परस्त्रीकामवान् मूढः सराष्ट्रो नाशमाप्तवान्
जो दुसऱ्याच्या स्त्रीवर वासना धरतो, तो मूर्ख स्वतःसह आपले राज्यही नष्ट करतो.
स च वव्रे महातेजाः पौरोहित्याय भार्गवम्
त्या तेजस्वी राजाने भृगुकुळातील भृगुंना पुरोहितपदासाठी निवडले.
सुक्रस्यासीच्च दुहिता अरजा नाम नामतः
शुक्राची एक कन्या होती, तिचे नाव अरजा होते.
तेनार्चितश्चिरं तत्र तस्थौ भार्गवसत्त्मः
त्याने दीर्घकाळ तिची सेवा केली, त्यामुळे श्रेष्ठ भृगु तिथेच राहिला.
अतिष्ठत सुचार्वङ्गी ततो ऽब्यागान्नराधिपः
ती सुंदर अंगाची कन्या उभी असताना राजा तेथे आला.
गतः स भगवान् शुक्रो याजनाय दनोः सुतम्
भगवान शुक्र दानूच्या पुत्रासाठी यज्ञ करण्यासाठी गेला.
तास्तमूचुर्गुरोः पुत्री संतिष्ठत्यरजा नृप
त्या म्हणाल्या, 'राजा, गुरूंची मुलगी अजूनही लग्न न करता आहे.'
प्रविवेश महाबाहुर्ददर्शारजसं ततः
मग तो बलाढ्य योद्धा आत गेला आणि तिला अजूनही अविवाहित पाहिले.
संजातो ऽन्धक दण्डस्तु कृतान्तबलचोदितः
तेव्हा अंधक नावाचा दंड, मृत्यूनं प्रेरित होऊन, प्रकट झाला.
शुक्रशिष्यानपि बली एकाकी नृप आव्रजत्
राजा, तो एकटाच असूनही, शक्तिमान असल्यामुळे शुक्रमुनींच्या शिष्यांकडे गेला.
पूजयामास संहृष्टा भ्रातृभावेन दानव
तो दानव आनंदाने, भावासारख्या प्रेमाने त्याचं स्वागत करू लागला.
मां समाह्लादयस्वाद्य स्वपरिष्वङ्गवारिणा
माझ्या मिठीच्या पाण्याने मला आनंद दे.
पिता मम महाक्रोधात् त्रिदशानपि निर्दहेत्
माझे वडील प्रचंड रागावले तर देवतांनाही जाळू शकतात.
भगिनी धर्मतस्ते ऽहं भवाञ्शिष्यः पितुर्मम
धर्माने तू माझी बहीण आहेस आणि मी तुझ्या वडिलांचा शिष्य आहे.
कामाग्निर्निर्दहति मामद्यैव तनुमध्यमे
आज, बारीक कंबरेच्या सुंदरी, कामाग्नी माझ्या शरीराला जाळतो आहे.
तमेव याचस्व गुरुं स ते दास्यत्यसंशयम्
हेच गुरूंकडे माग, ते नक्कीच तुला देईल.
च्युतावसरकर्तृत्वे विघ्नो जायेत सुन्दरि
सुंदरी, योग्य वेळ चुकली तर अडथळा येईल.
दातुं शक्ता स्वमात्मानं स्वतन्त्रा न हि योषितः
स्त्रियांना स्वतःला द्यायचं स्वातंत्र्य नसतं, जरी त्या सक्षम असल्या तरी.
गच्छस्व शुक्रशापेन सभृत्यज्ञातिबान्धवः
शुक्रांच्या आज्ञेने, आपल्या सेवक, नातेवाईक आणि बंधूंसह जा.
चित्राङ्गदाया यद् वृत्तं पुरा देवयुगे शुभे
पूर्वी देवांच्या शुभ युगात चित्रांगदेला जे घडलं,
रूपयौवनसंपन्ना पद्महीनेव पद्मिनी
ती रूप आणि तारुण्याने संपन्न होती, जणू कमळाशिवायची कमळिनी.
जगाम नेमिषं नाम स्नातुं कमललोचना
कमलासारख्या डोळ्यांची ती नेमिष नावाच्या ठिकाणी स्नानासाठी गेली.
तां ददर्श च तन्वङ्गीं शुभाङ्गो मदनातुरः
तेथे एक सुंदर आणि प्रेमात वेडा पुरुष तिच्या नाजूक देहाकडे पाहत होता.
असौ नराधिपसुतो मदनेन सदर्थ्यते
तो राजपुत्र खरोखरच प्रेमाने वेडा झाला होता.
सख्यस्तामब्रुवन् बाला न प्रगल्भऽसि सुन्दरि
मित्रांनी तिला म्हटलं, 'बाळा, तू अजून धाडसी नाहीस ग, सुंदर आहेस.'
पिता तवास्ति धर्मिष्ठः सर्वशिल्पविशारदः
तुझा वडील धर्मशील आहे आणि सर्व कलांमध्ये पारंगत आहे.
एतस्मिन्नन्तरे राजा सुरथः सत्यवात् सुधी
इतक्यात, सत्यप्रिय आणि बुद्धिमान राजा सुरथ तिथे आला.
त्वं मुग्धे मोहयसि मां दृष्ट्यैव मदिरेक्षणे
गोंधळलेल्या डोळ्यांची तू, निरागस मुली, केवळ नजरेनं मला भुलवतेस.
तन्मां कुचतले तल्पे अभिशायितुमर्हसि
म्हणून, तू माझ्या छातीवर या पलंगावर माझ्याजवळ यावंस.
ततः सा चारुसर्वाङ्गी राज्ञो राजीवलोचना
मग सर्वांगाने सुंदर आणि कमळासारख्या डोळ्यांची ती राजाला म्हणाली—