लाङ्गलं च गणेशो ऽपि गदया प्रत्यवारयत्
गणेशाने आपल्या गदेद्वारे नांगर अडवला.
वीरभद्राय चिक्षेप चक्रं क्रोधात् खगध्वजः
खगध्वजाने रागाने वीरभद्रावर आपले चक्र फेकले.
शूलं परित्यज्य जगार चक्रं यथा मधुं मीनवपुः सुरेन्द्रः
स्वतःचे शूल सोडून, मत्स्यरूप असलेला देवेंद्र चक्राकडे जणू मधु आहे असे समजून धावला.
मुरारिरभ्येत्य गणाधिपेन्द्रमुत्क्षिप्य वेगाद् भुवि निष्पिपपेष
मुरारीने गणाधिपतीजवळ जाऊन त्याला जोरात उचलून जमिनीवर आपटले.
सहितं रुधिरोद्गारैर्मुकाच्चक्रं विनिगतम्
तोंडातून रक्त वाहत असताना, चक्र थांबले.
समादाय हृषीकेशो वीरभद्रो मुमोच ह
हृषीकेशाने चक्र उचलून ते वीरभद्रावर फेकले.
गत्वा निवेदयामास वासुदेवात्पराजयम्
तो जाऊन वासुदेवाला पराभवाची बातमी दिली.
निश्वसन्तं यथा नागं क्रोधं चक्रे तदाव्ययः
अक्षयाने त्या वेळी नागासारखा फुसफुसत राग केला.
पूर्वोद्दिष्टे तदा स्थाने सायुधस्तु निवेशितः
पूर्वी ठरलेल्या जागी तो शस्त्रांसह उभा राहिला.
विवेश क्रोधताम्राक्षो यज्ञवाटं त्रिशूलभृत्
त्रिशूलधारी, रागाने डोळे लाल करून, यज्ञवाटात शिरला.
दक्षस्य यज्ञं विशति क्षयङ्करे जातो ऋषीणां प्रवरो हि साध्वसः
विनाश करणारा तो दक्षाच्या यज्ञात गेला आणि ऋषींच्या प्रमुखाला भीती वाटली.
तस्मात् स्थानादपाक्रम्य कुब्जाम्रे ऽन्तर्हितः स्थितः
त्या जागेतून निघून तो वाकड्या आंब्याच्या झाडात लपून राहिला.
सा तु जाता सरिच्छ्रेष्ठा सीता नाम सरस्वती
ती उत्तम नदी झाली, तिचे नाव सीता सरस्वती पडले.
कान्दिशीका लयं जग्मुः समभ्येत्यैव शङ्करम्
कांदिशिकांनी शंकराजवळ जाऊन आपला विलय साधला.
समासाद्य पुरोडाशं भक्ष्याश्च महामुने
महामुने, पुरोडाश आणि इतर खाद्य मिळवून,
उत्पत्यरुह्य गगनं स्वमधिष्ठानमास्थितः
तो उडी मारून आकाशात गेला आणि आपल्या स्थानावर पोहोचला.
पुष्पाञ्जलिपुटा भूत्वा प्रणताः संस्थिता मुने
फुलांचा अंजली करून, ते नम्रपणे उभे राहिले, हे मुनी.
शक्रादीनां सुरेशानां कृपणं विललाप ह
ती इंद्र आणि इतर देवांच्या राजांसाठी हळहळून रडली.
तलप्रहारैरमरा बहवो विनिपातिताः
त्याच्या तळहाताच्या फटक्यांनी अनेक देव खाली कोसळले.
दृष्ट्यग्निना तथैवान्ये देवाद्याः प्रलयीकृताः
त्याच्या दृष्टीच्या ज्वाळांनी इतर देव आणि त्यांच्यासारखे सगळे नष्ट झाले.
क्रोधाद् बाहू प्रसार्यथ प्रदुद्राव महेश्वरम्
रागाने त्याने आपले हात पसरले आणि महेश्वराकडे धाव घेतली.
बाहुभ्यां प्रतिजग्राह करेणैकेन शङ्करः
शंकराने दोन्ही हातांनी त्याला पकडले आणि एका हातात आवळून धरले.
कराङ्गुलिभ्यो निश्चेरुरसृग्धाराः समन्ततः
त्याच्या बोटांतून सर्व बाजूंनी रक्ताच्या धारा वाहू लागल्या.
भ्रामयामास सततं सिंहो मृगशिशुं यथा
तो त्याला सतत फिरवत होता, जसा सिंह हरणाच्या पिल्लाला फिरवतो.
भुजौ हस्वत्वमापन्नौ त्रुटितस्नायुबन्धनौ
त्याचे हात शिथिल झाले, स्नायू आणि सांधे तुटले.
प्रोवाचैह्येहि कापालिन् पुनः पुनरथेश्वरम्
तो वारंवार म्हणाला, 'इकडे ये, कापालिन,' रथस्वाराला पुन्हा पुन्हा बोलावले.
मुष्टिनाहत्य दशनाः पातिता धरणीतले
मुठीने मारल्यावर त्याचे दात जमिनीवर पडले.
पपात भुवि निःसंज्ञो वज्राहत इवाचलः
तो शुद्ध हरपून जमिनीवर पडला, जणू वज्राने आपटलेला डोंगर.
नेत्राभ्यां घोररूपाभ्यां वृषध्वजमवैक्षत
त्याच्या भीषण अशा दोन डोळ्यांनी त्याने वृषध्वजाकडे पाहिले.
निपातयामास भुवि क्षोभयन्सर्वदेवताः
त्याने त्याला जमिनीवर आपटले, त्यामुळे सर्व देव घाबरले.