प्रत्याश्रमं पर्यटन् स तं काल्याश्रममागतः
तो आश्रमातून आश्रमात फिरत, काळीच्या आश्रमात आला.
पूजयित्वा यथान्यायं पर्यपृच्छदिदं ततः
परंपरेनुसार पूजा करून, त्यानंतर तिने विचारले:
क्व च त्वं प्रतिगन्तासि मम शीघ्रं निवेदय
तू कुठे आणि कधी जाणार आहेस? लवकर सांग.
अथातस्तीर्थयात्रायां गमिष्यामि पृथूदकम्
आता तीर्थयात्रेसाठी मी पृथूदक येथे जाणार आहे.
पथि स्नानेन च फलं केषु किं लब्दवानसि
रस्त्यात स्नान करून, कोणत्या ठिकाणी, तुला कोणते पुण्य मिळाले?
ततो ऽथ तीर्थे कुब्जाम्रे जयन्ते चण्डिकेश्वरे
मग तीर्थस्थळ कुब्जाम्र आणि जयंत चंडिकेश्वर येथे.
सरस्वत्यामग्निकुण्डे भद्रायां तु त्रिविष्टपे
सरस्वती नदीवर, अग्निकुंडाजवळ आणि त्रिविष्टपातील भद्रा येथे,
निथ्कामेन कृतं स्नानं ततो ऽभ्यागां तवाश्रमम्
तेथे मी कोणत्याही इच्छा न ठेवता स्नान केले आणि मग तुझ्या आश्रमात आलो.
पृच्छामि यदहं त्वां वै तत्र न क्रोद्धुमर्हसि
मी तुला काही विचारू इच्छितो; त्यासाठी तू रागावू नकोस.
बाल्ये ऽपि संयततनुस्तत्तु श्लाघ्यं द्विजन्मनाम्
लहानपणीसुद्धा शरीरावर संयम ठेवणे द्विजांमध्ये कौतुकास्पद आहे.
तपः समाश्रिता भीरु संशयः प्रतिभाति मे
हे भित्या, तू तप स्वीकारले आहेस, पण मला तुझ्या मनात काही शंका वाटते.
सुभोगा भोगिताः काले व्रजन्ति स्थिरयौवने
आनंद मिळाला की, त्याचा काळ संपल्यावर तो जाऊन जातो, जरी तारुण्य टिकून असले तरी.
रूपाभिजनमैश्वर्यं तच्च ते विद्यते बहु
रूप, कुल आणि संपत्ती—हे सर्व तुला भरपूर आहे.
चीनांशुकं परित्यज्य किं त्वं वल्कलधारिणी
रेशमी वस्त्र सोडून तू आता वल्कल का घालतेस?
भिक्षवे कथयामास यथावत् सा हि नारद
म्हणून ती साधूला, हे नारद, खरी गोष्ट सांगू लागली.
तं शृणुष्व त्वियं काली हरं भर्तारमिच्छति
ऐक, ही काली हराला पती म्हणून इच्छिते.
विहस्य च महाहासं भिक्षुराह वचस्त्विदम्
म्हणून मोठ्याने हसत साधूने हे शब्द सांगितले:
कथं करः पल्लवकोमलस्ते समेष्यते शार्वकरं ससर्पम्
तुझा हात पल्लवासारखा कोमल आहे; तो शंकराच्या सर्प असलेल्या हाताशी कसा मिळेल?
त्वं चन्दनाक्ता स भस्मभूषितो न युक्तरूपं प्रतिभाति मे त्विदम्
तू चंदनाने लेपलेली आहेस, तो राखेने सजलेला आहे—हे जुळणं मला योग्य वाटत नाही.
मा मैवं वद बिक्षो त्वं हरः सर्वगुणाधिकः
असं बोलू नकोस साधू; हरामध्ये सर्व गुण अधिक आहेत.
अलङ्कृतो वा देवेशस्तथा वाप्यनलङ्कृतः
देवांचा स्वामी सजलेला असो किंवा नसावा, तो एकसारखाच आहे.
न तथा निन्दकः पापी यथा शृण्वन् शशिप्रभे
हे शशिप्रभे, ऐकणारा माणूस निंदकापेक्षा तितका पापी नसतो.
ततो ऽत्यजद् भिक्षुरूपं स्वरूपस्थो ऽभवच्छिवः
मग साधूने आपला रूप सोडला आणि शिव स्वतःच्या स्वरूपात उभा राहिला.
तवार्थाय प्रहेष्यामि महर्षिन् हिमवद्गृहे
तुझ्यासाठी मी महर्षींना हिमवंताच्या घरात पाठवीन.
असौ भद्रेश्वरेत्येवं ख्यातो लोके भविष्यति
तो या जगात भद्रेश्वर म्हणून प्रसिद्ध होईल.
पूजयिष्यन्ति सततं मानवाश्च शुभेप्सवः
शुभेच्छा असणारे लोक नेहमी त्याची पूजा करतील.
जगामाम्बरमाविश्य स्वमेव भवनं पितुः
आकाशात प्रवेश करून, तो आपल्या वडिलांच्या घराकडे गेला.
पृथूदकं जगामाथ स्नानं चक्रे विधानतः
नंतर पृथु पाण्याकडे गेला आणि विधीप्रमाणे स्नान केले.
कृत्वा सनन्दिः सगणः सवाहनो महागिरिं मन्दरमाजगाम
हे करून, आनंदी मनाने, आपल्या गणांसह आणि वाहनासह तो मंदार या महान पर्वतावर आला.
चक्रे दिव्यफलैर्जलेन शुचिना मूलैश्च कन्दादिभिः पूजां सर्वगणेश्वरैः सह विभोरद्रिस्त्रिनेत्रस्य तु
सर्व गणेश्वरांसह, त्याने दिव्य फळे, शुद्ध पाणी, मूळ आणि कंदांनी त्रिनेत्र असलेल्या पर्वतराजाची पूजा केली.