मुखे ऽङ्गुष्ठं समाक्षिप्य रुरोद घनराडिव
त्याने आपला अंगठा तोंडात घेतला आणि जोरात रडू लागला, जणू काही मुसळधार पाऊस पडतो तसा.
ददृशुः स्वेच्छया यान्त्यो बालं शरवणे स्थितम्
आपोआप पुढे जात असताना त्यांनी त्या मुलाला पाणवनात उभा असलेला पाहिला.
अहं पूर्वमहं पूर्वं तस्मै स्तन्ये ऽभिचुक्रुशुः
“मी आधी! मी आधी!” असे म्हणत त्या सर्वजणी त्याच्याकडे दूध मागत ओरडल्या.
अबीभरंश्च ताः सर्वाः शिशुं स्नेहाच्च कृत्तिकाः
त्या सर्व कृतिकांनी प्रेमापोटी त्या बाळाला दूध पाजले.
कार्त्तिकेयेति विख्यातो जातः स बलिनां वरः
तो बळकटांचा श्रेष्ठ म्हणून जन्माला आला आणि कार्त्तिकेय म्हणून प्रसिद्ध झाला.
कियत्प्रमाणः पुत्रस्ते वर्त्तते साम्प्रतं गुहः
गुह, तुझा मुलगा आता किती मोठा आहे?
प्रोवाच पुत्रं देवेश न वेद्मि कतमो गुहः
देवतांचा स्वामी आपल्या मुलाला म्हणाला, “मला माहित नाही, गुह नेमका कोण आहे.”
त्रैयम्बलं त्रिलोकेश जातः शरवणे शिशुः
तीनही लोकांचे बळ असलेला तो बाळ पाणवनात जन्माला आला, हे त्रैलोक्यनाथा.
वेगिनं मेषमारुह्य कुटिला तं ददर्श ह
कुटिला वेगवान मेंढ्यावर बसून त्याला पाहायला गेली.
सो ऽब्रवीत् पुत्रदुष्ट्यर्थं जातं शरवणे शिशुम्
त्याने सांगितले, “पाणवनात जन्मलेले हे बाळ शत्रूचा नाश करण्यासाठी आहे.”
विवदन्तौ ददर्साथ स्वेच्छाचारी जनार्दनः
मग इच्छेप्रमाणे वागणारा जनार्दनाने त्या दोघांना वाद घालताना पाहिले.
तावूचतुः वुत्रहेतो रुद्रशुक्रोद्भवाय हि
त्या दोघांनी सांगितले, “रुद्र आणि शुक्र यांच्यापासून जन्मलेल्या मुलासाठी हे आहे.”
स यदा वक्ष्यति देवेशस्तत्कुरुध्वमसंशयम्
देवतांचा स्वामी जेव्हा सांगेल, तेव्हा नक्कीच ते करा.
सम्भ्येत्योचतुस्तथ्यं कस्य पुत्रेति नारद
ते सर्व एकत्र जमले आणि म्हणाले, “नारद, हा मुलगा नेमका कोणाचा आहे?”
दिष्ट्या दिष्ट्येति गिरिजां प्रोद्भूतपुलको ऽब्रवीत्
त्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले आणि तो गिरिजेला म्हणाला, “भाग्याने, भाग्याने!”
प्रष्टुं समाश्रयेद् यं स तस्य पुत्रो भविष्यति
जो ज्या व्यक्तीकडे विचारायला जाईल, तो त्याचा मुलगा होईल.
सहोमया कुटिलया पावकेन च धीमता
माझ्यासोबत, कुटिला आणि बुद्धिमान पावकासुद्धा होते.
ददृशुः शिशुकं तं च कृत्तिकोत्सङ्गशायिनम्
त्यांनी त्या बाळाला कृतिकांच्या कुशीत झोपलेला पाहिला.
योगी चतुर्मूर्तिरभूत् षण्मुखः स शिशुस्त्वपि
योगी चार मुखांचा झाला आणि अजून लहान असतानाही त्याला सहा तोंडे होती.
कुटिलामगमच्छाखो महासेनो ऽग्निमभ्ययात्
कुटिला जवळ आली आणि महासेन अग्नीच्या दिशेने गेला.
पावकश्चापि देवेशः परां मुदमवाप च
पावक, देवांचा स्वामी, अत्यंत आनंदित झाला.
ता अब्रवीद्धरः प्रतीत्या विधिवद् वचनं मुने
हरि तिथे पोहोचून त्यांना योग्य रीतीने बोलला, हे ऋषी.
कुटुलायाः कुमारेति पुत्रो ऽयं भविताव्ययः
त्याने सांगितले: 'कुटिलेमुळे जन्मलेला हा मुलगा कुमाऱ म्हणून ओळखला जाईल.'
गुह इत्येव नाम्ना च ममासौ तनयः स्मृतः
'आणि गुह या नावाने तो माझा स्वतःचा मुलगा म्हणून ओळखला जातो.'
माहासेन इति ख्यातो हुताशस्यास्तु पुत्रकः शारद्वत इति ख्यातः सुतः शरवणस्य च
'तो महासेन म्हणून प्रसिद्ध आहे, होताशाचा मुलगा; आणि शारद्वत म्हणून, शरवणाचा पुत्र.'
षडास्यत्वान् महाबाहुः षण्मुखो नाम गीयते
'सहा तोंडे आणि बलवान हात असल्यामुळे त्याला षण्मुख असे गातात.'
सस्मार दैवतैः सार्द्ध ते ऽप्याजग्मुस्त्वरान्विताः
त्याने देवतांसह आठवण केली आणि त्या सर्वही लवकरच आल्या.
दृष्ट्वा हुताशनं प्रीत्या कुटिलां कृत्तिकास्तथा
हुताशनाला आणि कुटिलेला, तसेच कृतिका यांना आनंदाने पाहिले.
ददृशुर्बालमत्युग्रं षण्मुखं सूर्यसंनिभम् मुष्णन्तमिव चक्षुंषि तेजसा स्वेन देवताः
त्यांनी अतिशय भयंकर असा, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी असलेला, स्वतःच्या तेजाने डोळे दाह करणारा षण्मुख बाल पाहिला.
देवकार्यं त्वया देव कृतं देव्याग्निना तथा
'हे देव, तुझ्या, देवीच्या आणि अग्नीच्या सहाय्याने देवकार्य पूर्ण झाले आहे.'