धारयन्ती तदा गर्भं ब्रह्मणः स्थानमागता
त्या वेळी तिने गर्भ धारण केला आणि ब्रह्माच्या स्थानी पोहोचली.
दृष्ट्वा पप्रच्छ गेनायं तव गर्भः समाहितः
तिला पाहून त्याने विचारलं, "तुझा गर्भ व्यवस्थित आहे ना?"
तदशक्तेन तेनाद्य निक्षिप्तं मयि सत्तम
मग, तो सहन न झाल्यामुळे, श्रेष्ठा, आज तो माझ्यात ठेवण्यात आला.
गर्भस्य वर्त्तते कालो न पपात च कर्हिचित्
त्या गर्भाचा काळ चालूच राहिला; तो कधीच खाली पडला नाही.
तत्रास्ति योजनशतं रौद्रं शरवणं महत्
तिथे शरवण नावाचं मोठं, भयंकर असं शंभर योजन रुंद ठिकाण आहे.
दशवर्षसहस्रान्ते ततो बालो भविष्यति
दहा हजार वर्षांनंतर मग तो मुलगा जन्माला येईल.
आगत्य गर्भं तत्याज सुखेनैवाद्रिनन्दिनी
म्हणून पर्वतराजाची कन्या तिथे येऊन सहजपणे गर्भ सोडून गेली.
आपोमयी मन्त्रवशात् संजाता-कुटिला सती
मंत्राच्या प्रभावामुळे ती वक्र स्त्री पाण्याचीच झाली.
तन्निवासरताश्चान्ये पादपा मृगपक्षिणः
तिथे राहणारे इतर म्हणजे झाडं, जनावरं आणि पक्षी होते.
बालार्कदीप्तिः संजातो बालः कमललोचनः
उगवत्या सूर्याच्या तेजासारखा, कमळासारख्या डोळ्यांचा तो मुलगा जन्माला आला.
मुखे ऽङ्गुष्ठं समाक्षिप्य रुरोद घनराडिव
त्याने आपला अंगठा तोंडात घेतला आणि जोरात रडू लागला, जणू काही मुसळधार पाऊस पडतो तसा.
ददृशुः स्वेच्छया यान्त्यो बालं शरवणे स्थितम्
आपोआप पुढे जात असताना त्यांनी त्या मुलाला पाणवनात उभा असलेला पाहिला.
अहं पूर्वमहं पूर्वं तस्मै स्तन्ये ऽभिचुक्रुशुः
“मी आधी! मी आधी!” असे म्हणत त्या सर्वजणी त्याच्याकडे दूध मागत ओरडल्या.
अबीभरंश्च ताः सर्वाः शिशुं स्नेहाच्च कृत्तिकाः
त्या सर्व कृतिकांनी प्रेमापोटी त्या बाळाला दूध पाजले.
कार्त्तिकेयेति विख्यातो जातः स बलिनां वरः
तो बळकटांचा श्रेष्ठ म्हणून जन्माला आला आणि कार्त्तिकेय म्हणून प्रसिद्ध झाला.
कियत्प्रमाणः पुत्रस्ते वर्त्तते साम्प्रतं गुहः
गुह, तुझा मुलगा आता किती मोठा आहे?
प्रोवाच पुत्रं देवेश न वेद्मि कतमो गुहः
देवतांचा स्वामी आपल्या मुलाला म्हणाला, “मला माहित नाही, गुह नेमका कोण आहे.”
त्रैयम्बलं त्रिलोकेश जातः शरवणे शिशुः
तीनही लोकांचे बळ असलेला तो बाळ पाणवनात जन्माला आला, हे त्रैलोक्यनाथा.
वेगिनं मेषमारुह्य कुटिला तं ददर्श ह
कुटिला वेगवान मेंढ्यावर बसून त्याला पाहायला गेली.
सो ऽब्रवीत् पुत्रदुष्ट्यर्थं जातं शरवणे शिशुम्
त्याने सांगितले, “पाणवनात जन्मलेले हे बाळ शत्रूचा नाश करण्यासाठी आहे.”
विवदन्तौ ददर्साथ स्वेच्छाचारी जनार्दनः
मग इच्छेप्रमाणे वागणारा जनार्दनाने त्या दोघांना वाद घालताना पाहिले.
तावूचतुः वुत्रहेतो रुद्रशुक्रोद्भवाय हि
त्या दोघांनी सांगितले, “रुद्र आणि शुक्र यांच्यापासून जन्मलेल्या मुलासाठी हे आहे.”
स यदा वक्ष्यति देवेशस्तत्कुरुध्वमसंशयम्
देवतांचा स्वामी जेव्हा सांगेल, तेव्हा नक्कीच ते करा.
सम्भ्येत्योचतुस्तथ्यं कस्य पुत्रेति नारद
ते सर्व एकत्र जमले आणि म्हणाले, “नारद, हा मुलगा नेमका कोणाचा आहे?”
दिष्ट्या दिष्ट्येति गिरिजां प्रोद्भूतपुलको ऽब्रवीत्
त्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले आणि तो गिरिजेला म्हणाला, “भाग्याने, भाग्याने!”
प्रष्टुं समाश्रयेद् यं स तस्य पुत्रो भविष्यति
जो ज्या व्यक्तीकडे विचारायला जाईल, तो त्याचा मुलगा होईल.
सहोमया कुटिलया पावकेन च धीमता
माझ्यासोबत, कुटिला आणि बुद्धिमान पावकासुद्धा होते.
ददृशुः शिशुकं तं च कृत्तिकोत्सङ्गशायिनम्
त्यांनी त्या बाळाला कृतिकांच्या कुशीत झोपलेला पाहिला.
योगी चतुर्मूर्तिरभूत् षण्मुखः स शिशुस्त्वपि
योगी चार मुखांचा झाला आणि अजून लहान असतानाही त्याला सहा तोंडे होती.
कुटिलामगमच्छाखो महासेनो ऽग्निमभ्ययात्
कुटिला जवळ आली आणि महासेन अग्नीच्या दिशेने गेला.