संपरिष्वज्य स मुनिर्मूर्ध्न्याघ्राय सुतं ततः
मग त्या ऋषीने आपल्या मुलाला मिठी मारली आणि त्याच्या डोक्याचा सुगंध घेतला.
ततस्तूर्णं धनुर्न्यस्य बाणांश्च शकुनिर्बली
मग बलवान शकुनिने झटपट आपले धनुष्य आणि बाण खाली ठेवले.
न च शक्नोति संच्छन्नं दृढं कपिवरेम हि
कपिवर तो कितीही प्रयत्न केला तरी ते नीटपणे लपवू शकला नाही.
तदावतीर्णः शकुनिः सहितः परमर्षिणा
तेव्हा तो पक्षी त्या श्रेष्ठ ऋषीसह खाली उतरला.
लाघवादर्द्धचन्द्रैस्तां शाखां चिच्छेद स त्रिधा
त्याने चपळतेने अर्धचंद्रासारख्या बाणांनी ती फांदी तीन तुकड्यांत कापली.
शरसोपानमार्गेण अवतीर्णो ऽथ पादपात्
मग बाणांनी तयार केलेल्या पायऱ्यांवरून तो झाडावरून खाली उतरला.
जाबालिना भारवहेन संयुतः समाजगामाथ नदीं स सूर्यजाम्
जाबालि आणि भार वाहणारा सोबत असताना, तो सूर्यापासून उत्पन्न झालेल्या नदीकडे गेला.
समागते हरं द्रष्टुं श्रीकण्ठं योगिनां वरम्
सर्वजण योगींच्या श्रेष्ठ असलेल्या श्रीकंठ, हराचे दर्शन घेण्यासाठी एकत्र जमले.
बहुनिरमालल्यसंयुक्तं गते तस्मिन् ऋतध्वजे
ऋतध्वज निघून गेल्यावर तिथे शुद्ध आणि निर्मळ संगती भरपूर मिळाली.
स्नापयेतां विधानेन पूजयेतामहर्निशम्
त्यांनी विधिपूर्वक त्याला स्नान घालावे आणि रात्रंदिवस त्याची पूजा करावी.
द्रष्टुं श्रिकण्ठमव्यक्तं गालवो नाम नामतः
श्रीकंठ, जो प्रकट नाही, त्याचे दर्शन घेण्यासाठी गालव नावाचा एकजण होता.
प्रविवेश शुचिः स्नात्वा कालिन्द्या विमले जले
काळिंदीच्या निर्मळ पाण्यात स्नान करून तो पवित्र पुरुष आत गेला.
गायेते सुस्वरं गीतं यक्षासुरसुते ततः
मग यक्ष आणि असुरांच्या कन्यांनी गोड सुरात गाणे गायले.
गन्धर्वकन्येक चैते संदेहो नात्र विद्यते
आणि त्या सर्व गांधर्वकन्या होत्या, यात काहीही शंका नाही.
कृतजप्यः समध्यास्ते कन्याभ्यामबिवादितः
जप पूर्ण करून, तो ध्यानस्थ बसला आणि त्या दोन कन्यांनी त्याचा सन्मान केला.
कुलालङ्कारणे भक्तियुक्ते भवस्य हि
त्याने भक्तीभावाने भवाच्या कुलाचा सन्मान केला.
जातो विदितवृत्तान्तो गालवस्तपतां वरः
गालव, तपस्वींत श्रेष्ठ, सर्व घडलेले समजून जन्माला आला.
प्रातरुत्थाय गौरीसं संपूज्य च विधानतः
सकाळी उठून त्याने विधिपूर्वक गौरीच्या पतीची पूजा केली.
आमन्त्रयामि वां कन्ये समनुज्ञातुमर्हथः
कन्यांनो, मी तुम्हाला आमंत्रण देतो; तुम्ही मला परवानगी द्यावी.
किमर्थं पुष्करारण्यं भवान् यास्यत्यथादरात्
पूज्य पुरुषाला पुष्कर अरण्यात जाण्याची इच्छा कशासाठी आहे?
कार्तिकी पुण्यदा भाविमासान्ते पुष्करेषु हि
कार्तिक महिना पुण्य देणारा आहे, विशेषतः महिन्याच्या अखेरीस पवित्र पुष्कर सरोवरांमध्ये.
न त्वया स्म विना ब्रह्मन्निह चस्थातुं हि शक्नुवः
पण ब्राह्मण, तुझ्याशिवाय आम्हाला इथे खरंच थांबता येत नाही.
गते ते ऋषिणा सार्द्धू पुष्करारण्यमादरात्
तू त्या ऋषीसोबत आदराने पुष्करच्या अरण्यात गेला होतास.
पार्थिवा जानपद्याश्च मुक्त्वैकं तमृतध्वजम्
राजे आणि प्रजेतील लोक, फक्त तो एक धर्मध्वज सोडून,
राजानश्च महाभागा नाभागेक्ष्वाकुसंयुताः
आणि नाभाग व इक्ष्वाकु यांच्यासोबत असलेले महान आणि पुण्यवान राजे,
स्नातुं स पुष्करे तीर्थे मध्यमे धनुषाकृतौ
ते सर्वांनी मध्यभागी असलेल्या, धनुष्याच्या आकाराच्या, पुष्करच्या पवित्र तीरावर स्नान करायला गेले.
बह्वीभिर्मत्स्यकन्याभिः प्रीयमाणं पुनः पुनः
त्याला अनेक मत्स्यकन्यांनी पुन्हा पुन्हा आनंद दिला,
जनापवादं घोरं हि न शक्तः सोढुमुल्बणम्
पण तो लोकांच्या भयंकर आणि कठीण निंदा सहन करू शकला नाही.
तापसं कन्यकाभ्यां वै विचरन्तं यथेच्छया
तपस्वी आपल्या इच्छेप्रमाणे त्या कन्यांसोबत फिरत होता.
जनापवादात् तत्किं त्वं बिभेषु जलमध्यगः
तू, जो पाण्यात आहेस, लोकांच्या निंदेची भीती का बाळगतोस?