इत्येवमुक्ताः संहृष्टः स तदा कपिकुञ्जरः
असं ऐकून तो वानर-हत्ती त्या वेळी अत्यंत आनंदित झाला.
ततस्तु सर्वे क्रमाशः स्नात्वार्ऽच्य पितृदेवताः
मग सर्वांनी योग्य क्रमाने स्नान करून पितरांची व देवांची पूजा केली.
तामन्वेव महावेगः स कपिः प्लवतां वरः
तीच्या मागे तो वेगवान वानर, उडणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ, जवळजवळच गेला.
सापि तं बलिनां श्रेष्ठं दृष्ट्वैव कपिकुञ्जरम्
तीने तो बलवानांत श्रेष्ठ वानर-हत्ती पाहताच—
ततो ऽनु पर्वतश्रेष्ठे ख्याते कोलाहले कपिः
मग तो वानर प्रसिद्ध आणि गोंगाटाने भरलेल्या पर्वतशिखरावर गेला.
एवं रमन्तौ सुचिरं संप्राप्तौ विन्ध्यपर्वतम्
अशा प्रकारे, बऱ्याच वेळ रमून, ते दोघे विंध्यपर्वतावर पोहोचले.
मघ्याह्नमये प्रीताः सप्तगोदावरं जलम्
मध्यान्हाच्या वेळी, आनंदाने, त्यांनी सप्तगोडावरीचे पाणी प्याले.
तेषां सारथयश्चाश्वान् स्नात्वा पीतोदकाप्लुतान्
त्यांच्या सारथ्यांनी घोड्यांना, जे पाणी पिऊन बुडाले होते, स्नान घातले.
शाढ्वलाढ्येषु देशेषु मुहुर्त्तादेव वाजिनः
हिरव्या गवताने भरलेल्या प्रदेशात, थोड्याच वेळात ते घोडे—
तुरङ्गखुरनिर्घोषं श्रुत्वा ता योषितां वराः
घोड्यांच्या टापा वाजल्याचा गडगडाट ऐकून त्या उत्तम स्त्रिया—
आरुह्य बलभीं तास्तु समुदैक्षन्त सर्वशः
मजबूत तटावर चढून, त्या सर्वजणी एकत्र बाहेर पाहू लागल्या.
सुरथं हसती प्राह संरोहत्पुलका सखीम्
सुरथा हसत हसत, आनंदाने रोमांचित होऊन, आपल्या सखीला म्हणाली.
स एव नूनं नरदेवसूनुर्वृतो मया पूर्वतरं पतिर्यः
तोच नक्की तो राजपुत्र, ज्याला मी पूर्वी पती म्हणून निवडले होते—
स एष नूनं तपतां वरिष्ठो ऋतध्वजो नात्र विचारमस्ति
तोच हा दुःख सहन करणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ ऋतध्वज आहे; यात काहीच शंका नाही.
एषो ऽपरो ऽस्यैव सुतो जावालिर्नात्र संशयः
हा दुसरा, ह्याचाच मुलगा, जावाळी आहे; याबद्दल काहीच शंका नाही.
समासताग्रतः शंभोर्गायन्त्यो गीतिकां शुभाम्
शंभूंच्या समोर बसून, त्या शुभ गीत गाऊ लागल्या.
द्रष्टुं त्रैलोक्यकर्तारं त्र्यम्बकं हाटकेश्वरम्
त्रैलोक्याचे कर्ते, त्र्यंबक, हाटकेश्वर यांना पाहण्यासाठी—
स्थितास्तु पुरतस्तस्य गायन्त्यो गेयमुत्तमम्
त्यांच्या समोर उभे राहून, त्या उत्तम गीत गाऊ लागल्या.
दृष्ट्वा हृषितचित्तस्तु संरोहत्पुलको बभौ
हे पाहून त्याचे मन आनंदाने भरून आले आणि त्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले.
प्रत्यभिज्ञाय योगात्मा बभौ मुदितमानसः
त्याला ओळखून योगी मनाने आनंदित दिसला.
संपूजयन्तस्त्र्यक्षं ते स्तुवन्तः संस्थिताः क्रमात्
ते सर्व जण एकामागोमाग उभे राहून त्रिनेत्रधारीचे पूजन आणि स्तुती करू लागले.
समं ताभिः कृसाङ्गीभिरभ्युत्थायाभ्यवादयत्
तो त्या कृश अंगाच्या स्त्रियांबरोबर उठून त्यांना आदराने नमस्कार करू लागला.
समं नृपतिभिर्हृष्टः संविवेश यथासुखम्
राजांसोबत आनंदाने तो आरामात आत गेला.
स्नात्वा गोदावरीतीर्थे दिदृक्षुर्हाटकेश्वरम्
गोदावरीच्या काठी स्नान करून त्याला हाटकेश्वराचे दर्शन घ्यावेसे वाटले.
सापि तां मातरं दृष्ट्वा हृष्टाभूद्वरवर्णिनी
ती सुंदर वधूही आईला पाहून आनंदित आणि तेजस्वी झाली.
स्नेहात् सवाष्पनयनां मुहुस्तां परिजिघ्रवीत्
मायेपोटी तिच्या डोळ्यात पाणी येत होते आणि ती पुन्हा पुन्हा आईला बिलगली.
गच्छनेतुं गुह्यकं त्वमञ्जनाद्रौ महाञ्जनम्
तू गुह्यकाला घेऊन मोठ्या अंजन पर्वतावर जा.
स्वर्गाद् गन्धर्वराजानं पर्जन्यं शीघ्रमानय
स्वर्गातून गंधर्वराज पर्जन्याला लवकर घेऊन ये.
गालवं वानरश्रेष्ठ इहानेतुं त्वमर्हसि
वानरांमध्ये श्रेष्ठा, तू गालवाला इथे घेऊन ये.
गत्वाञ्जनं समामन्त्र्य जगामामरपर्वतम्
तो अंजनाकडे जाऊन त्याला सांगून अमरपर्वताकडे गेला.