जगाम तत्र यत्रास्ते शैलराजो ऽद्रिभिर्वृतः
तो ज्या ठिकाणी शैलराज पर्वतांनी वेढलेला होता, तिथे गेला.
दण्डं निक्षिप्य कक्षायामिदं वचनमब्रवीत्
दंड बगलेत ठेवून, त्याने हे शब्द सांगितले:
द्वारे स्थैताः कार्यिणस्ते तव दर्शनलालसाः
दारात उभे असलेले हे तुमचे पाहुणे आहेत, जे तुमच्या दर्शनासाठी उत्सुक आहेत.
स्वयमभ्यागमद् द्वारि समादायार्घ्यमुत्तमम्
तो स्वतः दाराशी आला आणि उत्तम अर्घ्य घेऊन आला.
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः कृतासनपरिग्रहान्
ते आसनावर बसल्यावर, वाक्प्रवीण राजाने त्यांना बोलावले.
अप्रतर्क्यमचिन्त्यं च भवदागमनं त्विदम्
तुमचे येथे आगमन हे खरंच समजू न येणारे आणि कल्पनेपलीकडचे आहे.
संशुद्धदेहो ऽस्मयद्यैव यद् भवन्तो ममाजिरम्
आज माझे शरीर पवित्र झाले, कारण तुम्ही माझ्या घरी आलात.
दृष्टिपूतं पदाक्रान्तं तीर्थं सारस्वतं यथा
तुमच्या दर्शनाने आणि पावलांनी माझे घर जणू सरस्वतीच्या तीर्थासारखे पवित्र झाले.
येनार्थिनो हि ते यूयं तन्ममाज्ञातुमर्हथ
तुम्ही ज्या हेतूने आलात, तो मला सांगावा.
किङ्करो ऽस्मि स्थितो युष्मदाज्ञाकारी तदुच्यताम्
मी तुमचा सेवक आहे, तुमचे आदेश पाळायला तयार आहे—कृपया सांगा.
ऊचुरङ्गिरसं वृद्धं कार्यमद्रौ निवेदय
त्यांनी वयोवृद्ध अङ्गिरसांना पर्वतावर घडलेल्या गोष्टीची माहिती दिली.
प्रत्युवाच परं वाक्यं गिरिराजं तमङ्गिराः
अंगिरसांनी त्या पर्वतराजाला अत्यंत महत्त्वाचं उत्तर दिलं.
समागतास्त्वत्सदनमरुन्धत्या समं गिरे
अरुंधतीसह आम्ही तुझ्या निवासस्थानी आलो आहोत, हे पर्वता.
शङ्करः शूलधृक् शर्वस्त्रिनेत्रो वृषवाहनः
शंकर, त्रिशूळधारी, शर्व, तीन डोळ्यांचा, बैलावर बसणारा.
यमीश्वरं वदन्त्येके शिवं स्थाणौ भवं हरम्
काही जण त्याला यमाचा स्वामी, काही शिव, स्थाणू, भव किंवा हर म्हणतात.
वयं तेन प्रेषिताः स्मस्त्वत्सकाशं गिरीश्वर
आम्हाला त्यानेच तुझ्याकडे पाठवलं आहे, हे गिरिश्वरा.
तां प्रार्थयति देवेशस्तां भवान् दातुमर्हति
देवतांचा स्वामी तिला इच्छितो; तिने तुला तिला द्यावं लागतं.
रूपाभिजनसंपत्त्या प्राप्नोति गिरिसत्तम
रूप, कुळ आणि संपत्तीमुळे ती हे मिळवते, हे पर्वतांतील श्रेष्ठा.
तेषां माता त्वियं देवी यतः प्रोक्तः पिता हरः
हे देवी, तू त्यांची आई आहेस, कारण हर त्यांचा वडील म्हणून ओळखला जातो.
कुरुष्व पादं शत्रूणां मूर्ध्नि भस्मपरिप्लुतम्
आपला राखेने माखलेला पाय शत्रूंच्या डोक्यावर ठेव.
वधूः सर्वजगन्माता कुरु यच्छ्रेयसे तव
ही वधू, सर्व जगाची जननी, तुझ्या कल्याणासाठी दिली जावी.
हर्षमागत्य सहसा पुनर्दैन्यमुपागता
आनंद अचानक आला, आणि पुन्हा दुःखही आले.
गच्छ शैलानुपामन्त्र्य सर्वानागान्तुर्महसि
सर्व पर्वतांना या महान सभेसाठी आमंत्रण देण्यासाठी जा.
मेर्वादीन् पर्वतश्रेष्ठानाजुहाव समन्ततः
त्याने मेरू वगैरे श्रेष्ठ पर्वतांना सर्व बाजूंनी बोलावलं.
विविशुर्विस्मयाविष्टाः सौवर्णेष्वासनेषु ते
ते सर्व आश्चर्यचकित होऊन सोन्याच्या आसनांवर बसले.
उद्दालको वारुणश्च वराहो गरुडासनः
उद्दालक, वारुण, वराह आणि गरुडासन हेही आले.
चित्रकूटस्त्रिकूटश् च तथा मन्दरकाचलः
चित्रकूट, त्रिकूट आणि मंदारक पर्वतही आले.
कैलासाद्रिर्महेन्द्रश्च निषधो ऽञ्जनपर्वतः
कैलास, महेंद्र, निषध आणि अंजन पर्वतही आले.
उविष्टाः सभायां वै प्रणिपत्य ऋषिंश्च तान्
ती सभागृहात गेल्यावर, तिथल्या ऋषींना वंदन केले.
समागच्छत कल्याणी समं पुत्रेण भामिनी
ती शुभवती स्त्री आपल्या मुलासह पुढे आली.