तीव्र बाणांनी त्या वीर योद्ध्याने प्रह्लादाच्या सर्व महत्त्वाच्या अंगांमध्ये वेध घातला. त्याने त्या श्रेष्ठ पुरुषाच्या हृदयात, दोन्ही हातांमध्ये आणि चेहऱ्यावर बाण घुसवले. मग एक तेजस्वी, अर्धचंद्रासारखा बाण वापरून त्याने त्याचे शस्त्र तुकडे केले. त्यानंतर अत्यंत वेगाने धनुष्य हातात घेऊन त्याने धारदार बाणांचा वर्षाव केला. पण त्या परम पुरुषाने एक धारदार बाणाने त्याचे धनुष्य कापून टाकले. त्याक्षणी, हे मुनी, जे काही शस्त्र उचलले गेले होते, तेही त्याने वेगाने छाटून टाकले. प्रचंड, लांब व मजबूत असे लोखंडाचे गदा घेऊन प्रह्लादाने ती फिरवायला सुरुवात केली. पण त्या महान ऋषिने मोठ्या टोकदार बाणाने ती गदा छाटली. पुन्हा एकदा त्या उत्तम पुरुषाने मोठ्या वेगाने गदा फेकली. कुशल योद्ध्याने ती गदा दहा तुकड्यांत कापली आणि ती तशीच जमिनीवर कोसळली. प्रह्लादाने ती गदा त्या श्रेष्ठ पुरुषावर फेकली, पण धर्मनिष्ठाने ती पुन्हा कापली. त्या सामर्थ्यशाली तपस्वीने धारदार बाणाने ती पुन्हा छाटली. मग बाण उचलून त्याने स्वतःचे रक्षण केले, हे नारद. त्या प्रभूने मोठ्या टोकदार बाणाने सुरताच्या तपस्वीच्या हृदयात घाव घातला. त्यामुळे तो रथाच्या तळात पडला आणि सारथ्याने त्याला तेथून दूर नेले. नंतर अत्यंत मजबूत धनुष्य घेऊन तो पुन्हा युद्धासाठी पुढे आला. तेव्हा त्याला सांगितले गेले, "जा, हे दैत्याधिपती; आपण सकाळी युद्ध करू—आधी आपली नित्यकर्मे पार पाड." मग तो नैमिषारण्यात गेला आणि तेथे आपली नित्यकर्मे केली. रात्री त्याने मनाशी विचार केला की, या कपटी शत्रूला युद्धात कसे पराभूत करता येईल. पण हजार दिव्य वर्षे उलटली, तरीही त्या दैत्याने देवाचा पराभव करू शकला नाही. मग तो दैत्य, पिवळ्या वस्त्रांमध्ये सज्ज होऊन, पुढे आला आणि म्हणाला, "आज मी जिंकू शकत नाही; याचे कारण काय आहे ते मला सांग." त्यावर त्याला सांगितले गेले, "तो ज्ञानी आणि श्रेष्ठ ब्राह्मण आहे, ज्याचा देव आणि दैत्यही युद्धात सन्मान करतात. मग त्याने घेतलेली प्रतिज्ञा कशी खोटी ठरेल? म्हणून, हे विष्णू, तुझ्यासमोर मी शरीरिक शुद्धी करतो." मग त्याने डोके स्नान करून, सनातन ब्रह्माची स्तुती केली. त्याला सांगितले गेले, "जा; तू भक्तीने त्याला जिंकशील, युद्धाने कधीच नाही. तुझ्या कृपेने इंद्र जिंकला गेला—धर्मजाला जिंकणे काय कठीण? तुझ्या अनुग्रहासमोर कोणीही उभे राहू शकत नाही, हे अजन्मा, मी काय करू? त्याने धर्म स्थापन करण्यासाठी कठोर तप केले आहे. तू भक्तीने त्याला जिंकशील; म्हणून धर्मजाची सेवा कर." हे ऐकून प्रह्लाद आनंदित झाला. त्याने अंधकाला बोलावून सांगितले, "हे बलाढ्य वीर, मी सोडलेले हे राज्य तू स्वीकार." त्यानंतर प्रह्लाद पवित्र बदरिकाश्रमात गेला. तेथे त्याने हात जोडून पायांवर वंदन केले. त्यावर विचारले गेले, "हे महान दैत्य, तू मला न जिंकता येथे वाकून वंदन का करतोस?" तेव्हा प्रह्लाद म्हणाला, "तुम्हीच नारायण, अनंत, पिवळ्या वस्त्रातील, हे जनार्दन. तुम्हीच अक्षय, महान प्रभू, सनातन, परम पुरुष आहात. विद्वान लोक आपले नाव जपतात आणि यज्ञ करणारे आपली पूजा करतात. तुम्हीच महामत्स्य, अश्वमुख, आणि खरोखरच श्रेष्ठ कूर्म आहात.