सप्तर्षिकांश्च शैलन्द्रः सूपविष्टो ऽवलोकयन्
पर्वतराज आरामात बसून, त्या सात ऋषींकडे पाहू लागला.
प्रोवाच वचनं श्रीमान् धर्मसाधनमात्मनः
त्या तेजस्वी पुरुषाने, आपल्या धर्माची पावती देणारी वचने उच्चारली.
पितॄणामपि दौहित्रीं प्रतीच्छेमां मयोद्यताम्
माझ्या पूर्वजांसाठीसुद्धा, मी जी नात देत आहे, ती तू स्वीकार.
प्रादात् प्रतीच्छ भगवन् इदमुच्चैरुदीरयन्
त्याने मोठ्याने म्हटले, 'भगवना, मी तिला देतो—हे स्वीकारा!'
निराश्रयो ऽहं किरिशृङ्गवासी सुतां प्रतीच्छासि तवाद्रिराज
मी कोणत्याही आधाराशिवाय, पर्वतशिखरांवर राहतो; माझी कन्या स्वीकारा, हे पर्वतराजा.
सा चापि संस्पर्शमवाप्य शंभोः परां मुदं लब्धवती सुरर्षे
आणि ती, शंभूच्या स्पर्शाने, हे देवर्षे, अत्युच्च आनंदाने भरून गेली.
दत्त्वा च लाजान् कलमस्य शुक्लांस्ततो विरिञ्चो गिरिजामुवाच
शुभ्र तांदूळ आणि ज्वारीचे लाह्या अर्पण केल्यावर, ब्रह्मदेवाने पर्वतराजेच्या कन्येला सांगितले.
समदृष्टिः स्थिरा भूत्वा कुरुष्वाग्नेः प्रदक्षिणम्
समत्वाने आणि स्थिर दृष्टीने, अग्नीची प्रदक्षिणा कर.
यथार्करश्मिसंतप्ता प्राप्य वृष्टिमिवावनिः
जसे सूर्याच्या किरणांनी तापलेली पृथ्वी पाऊस मिळवते.
लज्जया सापि दृष्टेति शनैर्ब्रह्माणमब्रवीत्
लाजेखातर, तिने हळूहळू ब्रह्मदेवास सांगितले, 'मी पाहिले आहे.'
कृतो लाजाश्च हविषा समं क्षिप्ता हुताशने
लाह्या आणि हवन एकत्र करून अग्नीत टाकण्यात आले.
किं याचसि च दास्यामि मुञ्चस्वेति हरो ऽब्रवीत्
तू काय मागतोस? मी ते देईन. तिला सोड, असे हरांनी सांगितले.
सौभाग्यं निजगोत्रीयं ततो मोक्षमवाप्स्यसि
तुला आपल्या कुळासाठी सौभाग्य मिळेल आणि नंतर मोक्षही मिळेल.
सौभाग्यं निजगोत्रीयं यो ऽस्यास्तं शृणु वच्मि ते
तिच्या कुळासाठीचे सौभाग्य काय आहे ते मी तुला सांगतो, नीट ऐक.
एतदीयो हि सौभाग्यो दत्तो ऽस्मद्गोत्रमेव हि
हे सौभाग्य तिच्यासाठी आमच्या कुळात दिले गेले आहे.
मालिनी निजगोत्रस्य शुभचारित्रमालिनी
मालिनी आपल्या कुळातील असून तिचे वर्तनही पवित्र आहे.
तदा कालीमुखं ब्रह्म ददर्श शशिनो ऽधिकम्
तेव्हा त्याने कालीचे मुख पाहिले, जे चंद्रापेक्षाही तेजस्वी होते.
तच्छुक्रं बालुकायां च खिलीचक्रे ससाध्वसः
ते वीर्य वाळूत पडले आणि तो फार घाबरला.
अमी महर्षयो धन्या वालखिल्याः पितामह
हे वालखिल्य ऋषी धन्य आहेत, हे पितामह.
अष्टाशीतिसहस्राणि वालखिल्या इति स्मृताः
वालखिल्य नावाने ओळखले जाणारे हे चौर्याऐंशी हजार आहेत.
रेमे सहोमया रात्रिं प्रभाते पुनरुत्थितः
त्याने एक रात्र उमेच्या सोबत घालवली आणि सकाळी उठला.
संपूजितः पर्वतपार्थिवेन स मन्दरं शीघ्रमुपादजगाम
पर्वताच्या राजाने त्याचा सन्मान केला आणि तो पटकन मंदार पर्वताकडे गेला.
विसर्ज्य भूतैः सहितो महीध्रमध्यावसन्मन्दरमष्टमूर्तिः
सर्वांना निरोप देऊन, भूतांसह आठ रूपांचा तो मंदार पर्वताच्या मध्यभागी राहिला.
विश्वकर्माणमाहूय प्रोवाच कुरु मे गुहम्
विश्वकर्म्याला बोलावून त्याला म्हणाला: माझ्यासाठी एक गुहा बांध.
योजनानि चतुःषष्टिः प्रमाणेन हिरण्मयम्
ती चौसष्ट योजन लांब आणि सोन्याची असावी.
शुद्धस्फटिकसोपानं वैडूर्यकृतपरूपकम्
शुद्ध स्फटिकाच्या पायऱ्या आणि वैडूर्याने सजवलेली असावी.
ततो देवपतिश्चक्रे यज्ञं गार्हस्थ्यलक्षणम्
मग देवाधिदेवांनी गृहस्थधर्मानुसार यज्ञ केला.
तथा सतस्त्रिनेत्रस्य महान् कालो ऽभ्यगान्मुने
म्हणून, हे मुनी, त्रिनेत्राच्या आयुष्यात मोठा काळ गेला.
ततः कदाचिन्नर्मार्थं कालीत्युक्ता भवेन हि
त्यावेळी एकदा गंमत म्हणून भवाने तिला 'काळी' असे हाक मारली.
वाचा दुरुक्तां बीभत्सं न प्ररोहति वाक्क्षतम्
कधी कधी तोंडून निघालेले कठोर आणि घृणास्पद शब्द जखम करतात, आणि ती जखम सहज भरून येत नाही.