सा चावस्थामिमां प्राप्ता कश्चिन्मां त्रातुमीश्वरः
ही अवस्था आल्यावर तिने मनात विचार केला, 'कोणीतरी प्रभू मला वाचवो.'
ददृसे चाश्रमवरं मत्तकोकिलनादितम्
तीने मधुर कोकिळांच्या गाण्याने गूंजणारा सुंदर आश्रम पाहिला.
इत्येवं चिन्तयन्ती सा संप्रविष्टा महाश्रमम्
अशा विचारात असताना ती त्या महान आश्रमात शिरली.
संशुष्कास्यां चलन्नेत्रां परिम्लानामिवाब्जिनीम्
तिचं तोंड कोरडं, डोळे हलणारे, आणि ती जणू कोमेजलेल्या कमळासारखी दिसत होती.
केयमित्येव संचिन्त्य समुत्थाय स्थिताभवत्
'ही कोण आहे?' असे मनात विचार करून ती उठून उभी राहिली.
पप्रच्छतुस्तथान्यो ऽयं कथयामासतुस्तदा
मग त्या दोघींनी एकमेकींना विचारले आणि बोलू लागल्या.
समासीने कथाभिस्ते नानारूपाभिरादरात्
त्या दोघी बसल्या आणि मन लावून वेगवेगळ्या गोष्टींमध्ये गप्पा मारू लागल्या.
स तत्त्वज्ञो मुनिश्रेष्ठो अक्षराण्यवलोकयन्
तो सत्य जाणणारा श्रेष्ठ ऋषी अक्षरे पाहू लागला.
मुहूर्तं ध्यानमास्थाय व्यजानाच्च तपोनिधिः
क्षणभर ध्यान लावून त्या तपस्व्याने सर्व समजून घेतले.
अयोध्यामगमत् क्षिप्रं द्रष्टुमिक्ष्वाकुमीश्वरम्
तो झपाट्याने अयोध्येला गेला आणि इक्ष्वाकुवंशीय राजाला भेटला.
श्रूयतां नरसार्दूल विज्ञप्तिर्मम पार्थिव
हे नरसिंह राजन, माझी विनंती ऐका.
उद्ब्द्धः कपिना राजन् विषयानते तवैव हि
राजा, तुझ्या राज्यात एक माकड उत्पन्न झाले आहे.
शकुनिर्नाम राजेन्द्र स ह्यस्त्रविधिपारगः
राजाधिराज, शकुनि नावाचा एक आहे, तो अस्त्रविद्येत पारंगत आहे.
आदिदेश प्रियं पुत्रं शकुनिं तापसान्वये
त्याने आपल्या प्रिय पुत्राला, तपस्व्यांच्या वंशातील शकुनिला आज्ञा दिली.
संप्राप्तो बन्धनोद्देशं समं हि परमर्षिणा
तो परम ऋषीसोबत बंदीस्थानात पोहोचला.
ददर्श वृक्षशिखरे उद्बद्धमृषिपुत्रकम्
त्याने झाडाच्या शेंड्यावर बांधलेला ऋषिपुत्र पाहिला.
दृष्ट्वा स मुनिपुत्रं तं स्वजटासंयतं वटे
त्या वटवृक्षाजवळ, जटांनी बांधलेला ऋषिपुत्र पाहून,
लाघवादृषिपुत्रं तं रक्षंश्चिच्छेदमार्गणैः
त्या रक्षकाने चपळतेने बाणांनी ऋषिपुत्राचे दोर कापले.
पञ्चवर्षशते काले गते शक्तस्तदा शरैः
पाचशे वर्षे गेल्यावर मग तो बाणांनी ते करू शकला.
प्राप्तं स्वपितरं दृष्ट्वा जाबालिः संयतो ऽपि सन्
स्वतःचे वडील आलेले पाहून, संयमी जबालि पुढे गेला.
संपरिष्वज्य स मुनिर्मूर्ध्न्याघ्राय सुतं ततः
मग त्या ऋषीने आपल्या मुलाला मिठी मारली आणि त्याच्या डोक्याचा सुगंध घेतला.
ततस्तूर्णं धनुर्न्यस्य बाणांश्च शकुनिर्बली
मग बलवान शकुनिने झटपट आपले धनुष्य आणि बाण खाली ठेवले.
न च शक्नोति संच्छन्नं दृढं कपिवरेम हि
कपिवर तो कितीही प्रयत्न केला तरी ते नीटपणे लपवू शकला नाही.
तदावतीर्णः शकुनिः सहितः परमर्षिणा
तेव्हा तो पक्षी त्या श्रेष्ठ ऋषीसह खाली उतरला.
लाघवादर्द्धचन्द्रैस्तां शाखां चिच्छेद स त्रिधा
त्याने चपळतेने अर्धचंद्रासारख्या बाणांनी ती फांदी तीन तुकड्यांत कापली.
शरसोपानमार्गेण अवतीर्णो ऽथ पादपात्
मग बाणांनी तयार केलेल्या पायऱ्यांवरून तो झाडावरून खाली उतरला.
जाबालिना भारवहेन संयुतः समाजगामाथ नदीं स सूर्यजाम्
जाबालि आणि भार वाहणारा सोबत असताना, तो सूर्यापासून उत्पन्न झालेल्या नदीकडे गेला.
समागते हरं द्रष्टुं श्रीकण्ठं योगिनां वरम्
सर्वजण योगींच्या श्रेष्ठ असलेल्या श्रीकंठ, हराचे दर्शन घेण्यासाठी एकत्र जमले.
बहुनिरमालल्यसंयुक्तं गते तस्मिन् ऋतध्वजे
ऋतध्वज निघून गेल्यावर तिथे शुद्ध आणि निर्मळ संगती भरपूर मिळाली.
स्नापयेतां विधानेन पूजयेतामहर्निशम्
त्यांनी विधिपूर्वक त्याला स्नान घालावे आणि रात्रंदिवस त्याची पूजा करावी.