स्वागतेनाभिसंपूज्य तस्थौ योगरतो हरः
तिला स्वागत करून, योगात रमलेला हर तिथेच थांबला.
ववन्दे चरणौ शौवौ सखीभिः सह भामिनी
तेजस्वी स्त्रीने आपल्या सखींसह त्याच्या पवित्र पायांना वंदन केले.
न युक्तं चैवमुक्त्वाथ सगणो ऽन्तर्दधे ततः
“हे योग्य नाही” असे सांगून, तो आपल्या गणांसह अदृश्य झाला.
अन्तर्दुःखेन दह्यन्ती पितरं प्राह पार्वती
मनातल्या दुःखाने जळत पार्वतीने आपल्या वडिलांना सांगितले.
आराधनाय देवस्य शङ्करस्य पिनाकिनः
पिनाकधारी शंकराच्या पूजेसाठी.
ललिताख्या तपस्तेपे हराराधनाकाम्यया
ललिता नावाने, हराची पूजा करण्याच्या इच्छेने तिने तप केले.
समित्कुशफलं चापि मूलाहरणमादितः
तिने समिध, कुश, फळे आणि मूळ गोळा करणे सुरू केले.
कृतस्तु तेजसा युक्तो भद्रमस्त्विति साब्रवीत्
तप पूर्ण करून, तेजाने भरून, तिने म्हणाले, “सर्वांना शुभ होवो.”
ततो ऽस्यास्तुष्टिमगमच्छ्रद्धया त्रिपुरान्तकृत्
नंतर त्रिपुरांतक श्रद्धेने तिच्यावर प्रसन्न झाला.
यज्ञोपवीती छत्री च मृगाजिनधरस्तथा
त्याने यज्ञोपवीत घातले, छत्र घेतले, आणि मृगाजिनही अंगावर होते.
प्रत्याश्रमं पर्यटन् स तं काल्याश्रममागतः
तो आश्रमातून आश्रमात फिरत, काळीच्या आश्रमात आला.
पूजयित्वा यथान्यायं पर्यपृच्छदिदं ततः
परंपरेनुसार पूजा करून, त्यानंतर तिने विचारले:
क्व च त्वं प्रतिगन्तासि मम शीघ्रं निवेदय
तू कुठे आणि कधी जाणार आहेस? लवकर सांग.
अथातस्तीर्थयात्रायां गमिष्यामि पृथूदकम्
आता तीर्थयात्रेसाठी मी पृथूदक येथे जाणार आहे.
पथि स्नानेन च फलं केषु किं लब्दवानसि
रस्त्यात स्नान करून, कोणत्या ठिकाणी, तुला कोणते पुण्य मिळाले?
ततो ऽथ तीर्थे कुब्जाम्रे जयन्ते चण्डिकेश्वरे
मग तीर्थस्थळ कुब्जाम्र आणि जयंत चंडिकेश्वर येथे.
सरस्वत्यामग्निकुण्डे भद्रायां तु त्रिविष्टपे
सरस्वती नदीवर, अग्निकुंडाजवळ आणि त्रिविष्टपातील भद्रा येथे,
निथ्कामेन कृतं स्नानं ततो ऽभ्यागां तवाश्रमम्
तेथे मी कोणत्याही इच्छा न ठेवता स्नान केले आणि मग तुझ्या आश्रमात आलो.
पृच्छामि यदहं त्वां वै तत्र न क्रोद्धुमर्हसि
मी तुला काही विचारू इच्छितो; त्यासाठी तू रागावू नकोस.
बाल्ये ऽपि संयततनुस्तत्तु श्लाघ्यं द्विजन्मनाम्
लहानपणीसुद्धा शरीरावर संयम ठेवणे द्विजांमध्ये कौतुकास्पद आहे.
तपः समाश्रिता भीरु संशयः प्रतिभाति मे
हे भित्या, तू तप स्वीकारले आहेस, पण मला तुझ्या मनात काही शंका वाटते.
सुभोगा भोगिताः काले व्रजन्ति स्थिरयौवने
आनंद मिळाला की, त्याचा काळ संपल्यावर तो जाऊन जातो, जरी तारुण्य टिकून असले तरी.
रूपाभिजनमैश्वर्यं तच्च ते विद्यते बहु
रूप, कुल आणि संपत्ती—हे सर्व तुला भरपूर आहे.
चीनांशुकं परित्यज्य किं त्वं वल्कलधारिणी
रेशमी वस्त्र सोडून तू आता वल्कल का घालतेस?
भिक्षवे कथयामास यथावत् सा हि नारद
म्हणून ती साधूला, हे नारद, खरी गोष्ट सांगू लागली.
तं शृणुष्व त्वियं काली हरं भर्तारमिच्छति
ऐक, ही काली हराला पती म्हणून इच्छिते.
विहस्य च महाहासं भिक्षुराह वचस्त्विदम्
म्हणून मोठ्याने हसत साधूने हे शब्द सांगितले:
कथं करः पल्लवकोमलस्ते समेष्यते शार्वकरं ससर्पम्
तुझा हात पल्लवासारखा कोमल आहे; तो शंकराच्या सर्प असलेल्या हाताशी कसा मिळेल?
त्वं चन्दनाक्ता स भस्मभूषितो न युक्तरूपं प्रतिभाति मे त्विदम्
तू चंदनाने लेपलेली आहेस, तो राखेने सजलेला आहे—हे जुळणं मला योग्य वाटत नाही.
मा मैवं वद बिक्षो त्वं हरः सर्वगुणाधिकः
असं बोलू नकोस साधू; हरामध्ये सर्व गुण अधिक आहेत.