ऊचुरङ्गिरसं वृद्धं कार्यमद्रौ निवेदय
त्यांनी वयोवृद्ध अङ्गिरसांना पर्वतावर घडलेल्या गोष्टीची माहिती दिली.
प्रत्युवाच परं वाक्यं गिरिराजं तमङ्गिराः
अंगिरसांनी त्या पर्वतराजाला अत्यंत महत्त्वाचं उत्तर दिलं.
समागतास्त्वत्सदनमरुन्धत्या समं गिरे
अरुंधतीसह आम्ही तुझ्या निवासस्थानी आलो आहोत, हे पर्वता.
शङ्करः शूलधृक् शर्वस्त्रिनेत्रो वृषवाहनः
शंकर, त्रिशूळधारी, शर्व, तीन डोळ्यांचा, बैलावर बसणारा.
यमीश्वरं वदन्त्येके शिवं स्थाणौ भवं हरम्
काही जण त्याला यमाचा स्वामी, काही शिव, स्थाणू, भव किंवा हर म्हणतात.
वयं तेन प्रेषिताः स्मस्त्वत्सकाशं गिरीश्वर
आम्हाला त्यानेच तुझ्याकडे पाठवलं आहे, हे गिरिश्वरा.
तां प्रार्थयति देवेशस्तां भवान् दातुमर्हति
देवतांचा स्वामी तिला इच्छितो; तिने तुला तिला द्यावं लागतं.
रूपाभिजनसंपत्त्या प्राप्नोति गिरिसत्तम
रूप, कुळ आणि संपत्तीमुळे ती हे मिळवते, हे पर्वतांतील श्रेष्ठा.
तेषां माता त्वियं देवी यतः प्रोक्तः पिता हरः
हे देवी, तू त्यांची आई आहेस, कारण हर त्यांचा वडील म्हणून ओळखला जातो.
कुरुष्व पादं शत्रूणां मूर्ध्नि भस्मपरिप्लुतम्
आपला राखेने माखलेला पाय शत्रूंच्या डोक्यावर ठेव.
वधूः सर्वजगन्माता कुरु यच्छ्रेयसे तव
ही वधू, सर्व जगाची जननी, तुझ्या कल्याणासाठी दिली जावी.
हर्षमागत्य सहसा पुनर्दैन्यमुपागता
आनंद अचानक आला, आणि पुन्हा दुःखही आले.
गच्छ शैलानुपामन्त्र्य सर्वानागान्तुर्महसि
सर्व पर्वतांना या महान सभेसाठी आमंत्रण देण्यासाठी जा.
मेर्वादीन् पर्वतश्रेष्ठानाजुहाव समन्ततः
त्याने मेरू वगैरे श्रेष्ठ पर्वतांना सर्व बाजूंनी बोलावलं.
विविशुर्विस्मयाविष्टाः सौवर्णेष्वासनेषु ते
ते सर्व आश्चर्यचकित होऊन सोन्याच्या आसनांवर बसले.
उद्दालको वारुणश्च वराहो गरुडासनः
उद्दालक, वारुण, वराह आणि गरुडासन हेही आले.
चित्रकूटस्त्रिकूटश् च तथा मन्दरकाचलः
चित्रकूट, त्रिकूट आणि मंदारक पर्वतही आले.
कैलासाद्रिर्महेन्द्रश्च निषधो ऽञ्जनपर्वतः
कैलास, महेंद्र, निषध आणि अंजन पर्वतही आले.
उविष्टाः सभायां वै प्रणिपत्य ऋषिंश्च तान्
ती सभागृहात गेल्यावर, तिथल्या ऋषींना वंदन केले.
समागच्छत कल्याणी समं पुत्रेण भामिनी
ती शुभवती स्त्री आपल्या मुलासह पुढे आली.
सर्वान् ज्ञातीन् समाभाष्य विवेश ससुता ततः
सर्व नातेवाईकांना नमस्कार करून, ती आपल्या मुलासह आत गेली.
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः सर्वानाभाष्य सुस्वरम्
मधुर आवाजात, सर्वांना संबोधून, वाक्पटू व्यक्तीने बोलायला सुरुवात केली.
महेश्वरार्थं कन्यां तु तच्चावेद्यं भवत्सु वै
महेश्वरासाठी या कन्येचा विषय तुम्हा सर्वांसमोर सांगितला पाहिजे.
नोल्लङ्घ्य युष्मान् दास्यामि तत्क्षमं वक्तुमर्हथ
तुमच्याशी सल्ला न करता मी तिला देणार नाही; तुम्ही तुमची संमती द्यावी.
सर्व एवाब्रुवन् वाक्यं स्थिताः स्वेष्वासनेषु ते
सर्वजण आपल्या जागी बसून म्हणाले—
दीयतां शैल कालीयं जामाताभिमतो हि नः
शैलराजाची कन्या द्यावी; आम्हाला हा जावई मान्य आहे.
पितृनाराध्य देवैस्तैर्दत्तानेनैव हेतुना
पूर्वज आणि देवांची पूजा करून, ह्याच कारणासाठी ती दिली जावी.
स हनिष्यति दैत्यैन्द्रं महिषं तारकं तथा
तो दैत्यांचा राजा, महिष आणि तारक यांना ठार मारेल.
प्रोवाच पुत्रि दत्तासि शर्वाय त्वं मयाधुना
त्यांनी सांगितले, 'मुली, मी तुला आता शर्वाला दिले आहे.'
प्रणामं संकरवधूर्भक्तिनम्रा करोति व
शंकराची वधू भक्तिभावाने नम्रपणे वंदन करू लागली.