श्रूयतां नरसार्दूल विज्ञप्तिर्मम पार्थिव
हे नरसिंह राजन, माझी विनंती ऐका.
उद्ब्द्धः कपिना राजन् विषयानते तवैव हि
राजा, तुझ्या राज्यात एक माकड उत्पन्न झाले आहे.
शकुनिर्नाम राजेन्द्र स ह्यस्त्रविधिपारगः
राजाधिराज, शकुनि नावाचा एक आहे, तो अस्त्रविद्येत पारंगत आहे.
आदिदेश प्रियं पुत्रं शकुनिं तापसान्वये
त्याने आपल्या प्रिय पुत्राला, तपस्व्यांच्या वंशातील शकुनिला आज्ञा दिली.
संप्राप्तो बन्धनोद्देशं समं हि परमर्षिणा
तो परम ऋषीसोबत बंदीस्थानात पोहोचला.
ददर्श वृक्षशिखरे उद्बद्धमृषिपुत्रकम्
त्याने झाडाच्या शेंड्यावर बांधलेला ऋषिपुत्र पाहिला.
दृष्ट्वा स मुनिपुत्रं तं स्वजटासंयतं वटे
त्या वटवृक्षाजवळ, जटांनी बांधलेला ऋषिपुत्र पाहून,
लाघवादृषिपुत्रं तं रक्षंश्चिच्छेदमार्गणैः
त्या रक्षकाने चपळतेने बाणांनी ऋषिपुत्राचे दोर कापले.
पञ्चवर्षशते काले गते शक्तस्तदा शरैः
पाचशे वर्षे गेल्यावर मग तो बाणांनी ते करू शकला.
प्राप्तं स्वपितरं दृष्ट्वा जाबालिः संयतो ऽपि सन्
स्वतःचे वडील आलेले पाहून, संयमी जबालि पुढे गेला.
संपरिष्वज्य स मुनिर्मूर्ध्न्याघ्राय सुतं ततः
मग त्या ऋषीने आपल्या मुलाला मिठी मारली आणि त्याच्या डोक्याचा सुगंध घेतला.
ततस्तूर्णं धनुर्न्यस्य बाणांश्च शकुनिर्बली
मग बलवान शकुनिने झटपट आपले धनुष्य आणि बाण खाली ठेवले.
न च शक्नोति संच्छन्नं दृढं कपिवरेम हि
कपिवर तो कितीही प्रयत्न केला तरी ते नीटपणे लपवू शकला नाही.
तदावतीर्णः शकुनिः सहितः परमर्षिणा
तेव्हा तो पक्षी त्या श्रेष्ठ ऋषीसह खाली उतरला.
लाघवादर्द्धचन्द्रैस्तां शाखां चिच्छेद स त्रिधा
त्याने चपळतेने अर्धचंद्रासारख्या बाणांनी ती फांदी तीन तुकड्यांत कापली.
शरसोपानमार्गेण अवतीर्णो ऽथ पादपात्
मग बाणांनी तयार केलेल्या पायऱ्यांवरून तो झाडावरून खाली उतरला.
जाबालिना भारवहेन संयुतः समाजगामाथ नदीं स सूर्यजाम्
जाबालि आणि भार वाहणारा सोबत असताना, तो सूर्यापासून उत्पन्न झालेल्या नदीकडे गेला.
समागते हरं द्रष्टुं श्रीकण्ठं योगिनां वरम्
सर्वजण योगींच्या श्रेष्ठ असलेल्या श्रीकंठ, हराचे दर्शन घेण्यासाठी एकत्र जमले.
बहुनिरमालल्यसंयुक्तं गते तस्मिन् ऋतध्वजे
ऋतध्वज निघून गेल्यावर तिथे शुद्ध आणि निर्मळ संगती भरपूर मिळाली.
स्नापयेतां विधानेन पूजयेतामहर्निशम्
त्यांनी विधिपूर्वक त्याला स्नान घालावे आणि रात्रंदिवस त्याची पूजा करावी.
द्रष्टुं श्रिकण्ठमव्यक्तं गालवो नाम नामतः
श्रीकंठ, जो प्रकट नाही, त्याचे दर्शन घेण्यासाठी गालव नावाचा एकजण होता.
प्रविवेश शुचिः स्नात्वा कालिन्द्या विमले जले
काळिंदीच्या निर्मळ पाण्यात स्नान करून तो पवित्र पुरुष आत गेला.
गायेते सुस्वरं गीतं यक्षासुरसुते ततः
मग यक्ष आणि असुरांच्या कन्यांनी गोड सुरात गाणे गायले.
गन्धर्वकन्येक चैते संदेहो नात्र विद्यते
आणि त्या सर्व गांधर्वकन्या होत्या, यात काहीही शंका नाही.
कृतजप्यः समध्यास्ते कन्याभ्यामबिवादितः
जप पूर्ण करून, तो ध्यानस्थ बसला आणि त्या दोन कन्यांनी त्याचा सन्मान केला.
कुलालङ्कारणे भक्तियुक्ते भवस्य हि
त्याने भक्तीभावाने भवाच्या कुलाचा सन्मान केला.
जातो विदितवृत्तान्तो गालवस्तपतां वरः
गालव, तपस्वींत श्रेष्ठ, सर्व घडलेले समजून जन्माला आला.
प्रातरुत्थाय गौरीसं संपूज्य च विधानतः
सकाळी उठून त्याने विधिपूर्वक गौरीच्या पतीची पूजा केली.
आमन्त्रयामि वां कन्ये समनुज्ञातुमर्हथः
कन्यांनो, मी तुम्हाला आमंत्रण देतो; तुम्ही मला परवानगी द्यावी.
किमर्थं पुष्करारण्यं भवान् यास्यत्यथादरात्
पूज्य पुरुषाला पुष्कर अरण्यात जाण्याची इच्छा कशासाठी आहे?