ऊचुर्वाक्यं महादेवीं वर्म ह्याबन्ध चाम्बिके
त्यांनी महादेवीला सांगितले: 'अंबिके, तुझे कवच बांध.'
कवचं को ऽत्र संतिष्ठेत् ममाग्रे दानवाधमः
इथे कोण हा नीच दानव आहे, जो माझ्यासमोर कवच घालून उभा राहील?
तदा रक्षार्थमस्यास्तु विष्णुपञ्जरमुक्तवान्
तेव्हा तिच्या रक्षणासाठी विष्णुपंजर उलगडले गेले.
अवध्यं दैवतैः सर्वेर्महिषं प्रत्यपीयत्
महिष हा सर्व देवांना मारता येणार नाही, असे जाहीर झाले.
प्रोक्तं तया चापि हि पादघातैर्निषूदितो ऽसौ महिषासुरेन्द्रः
पण तिच्या पायांच्या प्रहारांनी त्या महिषासुरराजाला जसे सांगितले तसे ठार केले.
कस्तस्य कुर्याद् युधि दर्फहानिं यस्य स्थितश्चेतसि चक्रपाणिः
ज्याच्या मनात चक्रपाणी वास करतो, त्याचा गर्व युद्धात कोण कमी करू शकेल?
सवाहनं हतवती तथा विस्तरतो वाद
तिने त्याला आणि त्याच्या वाहनासह ठार केले, आणि मग सविस्तर वाद संपला.
विद्यामानेषु शस्त्रेषु यत्पद्भ्यां तममर्दयत्
शस्त्रे असतानाही तिने त्याला फक्त पायांनी चिरडले.
वृत्तां देवयुगस्यादौ पुण्यां पापभयापहाम्
देवतायुगाच्या प्रारंभी घडलेली ही घटना पुण्यदायी आहे आणि पापाचा भयं दूर करते.
सगजाश्वरथो ब्रह्मन् दृष्टो देव्या यथेच्छया
ब्रह्मन्, हत्ती, घोडे आणि रथांसह देवी जशी हवी तशी दिसली.
ववर्ष शैलं धारौघैर्द्यैरिवाम्बुदवृष्टिभिः
त्याने डोंगरावर पावसाच्या धारा जशा आकाशातले मेघ ओततात तशा ओतल्या.
क्रुद्धा भगवती वेगादाचकर्ष धनुर्वरम्
रागाने भरलेल्या भगवतीने जोरात आपले उत्तम धनुष्य उचलले.
सुवर्णपृष्ठं विबभौ विद्युदम्बुधरेष्विव
त्याच्या सोन्याच्या पाठीतून विजेसारखा तेज चमकत होता, जणू काही काळ्या मेघांत वीज चमकावी.
गदया मुसलेनान्यांश्चर्मणान्यानपातयत्
तिने काहींना गदाने आणि मुसळाने मारले, तर काहींना ढालीने खाली पाडले.
विधुन्वन् केसरसटां निषूदयति दानवान्
सिंहाची अयाळ हलवत तिने दानवांना ठार केले.
लाङ्गलैर्दारितग्रीवा विनिकृत्ताः परश्वधैः
काहींच्या मानेवर नांगराने जखमा केल्या, तर काहींना कुऱ्हाडीने छाटले.
चेलुः पेतुश्च मम्लुश् च तत्यजुश्चापरे रणम्
काही पळाले, काही पडले, काही कोमेजले आणि काहींनी युद्ध सोडून दिले.
कालरात्रिं मन्यमाना दुद्रुवुर्भयपीडिताः
तिला काळरात्र समजून भीतीने ग्रासलेले ते पळून गेले.
दृष्ट्वाजगाम नमरो मत्तकुञ्जरसंस्थितः
हे पाहून नमर नावाचा दानव मदाने भरलेल्या हत्तीवर बसून पुढे आला.
त्रिशुलमपि सिंहाय प्राहिणोद् दानवो रणे
युद्धात त्या दानवाने सिंहावर त्रिशूळ फेकला.
कृतावथ गजेन्द्रेण गृहीतो मध्यतो हरिः
मग हत्तीच्या मध्यभागी हरि पकडला गेला.
गतासुः सुञ्जरस्कन्धात् क्षिप्य दैव्यै निवेदितः
त्याचा जीव गेला आणि तो हत्तीच्या खांद्यावरून फेकून देवांना अर्पण केला गेला.
सव्येन पाणिना भ्राम्य वादयत् पहं यथा
डाव्या हाताने फिरवत त्याने ते ढोलासारखे वाजवले.
हास्यात् समुद्भवंस्तस्या भूता नानाविधाद्भुताः
तिच्या हास्यापासून अनेक अद्भुत रूपांची भुते जन्मली.
हयास्या महिषास्याश्च वराहवदनाः परे
काहींचे घोड्यासारखे, काहींचे म्हशीसारखे आणि काहींचे वराहासारखे तोंड होते.
नानावक्त्राक्षिचरणा नानायुधधरास्तथा
त्यांना वेगवेगळ्या चेहऱ्यांचे, डोळ्यांचे आणि पायांचे रूप होते आणि विविध शस्त्रे हातात होती.
वादयन्त्यपरे तत्र स्तुवन्त्यन्ये तथाम्बिकाम्
काही वाद्ये वाजवत होते, तर काही अंबिकेचे स्तुती करत होते.
शातयामास चाक्रम्य यथा सस्यं महाशनिः
ती मोठ्या वीजेने जसा पीक फोडते तशी त्यांना ठार करत गेली.
चिक्षुरः सैन्यपालस्तु योधयामास देवताः
चिक्षुर हा सैन्याचा सेनापती देवतांशी लढू लागला.
ववर्ष शरजालानि यथा मेघो वसुन्धराम्
त्याने पृथ्वीवर मेघ जसा पाऊस पाडतो तसा बाणांचा वर्षाव केला.