ततो ऽस्य भ्रातरौ वीरौ क्रुद्धौ सुम्भनिशुम्भकौ
मग त्याचे दोन्ही शूर भाऊ, शुम्भ आणि निशुम्भ, रागावले.
सुरास्ते ऽपि सहस्राक्षं पुरस्कृत्य विनिर्ययुः
देवही सहस्रदृष्टीला पुढे करून युद्धासाठी निघाले.
शक्रस्याहृत्य च गजं याम्यं च महिषं बलात्
त्यांनी बलपूर्वक इंद्राचा हत्ती आणि यमाचा महिष पकडला.
निधनः पद्मशङ्खाद्या हृतास्त्वाक्रम्य दानवैः
दानवांनी कमळ, शंख यांसारखी रत्ने जिंकून नेली.
तदाजग्मुर्महीपृष्ठं ददृशुस्ते महासुरम्
तेव्हा ते पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर आले आणि त्यांनी तो महान असुर पाहिला.
स चाह दैत्यो ऽस्मि विभो सचिवो महिषस्य तु
तो म्हणाला, 'मी दैत्य आहे प्रभो, महिषाचा मंत्री आहे.'
अमात्यौ रुचिरौ वीरौ चण्डमुण्डाविति श्रुतौ
चंड आणि मुंड हे दोन मंत्री, शूर आणि तेजस्वी, अशी त्यांची ख्याती होती.
यस्त्वासीत् प्रभूरस्माकं महिषो नाम दानवः
आमचा स्वामी महिष नावाचा दानव होता.
किंवीर्यौ किंप्रभावौ च एतच्छंसितुमर्हथः
तुमचं शौर्य आणि सामर्थ्य काय आहे, हे आम्हाला सांगावं.
निशुम्भो ऽयं मम भ्राता कनीयान् शत्रुपूगहा
हा माझा लहान भाऊ निशुंभ, शत्रूंच्या सैन्याचा संहार करणारा आहे.
समेत्य निर्जिता वीरा ये ऽन्ये च बलवत्तराः
सर्व बलवान वीर एकत्र आले, तरी ते आमच्याकडून पराभूत झाले आहेत.
यावत्तां घातयिष्यावः स्वसैन्यपरिवारितौ
तोपर्यंत आम्ही दोघं, आमच्या सैन्याने वेढलेले, त्यांचा संहार करू.
जलवासाद् विनिष्क्रान्तौ चण्डमुण्डौ च दानवौ
पाण्यातून चंड आणि मुंड हे दोन दानव बाहेर आले.
ऊचतुर्वचनं श्लक्ष्णं को ऽयं तव पुरस्सरः
त्यांनी सौम्य शब्दांत विचारलं, 'हा तुमचा पुढारी कोण आहे?'
कनीयानस्य च भ्राता द्वितीयो हि निशुम्भकः
दुसरा म्हणजे निशुंभक, जो लहान भाऊ आहे.
अहं विवाहयिष्यामि रत्नभूतां जगत्त्रये
ती जी तीनही जगात रत्नासारखी आहे, तिच्याशी मी विवाह करीन.
यः प्रभुः स्यात्स रत्नार्हस्तस्माच्छुम्भाय योज्यताम्
जो खरा स्वामी आहे, तोच त्या रत्नास योग्य आहे; म्हणून तिला शुंभाला द्यावं.
भूयो ऽपि तद्विधां जातां कौशिकीं रूपशालिनीम्
पुन्हा त्याच प्रकारे रूपवान कौशिकी जन्माला आली.
दैत्यं च प्रेषयामास सकाशं विन्ध्यवासिनीम्
त्याने एक दैत्य विंध्यात राहणाऱ्या देवीकडे पाठवला.
निशुम्भशुम्बावाहेदं मन्युनाबिपरिप्लुतः
निशुंभ आणि शुंभ रागाने भरून हे बोलले.
गतवानहमद्यैव तामहं वाक्यमब्रुवम्
मी आज तिथे गेलो आणि तिला हे शब्द सांगितले.
स त्वां प्राह महाभागे प्रभुरस्मि जगत्त्रये
त्याने तुला म्हटलं, 'हे भाग्यवती, मी तीनही जगांचा स्वामी आहे.'
रत्नानि सन्ति तावन्ति मम वेश्मनि नित्यशः
माझ्या राजवाड्यात नेहमी असंख्य रत्ने आहेत.
तस्माद् भजस्वमां वा त्वं नुशुम्भंवा ममानुजम्
म्हणून, तू मला किंवा माझ्या लहान भावाला निशुंभाला निवड.
सत्यमुक्तं त्रिलोकेशः शुम्भो रत्नार्ह एव च
हे खरं आहे, शुंभ हा तीनही जगांचा स्वामी आणि रत्नास योग्य आहे.
यो मां विजयते युद्धे स भता स्यान्महासुर
जो मला युद्धात जिंकेल, तोच महान असुर माझा पती होईल.
स त्वां कथं न जयते सा त्वमुत्तिष्ठ भामिनी
ती तुला कशी हरवू शकत नाही? उठ, उजळून निघालेलीस.
मनोरथस्तु तद् गच्छ सुम्भाय त्वं निवेदय
आपली इच्छा घेऊन जा आणि ती सुम्भाला सांग.
सा चाग्निकोटिसदृशी मत्वैवं कुरु यत्क्षमम्
ती अग्नीच्या ज्वाळेसारखी तेजस्वी आहे; ती जशी योग्य समजेल तसेच करील.
प्राह दूरस्थितं सुम्भो दानवं धूम्रलोचनम्
सुम्भाने दूर उभ्या असलेल्या धूम्रलोचन दानवाला हाक मारली.