कृतावथ गजेन्द्रेण गृहीतो मध्यतो हरिः
मग हत्तीच्या मध्यभागी हरि पकडला गेला.
गतासुः सुञ्जरस्कन्धात् क्षिप्य दैव्यै निवेदितः
त्याचा जीव गेला आणि तो हत्तीच्या खांद्यावरून फेकून देवांना अर्पण केला गेला.
सव्येन पाणिना भ्राम्य वादयत् पहं यथा
डाव्या हाताने फिरवत त्याने ते ढोलासारखे वाजवले.
हास्यात् समुद्भवंस्तस्या भूता नानाविधाद्भुताः
तिच्या हास्यापासून अनेक अद्भुत रूपांची भुते जन्मली.
हयास्या महिषास्याश्च वराहवदनाः परे
काहींचे घोड्यासारखे, काहींचे म्हशीसारखे आणि काहींचे वराहासारखे तोंड होते.
नानावक्त्राक्षिचरणा नानायुधधरास्तथा
त्यांना वेगवेगळ्या चेहऱ्यांचे, डोळ्यांचे आणि पायांचे रूप होते आणि विविध शस्त्रे हातात होती.
वादयन्त्यपरे तत्र स्तुवन्त्यन्ये तथाम्बिकाम्
काही वाद्ये वाजवत होते, तर काही अंबिकेचे स्तुती करत होते.
शातयामास चाक्रम्य यथा सस्यं महाशनिः
ती मोठ्या वीजेने जसा पीक फोडते तशी त्यांना ठार करत गेली.
चिक्षुरः सैन्यपालस्तु योधयामास देवताः
चिक्षुर हा सैन्याचा सेनापती देवतांशी लढू लागला.
ववर्ष शरजालानि यथा मेघो वसुन्धराम्
त्याने पृथ्वीवर मेघ जसा पाऊस पाडतो तसा बाणांचा वर्षाव केला.
सौवर्णपुङ्खानपराञ्शरान् जग्राह षोडश
त्याने सोनेरी पिसे आणि टोकदार अग्र असलेले सोळा बाण उचलले.
हत्वा सारथिमेकेन ध्वजमेकेन चिच्छिदे
एका बाणाने त्याने सारथ्याला ठार मारले आणि दुसऱ्याने ध्वज कापला.
छिन्ने धनुषु खङ्गं च चर्म चादत्तवान् बली
त्याचे धनुष्य तुटल्यावर त्या बलवानाने तलवार आणि ढाल घेतली.
शरैश्चतुर्भिश्चिच्छेद ततः शूलं समाददे
त्याने चार बाणांनी त्यांना तुकडे केले, मग भाला उचलला.
क्रोष्टुको मुदितो ऽरण्ये मृगराजवधूं यथा
तो जंगलात सिंहिणीबरोबर असलेल्या कोल्ह्यासारखा आनंदी झाला.
शरैश्चिच्छद संक्रुद्धा न्यपतिन्निहतो ऽसुरः
रागावून, तो बाणांनी घायाळ झाला आणि असुर खाली पडला.
समाद्रवत वेगेन करालास्यश्च दानवः
भयंकर तोंड असलेला तो दानव प्रचंड वेगाने पुढे धावला.
दुर्द्धरो दुर्मुखश्चैव बिडालनयनो ऽपरः
दुर्द्धर, दुर्मुख आणि मांजरासारखी डोळे असलेला आणखी एकजणही पुढे आले.
कात्यायनीमाद्रवन्त नानाशस्त्रास्त्रपाणयः
ते सर्व विविध शस्त्रास्त्रे हातात घेऊन कात्यायनीवर तुटून पडले.
वादयामास हसती तथा डमरुकं वरम्
ती हसत हसत उत्तम डमरू वाजवू लागली.
तथा तथा भूतगणा नृत्यन्ति च हस्न्ति च
त्याचप्रमाणे भूतांचे समूह नाचू लागले आणि हसू लागले.
अभ्यघ्नंस्तांश् च जग्राह केशेषु परमेश्वरी
परमेश्वरीने त्यांना मारले आणि केसांनी पकडले.
ननर्त वीणां परिवादयन्ती पपौ च पानं जगतो जनित्री
जगाची जननी वीणा वाजवत नाचली आणि मद्य प्यायली.
विस्रस्तवस्त्रा व्यसवश्च जाताः ततस्तु तान् वीक्ष्य महासुरेन्द्रान्
तिचे वस्त्र सैल झाले, प्राणशक्तीही थकली; हे पाहून महाअसुरांचे नायक—
तुण्डेन पुच्छेन तथोरसान्यान् निःश्वासवातेन च भूतसंघान्
तिने आपल्या चोच, शेपटी, छाती आणि श्वासाच्या वाऱ्याने भूतांचे समूह दूर लोटले.
दुद्राव सिंहं युधि हन्तुकामः ततो ऽम्बका क्रोधवशं जगाम
युद्धात सिंहाला मारण्याची इच्छा ठेवून तो पळून गेला; मग अंबिका संतापाने भरून गेली.
संक्षोभयययंस्तोयनिधीन् घनांश् च विध्वंसयन् प्राद्वताथ गुर्गाम्
सागरांना हलवून, ढगांना पांगवून, ती मग किल्ल्याकडे पुढे गेली.
करं प्रचिच्छेद च हस्तिनो ऽग्रं स चापि भृयो महिषो ऽभिजातः
तिने हत्तीचा सोंड कापला आणि तो बलाढ्य, उच्च कुळात जन्मलेला महिषही तिच्या हातून पडला.
शक्तिं प्रचिक्षेप हुताशदत्तां सा कुण्ठिताग्रा न्यपतनमार्षे
तिने अग्निदेवाने दिलेले भाले फेकले, पण त्याचा टोक बोथट झाला आणि ते जमिनीवर पडले.
गदां समाविध्य धनेश्वरस्य क्षिप्तातु भग्ना न्यपतत् पृथिव्याम्
तिने धनाच्या देवतेची गदा जोरात फिरवली, पण ती फेकल्यावर तुटून जमिनीवर पडली.