सस्मार च महर्षिस्तु अरुन्धत्या समं ततः
महा ऋषीने अरुंधतीसह स्मरण केले.
समाजग्मुर्महाशैलं मन्दरं चारुकन्दरम्
ते सुंदर गुहांनी युक्त मंदार या महान पर्वतावर आले.
अभ्युत्थायाभिपूज्यैतानिदं वचनमब्रवीत्
उठून, त्यांना आदरपूर्वक नमस्कार करून, त्याने हे शब्द सांगितले.
धूतपापस्तथा जातो भवतां पादपङ्कजैः
तुमच्या कमलासारख्या पायांच्या धुळीमुळे माझे पाप धुतले गेले.
शिलासु पद्मवार्णासु श्लक्ष्णासु च मृदुष्वपि
कमळाच्या रंगाच्या, गुळगुळीत आणि मऊ अशा शिलांवरसुद्धा
सममेव त्वरुन्धत्या विविशुः शैलसानुनि
अरुंधतीसह ते पर्वताच्या उतारावर गेले.
अर्घ्यादिना समभ्यर्च्य स्थितः प्रयतमानसः
अर्घ्य वगैरे अर्पण करून, एकाग्र मनाने तो उभा राहिला.
आत्मनो यशसो वृद्ध्यै सप्तर्षीन् विनयान्वितान्
आपल्या कीर्तीच्या वाढीसाठी, नम्रता असलेल्या सप्तर्षींना त्याने सन्मान दिला.
भरद्वाज शृणुष्व त्वमङ्गिरस्त्वं शृणुष्व च
भरद्वाज, ऐक; आणि अंगिरस, तूही ऐक.
उत्ससर्ज सती प्राणान् योगदृष्ट्य पुरा किलः
पूर्वी सतीने योगदृष्टीने प्राण सोडले.
सा मदर्थाय शैलेन्द्रो याच्यतां द्विजसत्तमाः
द्विजश्रेष्ठांनो, माझ्यासाठी पर्वतराजाला विनंती करा.
ओंनमः शङ्करायेति प्रोक्त्वा जग्मुर्हिमालयम्
‘ॐ नमः शंकराय’ असे म्हणून, ते हिमालयाकडे गेले.
पुरन्ध्र्यो हि पुरन्ध्रीणां गतिं धर्मस्य वे विदुः
सज्जन स्त्रिया इतर स्त्रियांच्या धर्ममार्गाची खरी ओळख ठेवतात.
नमस्ते रुद्र इत्युक्त्वा जगाम पतिना सह
तीने 'रुद्राला नमस्कार' असे म्हणून आपल्या पतीसह निघून गेली.
ददृशुः शैलराजस्य पुरीं सुरपुरीमिव
त्यांनी शैलराजाची नगरी पाहिली, जी देवांच्या नगरीसारखी तेजस्वी दिसत होती.
सुनाभादिभिरव्यग्रैः पुज्यमानास्तु पर्वतैः
सुनाभ वगैरे शांत पर्वतांनी त्यांचे आदराने स्वागत केले.
विविशुर्भवनं रम्यं हिमाद्रेर्हाटकोज्जवलम्
ते हिमालयाच्या सुवर्णतेजाने झळाळणाऱ्या सुंदर महालात शिरले.
समासाद्य महाद्वारं संतस्थुर्द्वाःस्थकारणात्
महाद्वाराजवळ पोहोचल्यावर, द्वारपालामुळे ते तिथे थांबले.
धारयन् वै करे दण्डं पद्मरागमयं महत्
तो आपल्या हातात मोठा पद्मरागमणीचा दंड धरून उभा होता.
निवेदयास्मान् संप्राप्तान् महत्कार्यर्थिनो वयम्
आम्ही मोठ्या कार्यासाठी आलो आहोत, हे त्यांना कळव.
जगाम तत्र यत्रास्ते शैलराजो ऽद्रिभिर्वृतः
तो ज्या ठिकाणी शैलराज पर्वतांनी वेढलेला होता, तिथे गेला.
दण्डं निक्षिप्य कक्षायामिदं वचनमब्रवीत्
दंड बगलेत ठेवून, त्याने हे शब्द सांगितले:
द्वारे स्थैताः कार्यिणस्ते तव दर्शनलालसाः
दारात उभे असलेले हे तुमचे पाहुणे आहेत, जे तुमच्या दर्शनासाठी उत्सुक आहेत.
स्वयमभ्यागमद् द्वारि समादायार्घ्यमुत्तमम्
तो स्वतः दाराशी आला आणि उत्तम अर्घ्य घेऊन आला.
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः कृतासनपरिग्रहान्
ते आसनावर बसल्यावर, वाक्प्रवीण राजाने त्यांना बोलावले.
अप्रतर्क्यमचिन्त्यं च भवदागमनं त्विदम्
तुमचे येथे आगमन हे खरंच समजू न येणारे आणि कल्पनेपलीकडचे आहे.
संशुद्धदेहो ऽस्मयद्यैव यद् भवन्तो ममाजिरम्
आज माझे शरीर पवित्र झाले, कारण तुम्ही माझ्या घरी आलात.
दृष्टिपूतं पदाक्रान्तं तीर्थं सारस्वतं यथा
तुमच्या दर्शनाने आणि पावलांनी माझे घर जणू सरस्वतीच्या तीर्थासारखे पवित्र झाले.
येनार्थिनो हि ते यूयं तन्ममाज्ञातुमर्हथ
तुम्ही ज्या हेतूने आलात, तो मला सांगावा.
किङ्करो ऽस्मि स्थितो युष्मदाज्ञाकारी तदुच्यताम्
मी तुमचा सेवक आहे, तुमचे आदेश पाळायला तयार आहे—कृपया सांगा.