तिर्यगूर्ध्वमधश्चैव समन्तादवलोकयत्
त्याने सर्व बाजूंनी—डावीकडे, वर, खाली—चोहीकडे पाहिले.
पिङ्गलाभिर्जटाभिस्तु उद्ब्द्धं यत्नतः शुभे
पिंगट जटा असलेल्या त्या मुलाला काळजीपूर्वक बांधले होते, हे शुभे.
प्राह केनासि बद्धस्त्वं पापिना वद बालक
ती म्हणाली, 'अरे मुला, तुला कोणी बांधले? सांग, पापी!'
जटास्वेवं सुदुष्टेन जीवामि तपसो बलात्
या जटांमध्ये वाईटपणे बांधला गेलो तरी मी तपश्चर्येच्या बळावर जिवंत आहे.
तत्रास्ति तपसो राशिः पिता मम ऋतध्वजः
इथे तपश्चर्येचा मोठा साठा आहे; माझे वडील ऋतध्वज आहेत.
जातो ऽलिवृन्दसंयुक्तः सर्वशास्त्रविशारदः
तो मधमाश्यांच्या झुंडीत जन्मलेला आणि सर्व शास्त्रांचा जाणकार आहे.
जाबालीति परिख्याय तच्छृणुष्व शुभानने
त्याला 'जाबाळी' असे ओळखतात; हे ऐक, सुंदर चेहऱ्याच्या.
दशवर्षसहस्राणि सुमारत्वे चरिष्यसि
तू दहा हजार वर्षे सुमारात तपश्चर्या करशील.
पञ्चवर्षशतान् बालो भोक्ष्यसे बन्धनं दृढम्
पाचशे वर्षे तू बालपणी घट्ट बंधन सहन करशील.
यौवने पारमान् भोगान् द्विसहस्रसमास्तथा
तरुणपणी दोन हजार वर्षे तू उत्तम सुखांचा अनुभव घेशील.
लप्स्यसे भूमिशय्याढ्यं कदन्नाशनभोजनम्
तुला जमिनीवर झोपायला आणि जंगली धान्याचे अन्न मिळेल.
विचरामि महीपृष्ठं गच्छन् स्नातुं हिरण्वतीम्
मी पृथ्वीवर फिरतो, हिरण्वती नदीत स्नान करायला जातो.
इमां देववतीं गृह्यं मूढ न्यस्तां महाश्रमे
ही देववती, जी अज्ञानाने या मोठ्या आश्रमात ठेवली आहे, तिला घेऊन,
वटाग्रे ऽस्मिन्नुद्ब्बन्ध जटाभिरपि सुन्दरि
या वडाच्या टोकावर, जटा असूनही, सुंदर आहेस म्हणून बांधले आहे.
लतापाशैर्महायन्त्रमधस्ताद् दुष्टबुद्धिना
वाईट बुद्धीने, वेलांच्या दोऱ्यांनी आणि मोठ्या यंत्राने खाली बांधले आहे.
दिशां मुकेषु सर्वेषु कृतं यन्त्रं लतामयम्
सर्व दिशांच्या तोंडाशी वेलांनी बनवलेले यंत्र ठेवले आहे.
यथेच्छया मया दृष्टमेतत् ते गदितं शुभे
हे शुभे, मी जसं पाहिलं तसं तुला सांगितलं आहे.
समायाता सुचार्वङ्गी केन सार्थेन मां वद
सुंदर अंगांची स्त्री, तू इथे कोणत्या कारणासाठी आली आहेस ते मला सांग.
नन्दयन्तीति मे नाम प्रम्लोचागर्भसंभवा
माझं नाव नंदयंती आहे, मी प्रम्लोचा यांच्या पोटी जन्मले आहे.
इयं नरेन्द्रमहिषी भविष्यति न संशयः
ही स्त्री राजाची राणी होईल, यात काहीच शंका नाही.
शिवा चाशिवनिर्घोषा ततो भूयो ऽब्रवीनमुनिः
शिवा आणि अशिवनिर्घोषा—यानंतर त्या ऋषींनी पुन्हा बोलायला सुरुवात केली.
ततो जगाम स ऋषिरेवमुक्त्वा वचो ऽद्भुतम्
मग त्या ऋषींनी हे अद्भुत शब्द बोलून तिथून प्रस्थान केलं.
तीर्थं ततो हिरण्वत्यास्तीरात् कपिरथोत्पतत्
हिरण्वतीच्या काठीवरून माकडरथ पवित्र स्थळी उडून गेला.
तयास्मि देशमानीता इमं मानुषवर्जितम्
तीने मला या माणसांनी रिकाम्या प्रदेशात आणलं.
प्राह सुन्दरि गच्छस्व श्रीकण्ठं यमुनातटे
ती सुंदर स्त्री मला म्हणाली, 'यमुनेच्या काठी श्रीकंठाकडे जा.'
तस्मै निवेदयात्मानं तत्र श्रेयो ऽधिलप्स्यसे
त्यांच्यासमोर स्वतःला सादर कर; तिथे तुला श्रेष्ठ कल्याण मिळेल.
परित्राणार्थमगमद्धिमाद्रेर्यमुनां नदीम्
रक्षणासाठी ती पर्वतावरून यमुना नदीकडे आली.
संप्राप्ता शङ्करस्थानं यत्रागच्छति तापसः
ती शंकराच्या स्थळी पोहोचली, जिथे तो तपस्वी येतो.
प्रतिवन्द्य ततो ऽपश्यक्षरांस्तान्महामुने
नमस्कार करून तिने त्या अविनाशी, महान ऋषींना पाहिलं.
तज्जाबाल्युदितं श्लोकमलिखच्चान्यमात्मनः
बालपणी उच्चारलेला एक श्लोक तिने स्वतः लिहून ठेवला.