तस्माद् भजस्वेह जगत्पतिं मां पतिस्तवार्हे ऽस्मि विभुः प्रभुश्च
म्हणून, इथेच मला जगाचा स्वामी मान आणि स्वीकार; मी तुझ्यासाठी योग्य पती आहे, सामर्थ्यवान आणि प्रभू आहे.
सत्यं प्रभुर्दानवराट् पृथिव्यां सत्यं च युद्धे विजितामराश्च
हे खरं आहे, पृथ्वीवर दानवांचा स्वामी सर्वश्रेष्ठ आहे; हेही खरं आहे की, युद्धात देवांचा पराभव झाला आहे.
तं चेत् प्रदद्यान्महिषो ममाद्य भजामि सत्येन पतिं हयारिम्
आज जर तो महिष मला दिला, तर मी खऱ्या मनाने त्याला माझा नवरा म्हणून स्वीकारेन.
दद्यात्स्वमूर्धानमपि त्वदर्थे किं नाम शुल्कं यदिहैव तभ्यम्
तो तुझ्यासाठी आपले डोकेही द्यायला तयार आहे—मग इथे आणि आत्ताच तुला काय वधूमूल्य लागणार आहे?
विहस्य चैतद्वचनं बभाषे हिताय सर्वस्य चराचरस्य
ती हसून हे बोल ऐकून सर्व चराचर जगाच्या हितासाठी बोलली.
यो जेष्यते ऽस्मत्कुलजां रणाग्रे तस्याः स भर्त्तापि भविष्यतीति
जो रणांगणात आमच्या कुळातील मला जिंकेल, तोच तिचा नवरा होईल.
गत्वा निवेदयामास महिषाय यथातथम्
तो जाऊन सर्व घडलेले महिषाला तंतोतंत सांगितले.
आगत्य विन्ध्यशिखरं योद्धधुकामः सरस्वतीम्
लढायची इच्छा घेऊन तो विंध्याच्या शिखरावर, सरस्वतीकडे आला.
सेनाग्रगामिनं चक्रे नमरं नाम दानवम्
त्याने नमर नावाच्या दानवाला सैन्याचा प्रमुख नेमले.
बलेकदेशमादाय दुर्गा दुद्राव वेगितः
दुर्गेने सैन्याचा एक भाग घेऊन झपाट्याने धाव घेतली.
ऊचुर्वाक्यं महादेवीं वर्म ह्याबन्ध चाम्बिके
त्यांनी महादेवीला सांगितले: 'अंबिके, तुझे कवच बांध.'
कवचं को ऽत्र संतिष्ठेत् ममाग्रे दानवाधमः
इथे कोण हा नीच दानव आहे, जो माझ्यासमोर कवच घालून उभा राहील?
तदा रक्षार्थमस्यास्तु विष्णुपञ्जरमुक्तवान्
तेव्हा तिच्या रक्षणासाठी विष्णुपंजर उलगडले गेले.
अवध्यं दैवतैः सर्वेर्महिषं प्रत्यपीयत्
महिष हा सर्व देवांना मारता येणार नाही, असे जाहीर झाले.
प्रोक्तं तया चापि हि पादघातैर्निषूदितो ऽसौ महिषासुरेन्द्रः
पण तिच्या पायांच्या प्रहारांनी त्या महिषासुरराजाला जसे सांगितले तसे ठार केले.
कस्तस्य कुर्याद् युधि दर्फहानिं यस्य स्थितश्चेतसि चक्रपाणिः
ज्याच्या मनात चक्रपाणी वास करतो, त्याचा गर्व युद्धात कोण कमी करू शकेल?
सवाहनं हतवती तथा विस्तरतो वाद
तिने त्याला आणि त्याच्या वाहनासह ठार केले, आणि मग सविस्तर वाद संपला.
विद्यामानेषु शस्त्रेषु यत्पद्भ्यां तममर्दयत्
शस्त्रे असतानाही तिने त्याला फक्त पायांनी चिरडले.
वृत्तां देवयुगस्यादौ पुण्यां पापभयापहाम्
देवतायुगाच्या प्रारंभी घडलेली ही घटना पुण्यदायी आहे आणि पापाचा भयं दूर करते.
सगजाश्वरथो ब्रह्मन् दृष्टो देव्या यथेच्छया
ब्रह्मन्, हत्ती, घोडे आणि रथांसह देवी जशी हवी तशी दिसली.
ववर्ष शैलं धारौघैर्द्यैरिवाम्बुदवृष्टिभिः
त्याने डोंगरावर पावसाच्या धारा जशा आकाशातले मेघ ओततात तशा ओतल्या.
क्रुद्धा भगवती वेगादाचकर्ष धनुर्वरम्
रागाने भरलेल्या भगवतीने जोरात आपले उत्तम धनुष्य उचलले.
सुवर्णपृष्ठं विबभौ विद्युदम्बुधरेष्विव
त्याच्या सोन्याच्या पाठीतून विजेसारखा तेज चमकत होता, जणू काही काळ्या मेघांत वीज चमकावी.
गदया मुसलेनान्यांश्चर्मणान्यानपातयत्
तिने काहींना गदाने आणि मुसळाने मारले, तर काहींना ढालीने खाली पाडले.
विधुन्वन् केसरसटां निषूदयति दानवान्
सिंहाची अयाळ हलवत तिने दानवांना ठार केले.
लाङ्गलैर्दारितग्रीवा विनिकृत्ताः परश्वधैः
काहींच्या मानेवर नांगराने जखमा केल्या, तर काहींना कुऱ्हाडीने छाटले.
चेलुः पेतुश्च मम्लुश् च तत्यजुश्चापरे रणम्
काही पळाले, काही पडले, काही कोमेजले आणि काहींनी युद्ध सोडून दिले.
कालरात्रिं मन्यमाना दुद्रुवुर्भयपीडिताः
तिला काळरात्र समजून भीतीने ग्रासलेले ते पळून गेले.
दृष्ट्वाजगाम नमरो मत्तकुञ्जरसंस्थितः
हे पाहून नमर नावाचा दानव मदाने भरलेल्या हत्तीवर बसून पुढे आला.
त्रिशुलमपि सिंहाय प्राहिणोद् दानवो रणे
युद्धात त्या दानवाने सिंहावर त्रिशूळ फेकला.