समं स्कन्देन बलिना हन्तुकामा महासुरान्
बलवान स्कंदासोबत, मोठ्या असुरांना मारण्याची इच्छा बाळगून ते निघाले.
भूम्यां तूर्णं महावीर्याः कुरुध्वमवतारणम्
महाबलवान वीरांनो, लवकर पृथ्वीवर उतरा.
आरात् पतन्तस्तद्देशं नादं चक्रुर्भयङ्करम्
ते सर्व त्या ठिकाणी वेगाने उडत गेले आणि भयंकर आवाज केला.
विवेशार्णवरन्ध्रेण पातालं दानवालयम्
समुद्रातील फटीतून त्यांनी पाताळ, म्हणजे असुरांचे घर, गाठले.
विरोजनेन जम्भेन कुजम्भेनासुरेण च
विरोचन, जम्भ, कुजम्भ आणि त्या असुरासोबत.
किमेतदिति संचिन्त्य तूर्णं जग्मुस्तदान्धकम्
'हे काय आहे?' असे विचारून ते पटकन अंधकाकडे गेले.
मन्त्रयामासुरुद्विग्नास्तं शब्दं प्रति नारद
त्या आवाजामुळे असुर घाबरले आणि नारद, त्यांनी एकत्र चर्चा केली.
पातालकेतुर्दैत्येन्द्रः संप्राप्तो ऽथ रसातलम्
मग पाताळकेतू हा दैत्यांचा राजा रसातळात आला.
अब्रवीद् वचनं दीनं समभ्येत्यान्धकासुरम्
तो अंधकासुराजवळ जाऊन दुःखी शब्द बोलला.
तं विध्वंसयितुं यत्नं समारब्धं बलान्मया
त्याला नष्ट करण्यासाठी मी सर्व शक्तीनिशी प्रयत्न केला आहे.
न जाने तं नरं राजन् येन मे प्रहितः शरः
राजा, ज्याच्यावर मी बाण सोडला, तो मनुष्य कोण आहे हे मला माहीत नाही.
प्रणष्ट आश्रमात् तस्मात् स च मां पृष्ठतो ऽन्वगात्
तो आश्रमातून अदृश्य झाला आणि मग माझ्या मागून आला.
तद्भयादस्मि जलधिं संप्राप्तो दक्षिणार्णवम्
त्याच्या भीतीने मी दक्षिण समुद्र गाठला.
केचिद् गर्जन्ति घनवत् प्रतिगर्जन्ति चापरे
काही जण मेघासारखे गरजतात, तर काही त्याला उत्तर देतात.
तारकं घातयामो ऽद्य वदन्त्यन्ये सुतैजसः
काही सुवर्णास्त्रांनी सज्ज होऊन म्हणतात, 'आज आपण तारकाचा वध करूया.'
महार्णवं परित्यज्य पतितो ऽस्मि भयातुरः
महासागर सोडून, मी भीतीने खाली पडलो आहे.
तद्भयात् संपरित्यज्य हिरण्यपुरमात्मनः
त्या भीतीने त्याने आपले हिरण्यपुर हे नगर पूर्णपणे सोडून दिले.
तच्छ्रत्वा चान्धको वाक्यं प्राह मेघस्वनं वचः
ते शब्द ऐकून अंधकाने मेघस्वानाला असे सांगितले.
महिषस्तारकश्चोभौ बाणश्च बलिनां वरः
महि्ष आणि तारक, तसेच बलवान बाण, हे तिघेही,
स्वपरिग्रहसंयुक्ता भूमिं युद्धाय निर्ययुः
आपापल्या सैन्यासह ते युद्धासाठी मैदानात उतरले.
तत्र दैत्याः समाजग्मुः सायुधाः सबला मुने
तेथे, हे मुनी, दैत्य आपापल्या शस्त्रांसह आणि सैन्यासह आले.
अभ्यद्रवन्त सहसा स चोग्रो मातृमण्डलः
ते अचानक धावले आणि भयंकर मातृमंडळही पुढे आले.
निषूदयत् परबलं क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव
रुद्राने संतापाने शत्रूंच्या सैन्याचा नाश केला, जणू काही तो पशुपाल जनावरांना मारतो.
कुठारं पाणिनादाय हन्ति सर्वान् महासुरान्
त्याने हातात कुठार घेऊन सर्व महाअसुरांना ठार केले.
सरथं सगजं साश्वं विस्तृते वदने ऽक्षिपत
मोठ्या तोंडाने तो रथ, हत्ती आणि घोडे एकत्र फेकून देत होता.
सवाहनं प्रक्षिपति समुत्पाट्य महार्मवे
त्याने वाहने आणि त्यावरील योद्धे उपटून मोठ्या समुद्रात फेकून दिले.
संचूर्णयति मन्त्रीव राजानं प्रासभृद् वशी
त्याने भाला फिरवत, जणू मंत्री राजाला जिंकतो तसे, त्यांना चिरडून टाकले.
द्विधा त्रिधा च बहुधा चक्रे दैतेयदानवान्
त्याने दैत्य आणि दानवांना दोन, तीन आणि अनेक तुकड्यांत विभागले.
तत्र तत्र प्रदृश्यन्ते राशयः शावदानवैः
इकडे तिकडे दानवांचे मृतदेहांचे ढीग पडलेले दिसत होते.
निजघानासुरान् वीरः सवाजिरथकुञ्जरान्
त्या वीराने असुरांना, त्यांचे घोडे, रथ आणि हत्तींसह ठार केले.