अथागान्मन्दरं शंभुर्निजमावसथं शुचिः
मग शुद्ध शंभू आपल्या निवासस्थान मंदार पर्वतावर गेला.
शून्ये ऽभ्यगाद् दृष्टमतिर्हि देव्या संयोधितो येन हि कारणेन
एकांतात, एकाग्र मनाने, देवीसोबत त्या कारणासाठी तो गेला.
शङ्करो मन्दरस्थो ऽपि यच्चाकार तदुच्यताम्
शंकर मंदारावर राहत असला तरी त्याचे रूप कसे होते ते सांगावे.
संत्पतविग्रहः सर्वान् दानवानिदमब्रवीत्
भीषण रूप धारण करून त्याने सर्व दानवांना असे सांगितले:
यस्तामद्रिसुतां शीघ्नं ममान्ति कमुपानयेत्
जो कोणी मद्रीकन्येला लवकर माझ्याजवळ आणेल, त्याची इच्छा मी पूर्ण करीन.
मेघगम्भीरनिर्घोषं प्रहलादो वाक्यमब्रवीत्
मेघासारख्या गंभीर आवाजात प्रह्लादाने हे शब्द उच्चारले:
पिता त्रिनयनो देवः श्रूयतामत्र कारणम्
माझे वडील त्रिनयन देव आहेत; याचे कारण येथे ऐका.
आराधितो महादेवः पुत्रार्थाय पुरा किल
पूर्वी मी पुत्रप्राप्तीसाठी महादेवाची भक्ती केली होती.
पुत्रकः पुत्रकामास्य प्रोक्त्वेत्यं वचनं विभो
पुत्राच्या इच्छेने त्या पुत्राने प्रभूला अशी वाणी सांगितली.
पिहितं योगसंस्थस्य ततो ऽन्धमभवत्तमः
योगात स्थिर असलेल्या त्याच्यासाठी सर्व काही झाकले गेले आणि घनदाट अंधार पसरला.
तदितं गृह्यतां दैत्य तवोपयिकमात्मजम्
हे, दैत्या, तुझ्यासाठी योग्य असलेला तुझा स्वतःचा मुलगा आहे, हे स्वीकार.
त्रैलोक्यजननीं चापि अभीवाञ्छिष्यते ऽधमः
तो दुष्ट मनुष्य त्रैलोक्यजननीलाही इच्छिणार आहे.
तदास्य स्वयमेवाहं करिष्ये कायशोधनम्
तेव्हा मी स्वतः त्याचे शरीर शुद्ध करीन.
त्वत्पितापि समभ्यागात् त्वामादाय रसातलम्
तुझ्या वडिलांनीसुद्धा तुला घेऊन पाताळात प्रवेश केला.
सर्वस्यापीह जगतो गुरुः शंभुः पिता ध्रुवम्
या जगाचा खरा गुरु आणि पिता म्हणजे शंभूच आहे.
नेदृशे पापसंकल्पे मतिं कुर्याद् भवद्विधः
तुझ्यासारख्या माणसाने अशा पापी विचारात मन लावू नये.
अजेयस्तस्य भार्येयं न त्वमर्हे ऽमरार्दन
त्याची पत्नी अजिंक्य आहे; देवांचा शत्रू, तू तिच्यासाठी योग्य नाहीस.
अजित्वा सगणं रुद्रं स च कामो ऽद्य दुर्लभः
रुद्र आणि त्याच्या गणांना जिंकल्या शिवाय ती इच्छा आज पूर्ण होणार नाही.
मेरुमुत्पाटयेद् वापि स जयेच्छूलपाणिनम्
तो मेरू पर्वत उपटू शकतो, पण शूळधारी प्रभूला जिंकू शकत नाही.
न च शक्यो हरो जेतुं सत्यं सत्यं मयोदितम्
हराला कोणीही जिंकू शकत नाही—हे मी खरे, खरे सांगतो.
परस्त्रीकामवान् मूढः सराष्ट्रो नाशमाप्तवान्
जो दुसऱ्याच्या स्त्रीवर वासना धरतो, तो मूर्ख स्वतःसह आपले राज्यही नष्ट करतो.
स च वव्रे महातेजाः पौरोहित्याय भार्गवम्
त्या तेजस्वी राजाने भृगुकुळातील भृगुंना पुरोहितपदासाठी निवडले.
सुक्रस्यासीच्च दुहिता अरजा नाम नामतः
शुक्राची एक कन्या होती, तिचे नाव अरजा होते.
तेनार्चितश्चिरं तत्र तस्थौ भार्गवसत्त्मः
त्याने दीर्घकाळ तिची सेवा केली, त्यामुळे श्रेष्ठ भृगु तिथेच राहिला.
अतिष्ठत सुचार्वङ्गी ततो ऽब्यागान्नराधिपः
ती सुंदर अंगाची कन्या उभी असताना राजा तेथे आला.
गतः स भगवान् शुक्रो याजनाय दनोः सुतम्
भगवान शुक्र दानूच्या पुत्रासाठी यज्ञ करण्यासाठी गेला.
तास्तमूचुर्गुरोः पुत्री संतिष्ठत्यरजा नृप
त्या म्हणाल्या, 'राजा, गुरूंची मुलगी अजूनही लग्न न करता आहे.'
प्रविवेश महाबाहुर्ददर्शारजसं ततः
मग तो बलाढ्य योद्धा आत गेला आणि तिला अजूनही अविवाहित पाहिले.
संजातो ऽन्धक दण्डस्तु कृतान्तबलचोदितः
तेव्हा अंधक नावाचा दंड, मृत्यूनं प्रेरित होऊन, प्रकट झाला.
शुक्रशिष्यानपि बली एकाकी नृप आव्रजत्
राजा, तो एकटाच असूनही, शक्तिमान असल्यामुळे शुक्रमुनींच्या शिष्यांकडे गेला.