एकदा एक महान ऋषीने देवांच्या आणि त्यांच्या विविध रूपांच्या स्थापनास्थानांची महती जाणून घेतली. शंभू मणिमत पर्वतावर विराजमान आहेत, तर ब्रह्मण्यामध्ये प्रजापतींचे स्थान आहे. हे महर्षे, औषधी पर्वताच्या शिखरावर श्रीविष्णू वास करतात, असे जाण. गयामध्ये गोधनांचा अधिपती, गदा-धारी देव, प्रभू विराजमान आहेत. महेन्द्र पर्वताच्या दक्षिण पवित्र उतारावर अर्धनारीश्वराचे वास आहे. सह्याद्री पर्वतावर वैकुण्ठ, तर परियात्र पर्वतावर अपराजिता विराजमान आहेत. मलय पर्वतावर सौरभ्याचा वास आहे, आणि विंध्याच्या पायथ्याशी सदाशिवाची प्रतिष्ठा आहे. पंचाल देशात पञ्चालिका स्थापन आहेत, हे ब्रह्मर्षे. मधुपाटात स्वयंभूचे स्थान आहे, पुष्करात अयोगंधीचे. येथेच अविमुक्त क्षेत्र आहे, आणि लोला देखील येथेच गायली जाते. कुमारधारावर बह्लीषा, तर कार्तिकेय बर्हिणा या स्वरूपात आहेत. किष्किंधेत वास्तव्य करणारे मला वनमालिन म्हणतात. नर्मदेत श्रीवत्सधारी, सुंदर रूप असलेला, लक्ष्मीचा अधिपती वास करतो. अर्बुद, त्रिसौपर्ण आणि सूकराचल या पृथ्वीला धारण करणाऱ्या पर्वतांवरही त्याचे स्वरूप आहे. त्याचप्रमाणे येथेही तिसरा, शशिशेखर, प्रसिद्ध आहे. हेमकूट पर्वतावर हिरण्याक्ष, तर शरवणात स्कंद विराजमान आहेत, हे ऋषी. पद्मनाभ सर्व सुखांचा दाता म्हणून प्रसिद्ध आहे. त्या ठिकाणी महाहंसही आहे, आणि प्रयागात वटेश्वर आहे. भिल्लिवनात महायोग, मद्र प्रदेशात पुरुषोत्तम, शूर्पारकात चतुर्भुज, मगधात अमृताचा स्वामी वास करतो. दंडकारण्यात वनस्पती या नावाने देव विराजमान आहेत. महाकोशात हंसांनी ओढला गेलेला, सर्व पापांचा नाश करणारा देव आहे. विंध्य शिखरावर महाशैरिन, कंठात मधुसूदन, लौहदंडावर हृषीकेश, कोसलात मोहक देव आहेत. देवकानद्याच्या भूधरावर, महोदावर कुशप्रिय, सिंधूवनात सूनत्र, शूरपुरात शूर प्रतिष्ठित आहेत. भीमा नदीवर शंकुकर्ण, शालवनात भीम प्रसिद्ध आहेत. महिलाशैल पर्वतावर महेश, कामरूपात शशिप्रभा, सिहंल द्वीपावर उपेन्द्र, शक्राह्व कुंडमालिन म्हणून ओळखला जातो. महातलावर, हे आचार्य, देवेन्द्र चागलेश्वर म्हणून प्रसिद्ध आहे. सहस्त्र नेत्र असलेला, प्रसिद्ध, असुरांना संयमात ठेवण्यासाठी गदा उचलणारा आहे. पृथ्वीवर कमलासारखा, भूमीवर चक्रधारी देव आहे. महर्लोकात अगस्त्य उपस्थित आहेत, आणि कपिल लोकांमध्ये वास करतात. ब्रह्मलोक, सातव्या लोकात, ब्रह्मा स्थापन आहेत. जे अवर्णनीय, आधाररहित, अवकाशरहित आणि तपश्चर्येने पूर्ण आहे, तेच ते परम तत्व आहे. प्लक्षद्वीपावर, हे श्रेष्ठ ऋषी, गरुडावर आरूढ असलेला देव प्रसिद्ध आहे. शाकात सहस्त्रकिरण उभा आहे, आणि धर्मराज पुष्करात प्रतिष्ठित आहे. ओलसर भूमीपासून दूर देशांपर्यंत, जंगम-अजंगम सृष्टीत हे सर्व देवता आहेत. येथे, पुण्य देणारे, महान तेजस्वी, वंदनीय, मेघांचा नाश करणारे आणि हविर्भाग घेणारे हे देव आहेत. देव, मानव आणि साध्य, हे सर्व धर्म, अर्थ, काम आणि शेवटी मोक्ष प्राप्त करतात. अशा प्रकारे या विविध प्रदेशांमध्ये, पर्वतांवर, वनांत, द्वीपांमध्ये आणि लोकांमध्ये, देवांचे अनेक रूपे आणि त्यांच्या स्थापनास्थानांची महती सांगितली गेली. हे ऐकून ऋषी धन्य झाले.