ब्रूहि शुम्भं निशुम्भं च यदि जीवितुमिच्छथ
"शुंभ आणि निशुंभ यांना सांग, जर तुम्हाला जगायचे असेल."
वासवो लभतां स्वर्गं देवाः सन्तु गतव्यथा
"इंद्राला पुन्हा स्वर्ग मिळू दे, आणि देवांना सगळ्या यातना दूर होऊ देत."
नोचेद् बलावलेपेन भवन्तो योद्धुमिच्छथ
"नाहीतर, जर तुमच्या बळाचा गर्व असेल, तर लढायचे ठरवा."
यतस्तु सा शिवं दौत्ये न्ययोजयत् नारद
म्हणून, नारद, तिने शिवाला आपला दूत म्हणून पाठवले.
हुङ्कृत्वाभ्यद्रवन् सर्वे यत्र कात्यायनी स्थिता
सर्वांनी मोठ्या गर्जनेने जिथे कात्यायनी उभी होती तिथे धाव घेतली.
प्रासैः सुनीक्ष्णैः परिघैश्च विस्तृतैर्ववर्षतुदैत्यवरौ सुरेश्वरीम्
त्या दोन मोठ्या दैत्यांनी तीक्ष्ण भाले आणि मोठे गदा वापरून देवांची राणीवर वर्षाव केला.
जघान चान्यात् रणचण्डविक्रमा महासुरान् बाणशतैर्महेश्वरी
महालक्ष्मीने रणभूमीत प्रचंड शौर्य दाखवून इतर मोठ्या असुरांना शेकडो बाणांनी ठार केले.
महाजलक्षेपहतप्रभावान् ब्राह्मी तथान्यानसुरांश्चकार
ब्रह्मीने मोठ्या जलप्रवाहांनी इतर असुरांचे सामर्थ्य नष्ट केले.
शक्त्या कुमारी कुलिशेन चैन्द्री तुण्डेन चक्रेण वराहरूपिणी
कुमारीने आपल्या शक्तीने वज्राने प्रहार केला; इंद्राणीने चोचांनी वार केला; वराहमूर्तीने चक्राने हल्ला केला.
रुद्रस्त्रिशूलेन तथैव चान्यान् विनायकश्चापि परश्वधेन
रुद्राने त्रिशूळाने तसेच इतरांनीही प्रहार केला; विनायकानेही कुऱ्हाडीने हल्ला केला.
पेतुः पृथिव्यां भुवि चापि भूतैस्ते भक्ष्यमाणाः प्रलयं प्रजग्मुः
ते सर्व पृथ्वीवर कोसळले आणि त्या भूतांना खाताच त्यांचा नाश झाला.
विमुक्तकेशास्तरलेक्षणा भयात् ते रक्तबीजं शरणं हि जग्मुः
सैल केस आणि चमकणाऱ्या नजरेने, भीतीने त्या सर्व रक्तबीजाच्या आश्रयाला गेल्या.
विद्रावयन् भूतगणान् समन्ताद् विवेश कोपात् स्फुरिताधरश्च
सर्व बाजूंनी भूतगणांना हाकलून, तो संतापाने ओठ थरथरवत आत शिरला.
यो रक्तबिन्दुर्न्यपतत् पृथिव्यां स तत्प्रमाणस्त्वसुरो ऽपि जज्ञे
त्याच्या रक्ताचा एक थेंब जिथे जिथे पृथ्वीवर पडला, तिथे तिथे तितकाच मोठा असुर जन्माला आला.
पिबस्व चण्डे रुधिरं त्वरातेर्वितत्य वक्त्रं वडवानलाभम्
चंडिके, तोंड मोठं उघडून, वडवानळासारखं, पटकन रक्त प्यावं.
ओष्ठं नभस्पृक् पृथिवीं स्पूशन्तं कृत्वाधरं तिष्ठति चर्ममुण्डा
जिचा वरचा ओठ आकाशाला आणि खालचा ओठ पृथ्वीला स्पर्श करतो, अशी ती कातडी व कवटी घालून उभी आहे.
बिभेद शूलेन तथाप्युरस्तः क्षतोद्भवान्ये न्यपतंश्च वक्त्रे
तीने त्रिशूळाने त्याला भेदलं, पण जखमांतून पडलेले आणखी थेंब तिच्या तोंडात गेले.
तं हीनवीर्यं शतधा चकार चक्रेण चामीकरभूषितेन
तिने त्याला शक्तिहीन करून, सोन्याने मढवलेल्या चक्राने शंभर तुकडे केले.
हा तात ह भ्रातरिति ब्रुवन्तः क्त यासि तिष्ठस्व मुहूर्त्तमेहि
'अरे बाबा! अरे भाऊ!' असं म्हणत ते ओरडले, 'कुठे चाललात? थांबा, एक क्षण थांबा!'
निपातिता धरणितले मृडान्या प्रदुद्रुवुर्गिरिवरमुह्य दैत्याः
मृडानीने पृथ्वीवर पाडल्यावर, दैत्य घाबरून मोठ्या पर्वतात लपले.
विशीर्मचक्राक्षरथो निशुम्भः क्रोधान्मृडानीं समुपाजगाम
चक्राने रथ तुटल्यावर, क्रोधाने भरलेला निशुंभ मृडानीकडे गेला.
संस्तम्भमोहज्वरपीडिते ऽथ चित्रे यथासौ लिखितो बभूव
अंगात जडपणा, भ्रम आणि ताप यामुळे तो एकदम थिजल्यासारखा, चित्रासारखा उभा राहिला.
अनेन वीर्येण सुरास्त्वया जिता अनेन मां प्रार्थयसे बलेन
या शक्तीने तू देवांना जिंकलेस; ह्याच बळावर तू मला मागतेस.
प्रोवाच चिन्तयित्वाथ वचनं वदतां वरः
मग तो विचार करून, बोलणाऱ्यांत श्रेष्ठ असलेला, असे शब्द बोलला.
शतधा यास्यते भीरु आमपात्रमिवाम्भसि
अगं घाबरट, तू पाण्यातील मडक्यासारखी शंभर तुकडे होशील.
करोमि बुद्धि तस्मात् त्वं मां भजस्वायतेक्षणे
म्हणून मी ठरवलं आहे; मोठ्या डोळ्यांची, तू मला स्वीकार.
निवर्त्तय मतिं युद्धाद् भार्या मे भव साम्प्रतम्
युद्धाकडे तुझं मन वळवू नकोस, आत्ता माझी पत्नी हो.
विहस्य भावगम्भीरं निशुम्भं वाक्यमब्रवीत्
निशुंभाने गंभीर भावाने हसून बोलायला सुरुवात केली.
भवान् यदिह भार्यार्थो ततो मां जय संयुगे
इथे तुला जर लग्न करायचं असेल, तर आधी मला युद्धात जिंक.
प्रचिक्षेप तदा वेगात् कौशिकीं प्रति नारद
त्या वेळी नारदाने ती वस्तू वेगाने कौशिकीकडे फेकली.