तदायान्तं रिपुबलं दृष्ट्वा कोटिशतावरम्
शत्रूचे कोटी कोटी सैन्य येताना पाहून,
कांश्चित् करप्रहारेण कांश्चिदास्येन लीलया
काहींना तिने हाताने, काहींना सहजपणे तोंडाने मारले.
ते वध्यमानाः सिंहेन गिरिकन्दरवासिना
डोंगराच्या गुहेत राहणाऱ्या सिंहाने त्यांना ठार केले.
तावार्त्तं स्वबलं दृष्ट्वा कोपप्रस्फुरिताधरौ
आपले सैन्य संकटात सापडलेले पाहून, त्यांचे ओठ रागाने थरथरले.
तावापतन्तौ रौद्रौ वै दृष्ट्वा क्रोधपरिप्लुता
त्या दोघांना प्रचंड रागाने भरलेले खाली पडताना पाहून,
काली करालवदना निःसृता योगिनी शुबा
काळी, भयंकर चेहरा असलेली आणि मंगल योगिनी, तेथे प्रकट झाली.
संशुष्कगात्रा रुधिराप्लुताङ्गीनरेन्द्रमूर्ध्ना स्रजमुद्वहन्ती
तिचे अंग सुकलेले होते, शरीर रक्ताने माखलेले होते आणि तिने राजांच्या शिरांची माळ घातली होती.
न्यषूदयद् भृशं क्रुद्धा सरताश्वगजान् रिपून्
ती अत्यंत संतापली आणि शत्रूंच्या घोड्यांना, रथांना आणि हत्तींना ती जोरात ठार करू लागली.
कुञ्जरं सह यन्त्रेण प्रतिक्षेप मुके ऽम्बिका
अंबिकेने एक हत्ती आणि त्याचा सारथी दोघांनाही आपल्या तोंडात फेकले.
समं योधेन वदने क्षिप्य चर्वयते ऽम्बिका
एक योद्धा पकडून अंबिकेने त्याला तोंडात टाकले आणि चघळून टाकले.
पादेनाक्रम्य चैवान्यं प्रेषयामास मृत्यवे
तिने दुसऱ्याला पायाने तुडवून मृत्यूकडे धाडले.
रुरुर्दृष्ट्वा प्रदुद्राव तं चण्डि ददृशे स्वयम्
हे पाहून रुरु घाबरून पळून गेला, पण चंडीने स्वतः त्याच्याकडे पाहिले.
स पपात हतो भूम्यां छिन्नमूल इव द्रुमः
तो मारला जाऊन जमिनीवर पडला, जणू मुळापासून तोडलेले झाड.
कोशमुत्कर्तयामास कर्णादिचरणान्तिकम्
तिने त्याचे कवच फाडून कानापासून पायापर्यंत फेकून दिले.
एका न बन्धमगमत् तामुत्पाट्याक्षिपद् भुवि
फक्त एकच बांधली गेली नव्हती; तिला पकडून तिने जमिनीवर आपटले.
कुष्णार्धमर्धशुक्लं च धारयन्ती स्वकं वपुः
तिच्या स्वतःच्या देहाचा रंग अर्धा काळा, अर्धा फिकट असा होता.
तस्या नाम तदा चक्रे चण्डमारीति विश्रुतम्
त्या वेळी तिला प्रसिद्ध असे 'चंडमारी' हे नाव दिले गेले.
स्वयं हि मारयिष्यामि तावानेतुं त्वमर्हसि
"मीच त्यांना ठार मारीन; तू त्यांना इथे आणावं."
प्रदुद्रुवतुर्भयार्त्तौ दिशमाश्रित्य दक्षिणाम्
भीतीने ग्रासून ते दोघे दक्षिण दिशेला पळून गेले.
साधिरुह्य महावेगं रासभं गरुडोपमम्
ती गरुडासारख्या वेगवान गाढवावर बसली.
सा ददर्श तदा पौण्ड्रं महिषं वै मस्य च
तेव्हा तिने पौंड्र नावाचा म्हैस आणि मास्यालाही पाहिले.
तं प्रगृह्य करेणैव दानवावन्वगाज्जवात्
तिने त्याला हाताने पकडून, वाऱ्याच्या वेगाने दानवांचा पाठलाग केला.
वेगेनाबिसृता सा च रासभेन महेश्वरी
महालक्ष्मी रासभावर बसून, मोठ्या वेगाने पुढे धावली.
कर्कोटकं स दृष्ट्वा ऊर्ध्वरोमा व्यजायत
त्याने कर्कोटकाला पाहताच, त्याचे अंगावर काटा आला.
न्यपतंस्तस्य पत्राणि रौद्राणि हि पतत्त्रिणः
त्या पक्ष्याच्या भयंकर पिसांचा वर्षाव त्याच्यावर झाला.
वेगेनानुसरद् देवी चण्डमुण्डौ भयातुरौ
देवीने मोठ्या वेगाने, भीतीने थरथरणाऱ्या चंड आणि मुंडाचा पाठलाग केला.
बद्धौ कर्कोटकेनैव बद्ध्वा विन्ध्यमुपागमत्
कर्कोटकाने त्यांना बांधून, ती त्यांना घेऊन विंध्य पर्वताकडे गेली.
शिरोभिर्दानवेन्द्राणां तार्क्ष्यपत्रैश्च शोभनैः
दानवांच्या राजांच्या डोक्यांनी आणि गरुडाच्या सुंदर पिसांनी,
घर्घरां च मृगेन्द्रस्य चर्मणः सा समार्पयत्
तिने सिंहाच्या घरघर करणाऱ्या कातडीचीही अर्पण केली.
आत्मना सा पपौ पानं रुधिरं दानवेष्वपि
तिने स्वतःच्या हाताने दानवांचे रक्त प्याले.