तज्जालस्तनयो ज्ञेयो लोके पौनर्भवो मुने
तीनपासून जो मुलगा जन्मतो, त्याला लोक पुनर्विवाहाचा मुलगा म्हणून ओळखतात, हे ऋषी.
स स्वयन्दत्त इत्युस्तथान्यः कारणान्तरैः
तो स्वतः दिलेला म्हणून ओळखला जातो, आणि दुसरा वेगळ्या कारणांमुळे असतो.
ऊढायां वाप्यनूढायां स पारशव उच्यते
लग्न झालेल्या किंवा न झालेल्या स्त्रीपासून जन्मलेला, त्याला परशव पुत्र म्हणतात.
स्वमात्मानं गच्छ शीघ्रं पितरौ समुपाह्वय
तू स्वतः लवकर जा आणि आईवडिलांना बोलावून आण.
तावाजग्मतुरीशानं द्रष्टुं वै दम्पती मुने
ते दांपत्य त्या प्रभूला भेटायला आले, हे ऋषी.
उपविष्टौ सुखासीनौ साध्यो वचनमब्रवीत्
ते दोघं आरामात बसले आणि लगेच बोलू लागले.
स चोक्तवान् मां पुत्रार्थे तस्मात् त्वं दातुमर्हसि
त्याने सांगितले, 'मुलासाठी तू मला द्यावं असं योग्य आहे.'
उक्तवन्तौ प्रभो ऽयं हि आवयोस्तनयस्तव
दोघांनी म्हटलं, 'प्रभो, हा आमच्यापासून जन्मलेला तुझा मुलगाच आहे.'
इत्युक्त्वा जग्मतुर्सूर्ण येनैवाब्यागतौ यथा
असं सांगून ते ऋषी जसे आले तसेच पटकन निघून गेले.
सनत्कुमारं प्रोवाच योगं द्वादशपत्रकम्
त्यांनी सनत्कुमाराला बारा पाकळ्यांचा योग समजावून सांगितला.
मासो वैशाखनामा च प्रथमं पत्रकं स्मृतम्
वैशाख नावाचा महिना ही पहिली पाकळी मानली जाते.
ज्येष्ठमासाश्च तत्पत्रं द्वितीयं परिकीर्तितम्
ज्येष्ठ महिना दुसरी पाकळी म्हणून ओळखला जातो.
मासो आषाढनामा च तृतीयं पत्रकं स्मृतम्
आषाढ नावाचा महिना तिसरी पाकळी मानली जाते.
मासः श्रावण इत्युक्तश्चतुर्थं पत्रकं स्मृतम्
श्रावण महिना चौथी पाकळी म्हणून ओळखला जातो.
मासो भाद्रस्तथा प्रोक्तः पञ्चमं पत्रकं स्मृतम्
भाद्रपद महिना पाचवी पाकळी म्हणून सांगितला आहे.
मासश्चाश्वयुजो नाम ष्ष्ठं तत् पत्रकं स्मृतम्
आश्विन नावाचा महिना सहावी पाकळी मानली जाते.
मासश्च कार्तिको नाम सप्तमं पत्रकं स्मृतम्
कार्तिक महिना सातवी पाकळी म्हणून ओळखला जातो.
मासो मार्गशिरो नाम त्वष्टमं पत्रकं स्मृतम्
मार्गशीर्ष नावाचा महिना आठवी पाकळी मानली जाते.
पौषति गदितो मासो नवमं परिकीर्तितम्
पौष महिना नववी पाकळी म्हणून सांगितला आहे.
माघो निगदितो मासः पत्रकं दशमं स्मृतम्
माघ महिना दहावी पाकळी म्हणून ओळखला जातो.
पत्रकं फाल्गुनं प्रोक्तं तदेकादशमुत्तमम्
फाल्गुन नावाची पाकळी ही उत्कृष्ट अकरावी मानली जाते.
इदं द्वादशमं प्रोक्तं पत्रं वै केशवस्य हि
ही द्वादशावी पाकळी केशवाचीच आहे असं सांगितलं आहे.
त्रिव्यूहमेकमूर्तिश्च तथोक्तः परमेश्वरः
परमेश्वराला तीन व्यूहांचा एकच स्वरूप असं म्हटलं आहे.
यस्मिन् ज्ञाते मुनिश्रेष्ठ न भूयो मरणं भवेत्
मुनिश्रेष्ठा, ज्याला ओळखल्यावर पुन्हा मृत्यू राहत नाही.
चतुर्बाहुमुदाराङ्गं श्रीवत्सधरमव्ययम्
तो चार हातांचा, सुंदर अंगाचा, श्रीवत्साचा चिन्ह असलेला आणि अविनाशी आहे.
सहस्रवदनः श्रीमान् प्रजाप्रलयकारकः
तो हजार मुखांचा, तेजस्वी आणि सर्व सृष्टीच्या उत्पत्ती-प्रलयाचा कारण आहे.
द्विभुजो धारयन् मालं सृष्टिकृच्चादिपूरुषः
त्याच्या दोन हातांत हार घेतलेला, सृष्टी करणारा आणि आद्य पुरुष असा तो होता.
अतो मरीचिप्रमुखास्तथान्ये ऽपि सहस्रशः
मग मरीचि आणि इतर हजारो ऋषीही तसेच प्रकट झाले.
चुतुर्भुजं तं स मुरुर्दुरात्मा कृतान्तवाक्यात् पुनराससाद
मग दुष्ट मुर पुन्हा मृत्यूच्या आज्ञेने त्या चार हातांच्या जवळ गेला.
स प्राह योद्धुं सह वै त्वयाद्य तं प्राह भूयः सुरशत्रुहन्ता
तो म्हणाला, 'आज मी तुझ्याशी लढणार,' आणि देवांचा शत्रू मारणारा पुन्हा उत्तर देऊ लागला.