक्षीं मृदुना क्रमेण सा चापि वाक्यं नृपतिं बभाषे
राजाने हरणासारख्या डोळ्यांची स्त्रीचे सौम्य शब्दांनी कौतुक केले, तेव्हा तिनेही राजाला असे उत्तर दिले.
रक्षन्ती भवतः शापादात्मानं च मही पते
हे पृथ्वीपती, तिने तुझ्या शापापासून स्वतःचे रक्षण केले.
कामोपहतचित्तात्मा व्यध्वंसयत मन्दधीः
कामाने तिचे मन जिंकले गेले आणि ती मूर्खपणाने विनाश घडवून आणली.
निश्चक्रामाश्रमात् तस्माद् गतश्च नगरं निजम्
तो त्या आश्रमातून बाहेर पडला आणि आपल्या नगरात गेला.
आश्रमादथ निरगत्य बहिस्तस्थावधोसुखी
मग ती आश्रमातून बाहेर पडून दुःखी मनाने बाहेर उभी राहिली.
महाग्रहोपतप्तेव रोहिणी शशिनः प्रिया
जणू मोठ्या ग्रहणाने तापलेली चंद्राची प्रिया रोहिणी.
पातालादागमच्छुक्रः खमाश्रमपदं मुनिः
शुक्र ऋषी पाताळातून वर येऊन आकाशातील आपल्या आश्रमात पोहोचला.
मेघलेखामिवाकाशे संध्यारागेण रञ्जिताम्
जणू आकाशात संध्याकाळच्या रंगाने रंगलेली मेघरेषा.
कः क्रीडति सरोषेण सममाशीविषेण हि
कोण रागाच्या विषारी सापासारखा खेळ करतो?
यस्त्वां सुद्धसमाचारां विध्वंसयति पापकृत्
जो तुझ्यासारख्या शुद्ध वर्तन असलेल्या व्यक्तीला नष्ट करतो, तो खरंच पापी असतो.
रुदन्ती व्रीडयोपेता मन्दं मन्दमुवाच ह
ती रडत होती, लाजेने भरलेली, आणि हळूहळू, मंद आवाजात बोलली.
बलादनाथा रुदती नीताहं वचनीयताम्
मी बळजबरीने, असहाय्यपणे रडत रडत, बोलावं म्हणून नेली जातेय.
उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा इदं वचनमब्रवीत्
त्याने पाणी स्पर्श करून स्वतःला शुद्ध केलं आणि मग हे शब्द बोलला.
गौरवं च तिरस्कृत्य च्युतधर्मारजा कृता
मान सन्मान बाजूला ठेवून, तिला धर्मच्युत राणी केलं गेलं.
सप्तरात्रान्तराद् भस्म ग्राववृष्ट्या भविष्यति
सात रात्रींनंतर दगडांच्या पावसाने सगळं राख होईल.
त्वं पापमोक्षार्थमिहैव पुत्रि तिष्ठस्व कल्याणि तपश्चरन्ती
मुली, पापातून मुक्त होण्यासाठी इथेच राहा आणि तपस्या कर, हे कल्याणी.
जगाम शिष्यसहितः पातालं दानवालयम्
तो आपल्या शिष्यांसह पाताळात, दानवांच्या निवासस्थानी गेला.
महता ग्राववरषेण सप्तरात्रान्तरे तदा
मग, सात रात्रींनंतर मोठ्या दगडांच्या पावसाने...
आलयं राक्षसानां तु कृतं देवेन शंभुना
राक्षसांचं घर शंभू देवाने तयार केलं.
भस्मभूतान् प्राकृतांस्तु महान्तं च पराभवम्
त्याने साध्या लोकांना राख केलं आणि मोठा पराभव घडवून आणला.
प्राकृतापि दहेन्नारी किमुताहोद्रिनन्दिनी
साधी स्त्री जरी जाळू शकते, तर पर्वताची कन्या तर किती अधिक शक्तिशाली असेल!
द्रष्टुमप्यमितौजस्कः किमु योधयितुं रणे
ज्याची ताकद मोजता येणार नाही, त्याला पाहणंही कठीण, मग युद्धात लढणं तर किती अवघड!
वाक्यमाह महातेजाः प्रह्लादं चान्धकासुरः
महाशक्तिशाली अंधकासुराने प्रल्हादाला हे शब्द सांगितले.
एकाकी धर्मरहितो भस्मारुणितविग्रहः
तो एकटा, धर्माशिवाय, राखेने लाल झालेल्या देहासह आहे.
स कथं वृषपत्राक्षाद् बिभेति स्त्रीमुखेक्षकात्
वृषभाच्या पानासारख्या डोळ्यांनी तो स्त्रीच्या चेहऱ्याकडून भीती का बाळगतो?
न सम्यगुक्तं भवता विरुद्धं धर्मतोर्ऽथतः
तुम्ही जे बोललात ते योग्य नाही; ते धर्म आणि अर्थ यांच्या विरुद्ध आहे.