तत्र दैत्याः समाजग्मुः सायुधाः सबला मुने
तेथे, हे मुनी, दैत्य आपापल्या शस्त्रांसह आणि सैन्यासह आले.
अभ्यद्रवन्त सहसा स चोग्रो मातृमण्डलः
ते अचानक धावले आणि भयंकर मातृमंडळही पुढे आले.
निषूदयत् परबलं क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव
रुद्राने संतापाने शत्रूंच्या सैन्याचा नाश केला, जणू काही तो पशुपाल जनावरांना मारतो.
कुठारं पाणिनादाय हन्ति सर्वान् महासुरान्
त्याने हातात कुठार घेऊन सर्व महाअसुरांना ठार केले.
सरथं सगजं साश्वं विस्तृते वदने ऽक्षिपत
मोठ्या तोंडाने तो रथ, हत्ती आणि घोडे एकत्र फेकून देत होता.
सवाहनं प्रक्षिपति समुत्पाट्य महार्मवे
त्याने वाहने आणि त्यावरील योद्धे उपटून मोठ्या समुद्रात फेकून दिले.
संचूर्णयति मन्त्रीव राजानं प्रासभृद् वशी
त्याने भाला फिरवत, जणू मंत्री राजाला जिंकतो तसे, त्यांना चिरडून टाकले.
द्विधा त्रिधा च बहुधा चक्रे दैतेयदानवान्
त्याने दैत्य आणि दानवांना दोन, तीन आणि अनेक तुकड्यांत विभागले.
तत्र तत्र प्रदृश्यन्ते राशयः शावदानवैः
इकडे तिकडे दानवांचे मृतदेहांचे ढीग पडलेले दिसत होते.
निजघानासुरान् वीरः सवाजिरथकुञ्जरान्
त्या वीराने असुरांना, त्यांचे घोडे, रथ आणि हत्तींसह ठार केले.
निजघान यथैवेन्द्रो वज्रवृष्ट्या नगोत्तमान्
जसे इंद्र वज्रवृष्टीने मोठे पर्वत कोसळतो, तसे त्याने त्यांना ठार केले.
भ्रामयन् मुद्गरं वेगान्निजघान बलाद् रिपून्
त्याने वेगाने गदा फिरवत, शत्रूंना जोरात ठार केले.
भस्म चक्रे महावेगो रथं च रथिना सह
त्याने प्रचंड वेगाने रथ आणि त्यावरील योद्ध्याला राख केली.
कीलभिर्वज्रतुल्याभिर्जघान बलवान् मुने
वज्रासारख्या कठीण शस्त्रांनी त्या बलाढ्याने त्यांना ठार केले, हे मुनी.
लुण्ठनेन तता दैत्यान् निजघान सवाहनान्
त्याने लुटालूट करून दैत्यांना आणि त्यांच्या वाहनांसह पराभूत केले.
विदारयति संग्रामे दानवान् समरोद्धतान्
युद्धात उन्मत्त झालेल्या दानवांना त्याने फाडून टाकले.
प्रदुद्रावाथ महिषस्तारकश्च गणाग्रणीः
मग महिष आणि तारक हा सेनापती दोघेही पळून गेले.
परिवार्य समन्तात् ते युयुधुः कुपितास्तदा
त्या वेळी सगळीकडून घेरून, ते रागाने त्याच्याशी लढू लागले.
षोटशाक्षस्त्रिशूलेन शतशीर्षो वरासिना
षोटशाक्षाने त्रिशूळाने, आणि शतशीर्षाने उत्तम तलवारीने हल्ला केला.
बन्धुदत्तस्तु शूलेन मूर्ध्नि दैत्यमताडयत्
बंधुदत्ताने शूळाने दैत्याच्या डोक्यावर प्रहार केला.
नाकम्पत् ताड्यमानो ऽपि मैनाक इव पर्वतः
मारहाण झाली तरी तो हलला नाही, जसा मेनाका पर्वत हलत नाही.
वध्यते चैकचूडाया दार्यते परमायुधैः
एकचूडाने त्याला ठार मारले आणि श्रेष्ठ शस्त्रांनी फाडून टाकले.
न क्षोभं जग्मतुर्विरौ क्षोभयन्तौ गणानपि
ते दोघे बलवान असूनही, त्यांनी सगळ्या सैन्याला हादरवले, पण स्वतः डगमगले नाहीत.
पराजित्य पराधावत् कुमारं प्रति सायुधः
त्याला हरवून, तो शस्त्र घेऊन कुमाराच्या दिशेने धावला.
चक्रमुद्यम्य संक्रुद्धो रुरोध दनुनन्दनम्
रागाने चक्र उचलून, त्याने दानुच्या पुत्राचा मार्ग अडवला.
अयुध्येतां तद ब्रह्मन् लघु चित्रं च सुष्ठु च
मग, हे ब्रह्मन्, त्या दोघांनी वेगाने, कौशल्याने आणि अद्भुतपणे युद्ध केले.
सुचक्राक्षो निजं चक्रमुत्ससर्जासुरं प्रति
सुकक्राक्षाने आपले चक्र असुरावर सोडले.
तत उच्चुक्रुशुर्दैत्या हा हतो महिषस्तिवति
मग दैत्य मोठ्याने ओरडले, 'हाय! महिष मारला गेला!'
जघान चक्रं रक्ताक्षः पञ्जमुष्टिशतेन हि
रक्ताक्षाने शंभर घट्ट मुठीने चक्राचा प्रहार परतवला.
बलवानपि बाणेन निष्प्रयत्नगतिः कृतः
तो बलवान असूनही, एका सहज बाणाने तो हालचाल करू शकला नाही.