अलङ्कृतो वा देवेशस्तथा वाप्यनलङ्कृतः
देवांचा स्वामी सजलेला असो किंवा नसावा, तो एकसारखाच आहे.
न तथा निन्दकः पापी यथा शृण्वन् शशिप्रभे
हे शशिप्रभे, ऐकणारा माणूस निंदकापेक्षा तितका पापी नसतो.
ततो ऽत्यजद् भिक्षुरूपं स्वरूपस्थो ऽभवच्छिवः
मग साधूने आपला रूप सोडला आणि शिव स्वतःच्या स्वरूपात उभा राहिला.
तवार्थाय प्रहेष्यामि महर्षिन् हिमवद्गृहे
तुझ्यासाठी मी महर्षींना हिमवंताच्या घरात पाठवीन.
असौ भद्रेश्वरेत्येवं ख्यातो लोके भविष्यति
तो या जगात भद्रेश्वर म्हणून प्रसिद्ध होईल.
पूजयिष्यन्ति सततं मानवाश्च शुभेप्सवः
शुभेच्छा असणारे लोक नेहमी त्याची पूजा करतील.
जगामाम्बरमाविश्य स्वमेव भवनं पितुः
आकाशात प्रवेश करून, तो आपल्या वडिलांच्या घराकडे गेला.
पृथूदकं जगामाथ स्नानं चक्रे विधानतः
नंतर पृथु पाण्याकडे गेला आणि विधीप्रमाणे स्नान केले.
कृत्वा सनन्दिः सगणः सवाहनो महागिरिं मन्दरमाजगाम
हे करून, आनंदी मनाने, आपल्या गणांसह आणि वाहनासह तो मंदार या महान पर्वतावर आला.
चक्रे दिव्यफलैर्जलेन शुचिना मूलैश्च कन्दादिभिः पूजां सर्वगणेश्वरैः सह विभोरद्रिस्त्रिनेत्रस्य तु
सर्व गणेश्वरांसह, त्याने दिव्य फळे, शुद्ध पाणी, मूळ आणि कंदांनी त्रिनेत्र असलेल्या पर्वतराजाची पूजा केली.
सस्मार च महर्षिस्तु अरुन्धत्या समं ततः
महा ऋषीने अरुंधतीसह स्मरण केले.
समाजग्मुर्महाशैलं मन्दरं चारुकन्दरम्
ते सुंदर गुहांनी युक्त मंदार या महान पर्वतावर आले.
अभ्युत्थायाभिपूज्यैतानिदं वचनमब्रवीत्
उठून, त्यांना आदरपूर्वक नमस्कार करून, त्याने हे शब्द सांगितले.
धूतपापस्तथा जातो भवतां पादपङ्कजैः
तुमच्या कमलासारख्या पायांच्या धुळीमुळे माझे पाप धुतले गेले.
शिलासु पद्मवार्णासु श्लक्ष्णासु च मृदुष्वपि
कमळाच्या रंगाच्या, गुळगुळीत आणि मऊ अशा शिलांवरसुद्धा
सममेव त्वरुन्धत्या विविशुः शैलसानुनि
अरुंधतीसह ते पर्वताच्या उतारावर गेले.
अर्घ्यादिना समभ्यर्च्य स्थितः प्रयतमानसः
अर्घ्य वगैरे अर्पण करून, एकाग्र मनाने तो उभा राहिला.
आत्मनो यशसो वृद्ध्यै सप्तर्षीन् विनयान्वितान्
आपल्या कीर्तीच्या वाढीसाठी, नम्रता असलेल्या सप्तर्षींना त्याने सन्मान दिला.
भरद्वाज शृणुष्व त्वमङ्गिरस्त्वं शृणुष्व च
भरद्वाज, ऐक; आणि अंगिरस, तूही ऐक.
उत्ससर्ज सती प्राणान् योगदृष्ट्य पुरा किलः
पूर्वी सतीने योगदृष्टीने प्राण सोडले.
सा मदर्थाय शैलेन्द्रो याच्यतां द्विजसत्तमाः
द्विजश्रेष्ठांनो, माझ्यासाठी पर्वतराजाला विनंती करा.
ओंनमः शङ्करायेति प्रोक्त्वा जग्मुर्हिमालयम्
‘ॐ नमः शंकराय’ असे म्हणून, ते हिमालयाकडे गेले.
पुरन्ध्र्यो हि पुरन्ध्रीणां गतिं धर्मस्य वे विदुः
सज्जन स्त्रिया इतर स्त्रियांच्या धर्ममार्गाची खरी ओळख ठेवतात.
नमस्ते रुद्र इत्युक्त्वा जगाम पतिना सह
तीने 'रुद्राला नमस्कार' असे म्हणून आपल्या पतीसह निघून गेली.
ददृशुः शैलराजस्य पुरीं सुरपुरीमिव
त्यांनी शैलराजाची नगरी पाहिली, जी देवांच्या नगरीसारखी तेजस्वी दिसत होती.
सुनाभादिभिरव्यग्रैः पुज्यमानास्तु पर्वतैः
सुनाभ वगैरे शांत पर्वतांनी त्यांचे आदराने स्वागत केले.
विविशुर्भवनं रम्यं हिमाद्रेर्हाटकोज्जवलम्
ते हिमालयाच्या सुवर्णतेजाने झळाळणाऱ्या सुंदर महालात शिरले.
समासाद्य महाद्वारं संतस्थुर्द्वाःस्थकारणात्
महाद्वाराजवळ पोहोचल्यावर, द्वारपालामुळे ते तिथे थांबले.
धारयन् वै करे दण्डं पद्मरागमयं महत्
तो आपल्या हातात मोठा पद्मरागमणीचा दंड धरून उभा होता.
निवेदयास्मान् संप्राप्तान् महत्कार्यर्थिनो वयम्
आम्ही मोठ्या कार्यासाठी आलो आहोत, हे त्यांना कळव.