विहस्य मेघगम्भीरं प्रोवाच पुरुषोत्तमः
मेघासारखा गंभीर आवाजात हसत परमेश्वर बोलला.
येन सर्वे समेत्यैवं मम पार्श्वमुपागताः
तुम्ही सर्वजण एकत्र येऊन, अशा रीतीने माझ्या जवळ का आलात?
तत्कुरुध्वं जयो येन समाश्रित्य भवेद्धि वः
ज्यामुळे तुम्हाला निश्चित विजय मिळेल, तेच करा.
अमीषां मानसी कन्या मेना नाम्नास्ति देवताः
यांच्यात एक मनातून उत्पन्न झालेली, मेना नावाची दिव्य कन्या आहे.
प्रार्थयध्वं सतीं मेनां प्रालेयाद्रेरिहार्थतः
तुमच्या कार्यासाठी हिमालयावरून सती मेना यांची विनंती करा.
दक्षकोपाद् यया मुक्तं मलवज्जीवितं प्रियम्
जिच्यामुळे दक्षाच्या रागातून मुक्त होऊन, जीवन मलाप्रमाणे शुद्ध झाले.
स हनिष्यति दैत्येन्द्रं महिषं सपदानुगम्
ती दैत्यांचा राजा महिष आणि त्याच्या सगळ्या अनुयायांना ठार करील.
तत्र पृथूदके तीर्थे पूज्यन्तां पितरो ऽव्ययः
त्या विस्तीर्ण जलयुक्त तीर्थस्थळी, अविनाशी पितरांची पूजा करा.
जिहासतात्मनः सर्वे इत्थं वै क्रियतामिति
स्वतःला सोडण्याची इच्छा असणाऱ्यांसाठी, हे असेच केले जावे.
कृताञ्जलिपुटा भूत्वा पप्रच्छुः परम्श्वरम्
सर्वांनी हात जोडून परमेश्वराला विचारले.
उद्भवं तस्य तीर्थस्य भगवान् प्रब्रवीतु नः
त्या तीर्थाचा जन्म कसा झाला, हे भगवंत आम्हाला सांगो.
यस्यां हि पितरो दिव्याः पूज्यास्माभिः प्रयन्ततः
ज्यात आम्ही प्रस्थान करताना दिव्य पितरांची पूजा करतो, ते तीर्थ कोणते?
कुरुक्षेत्रोद्भवं पुण्यं प्रोक्तवांस्तां तिथीमपि
त्याने कुरुक्षेत्रातून उदयास आलेल्या त्या पवित्र तिथीचाही उल्लेख केला.
कृस्यादौ समभवदृक्षात् संवरणो ऽवत्
नांगरणीच्या सुरुवातीला, ऋक्ष नक्षत्रातून संवराणाचा जन्म झाला.
बाल्ये ऽपि धर्मनिरतो मद्भक्तश्च सदाभवत्
बालपणातसुद्धा तो नेहमी धर्माला वाहिलेला आणि माझा भक्त होता.
स चास्याध्यापयामास साङ्गान् वेदानुदारधीः
त्या उदार मनाच्या व्यक्तीने त्याला सर्व अंगांसह वेद शिकवले.
सर्वकर्मसु निक्षिप्य वसिष्ठं तपसां निधिम्
सर्व कामे तपस्वी वसिष्ठाकडे सोपवली.
वैभ्राजं स जगामाथ अथोन्मादनमभ्ययात्
मग तो वैभ्राज या ठिकाणी गेला आणि नंतर वेडाच्या अवस्थेत गेला.
अवितृपतः सुगन्धस्य समन्ताद् व्यचरद् वनम्
सुगंधाने न तृप्त होऊन तो सर्व दिशांना वनात भटकत राहिला.
कह्लारपद्मकुमुदैः कमलेन्दीवरैरपि
कहला, पद्म, कुमुद आणि कमलेंदीवर यांनी वेढलेले होते.
तासां मध्ये ददर्शाथ कन्यां संवरणो ऽधिकाम्
त्यांच्या मध्ये संवराणाने सर्वांपेक्षा सुंदर अशी एक कन्या पाहिली.
जातः सा च तमीक्ष्यैव कामबाणातुराभवत्
ती त्याच्याकडे पाहताच प्रेमबाण लागून व्याकुळ झाली.
राजा चलासनो भूम्यां निपपात तुरङ्गमात्
राजा घोड्यावरून खाली पडला आणि जमिनीवर कोसळला.
सिषिचुर्वारिणाभ्येत्य लब्धसंज्ञो ऽभवत् क्षणात्
ते जवळ येऊन त्याच्यावर पाणी शिंपडले, आणि तो क्षणात शुद्धीवर आला.
ताभिराश्वासिता चापि मधुरैर्वचनाम्बुभिः
त्यांनी गोड शब्दांनी त्याला धीर दिला, जणू काही पाण्याने शांती मिळावी.
गतस्तु मेरुशिखरं कामचारी यथामरः
तो इच्छेप्रमाणे देवासारखा मेरूच्या शिखरावर गेला.
तदाप्रभृति नाश्नाति दिवा स्वपिति नो निशि
त्या वेळेपासून तो दिवसा जेवत नसे आणि रात्री झोपत नसे.
तपतीतापितं वीरं पार्थिवं तपसां निधिः
तपस्वी वसिष्ठाने दुःखाने होरपळलेल्या त्या राजाला त्रास दिला.
विवेश देवं तिग्मांशु ददर्श स्यन्दने स्थितम्
तो तेजस्वी देवतेकडे गेला आणि त्याला रथावर उभा असलेला पाहिला.
प्रतिप्रणमितश्चासौ भास्करेणाविशद् रथे
त्याने आदराने नमस्कार केला आणि सूर्याबरोबर रथात प्रवेश केला.