एकदा, परमेश्वराच्या असीम महिमेचे स्मरण करीत, भक्त अत्यंत भक्तिपूर्वक म्हणू लागले – “हे सुवर्ण, ब्रह्म आणि सर्व काही देणारे प्रभो, तुम्हांस मी नमस्कार करतो. हे परब्रह्मा, हे शब्दरूप ब्रह्म, तुम्हांस पुन्हा नमस्कार. तुम्हीच बुद्धी आहात, तुम्हीच जाणण्यासारखे आणि तुम्हीच ज्ञानस्वरूप आहात; तुम्हांस मी वंदन करतो. तुम्हीच रक्षक, पात्र, पावन करणारे आणि पवित्रता देणारे आहात; ॐ, तुम्हांस नमस्कार. तुम्हीच सर्व काही दूर करणारे, मार्गदर्शक, पूज्य, श्रेष्ठ आणि जगाचे आधार आहात. यज्ञातील पात्रे, एकरूप, अनेक रूपे आणि त्रिरूप तुम्हीच आहात. तुम्ही जाणणारे, जाणण्यासारखे, ज्ञानस्वरूप, ध्यानाचा विषय, ध्यान करणारे आणि प्रभुही तुम्हीच आहात. योगाचे सर्व अंग तुम्हीच आहात, हे प्रभो; तुम्ही सर्वव्यापी आहात, तुम्हांस मी वंदन करतो. तुम्ही दीक्षा आहात, यज्ञातील पिठा आहात, पशु आहात आणि पशु वाहणारेही तुम्हीच आहात. तुम्ही महान पुरुष, मार्ग, आणि हजारो सूर्य-चंद्रांच्या रूपांचे धनी आहात. काळचक्राचे स्वामी, हे अस्तित्वाचे अधिपती, तुम्हांस मी परब्रह्माला वंदन करतो. तुम्ही मानवांचे स्वामी, ब्रह्माचे स्वामी, सूर्याचे स्वामी आहात; तुम्हांस मी वंदन करतो. मित्र आणि वरुणरूप, निराकार, निष्पाप आणि सर्वोच्च तुम्हीच आहात. तुम्हीच वरील सृष्टीचे कर्ता, वरील आणि उर्ध्वगामी शक्तीचे स्वामी; तुम्हांस मी वंदन करतो. सर्व पापांपुढे असहाय्य झालो, मी तुमच्याच चरणी शरण आलो आहे. हे ऋषे, ही स्तुती पूर्वी काशी नगरीत महादेवांनी सांगितली होती. अशा प्रकारे, पापांनी ग्रस्त असलेला रुद्र या स्तोत्रामुळे शांत झाला. पापमुक्त, शांत स्वरूप धारण करून, तो देवांचा श्रेष्ठ म्हणून पूजिला जाऊ लागला. जो कोणी या स्तोत्राचे योग्य प्रकारे पठण करतो, त्याचे सर्व पाप नष्ट होते. मी हयशीर्ष, भव, विष्णु आणि त्रिविक्रम यांना वंदन करतो. मी नारायणास, गरुडावर विराजमान असणाऱ्या त्या परमेश्वरास वंदन करतो. इच्छित फळाचा अखंड स्वरूप असणाऱ्या, ब्राह्मणांना प्रिय असणाऱ्या त्या प्रभूला मी वंदन करतो. मी हंस, शंभू आणि प्रजापतींसह ब्रह्मा यांना वंदन करतो. मी शिव, विष्णु, सुवर्ण नेत्र असलेले, गायींचे स्वामी आणि पितांबरधारी त्या प्रभूला वंदन करतो. अर्धनारीश्वर, पापांचा संहार करणारा, त्या देवतेस मी वंदन करतो. विश्वरूप, सुगंधी, आणि नेहमीच मंगल असणाऱ्या शिवास वंदन. कमळ नेत्र असलेले, केशव, दूधाचा सुगंध धारण करणारे, त्यांना मी वंदन करतो. शांत स्वरूप, मार्कंडेय आणि जांबूक यांना मी वंदन करतो. कार्त्तिकेय, बहलिक आणि शिखाधारी यांना मी वंदन करतो. लंगलीश आणि श्रीच्या प्रभूला मी वंदन करतो. त्र्यंबक, चंद्रमय अलंकार असलेले, त्यांना मी वंदन करतो. कपालधारी, सर्व रोगांचा नाश करणारे, त्यांना मी वंदन करतो. पद्मनाभ, हिरण्याक्ष, आणि अविनाशी स्कंद यांना मी वंदन करतो. मी नेहमी हंसास वंदन करतो आणि सर्वोच्च यज्ञपात्रास वंदन करतो. श्रीनिवास आणि परब्रह्म पुरुषास मी वंदन करतो. वनस्पतींचे स्वामी, पशुपती, अचल प्रभू – त्यांना मी वंदन करतो. निर्दोष सर्वांचा स्वामी, गौरीश्वर, नागांचा स्वामी – त्यांना मी वंदन करतो. यशोधर, बलशाली, कुशाला प्रिय असणारे – त्यांना मी वंदन करतो. भद्राक्ष, वीरभद्र आणि शंकुकर्णिका – यांना मी वंदन करतो. उपेन्द्र, गोविंद आणि कमलांचा आनंद घेणारे – त्या प्रभूला मी वंदन करतो. अशा प्रकारे, भक्ताने परमेश्वराची विविध रूपे, त्यांचे गुण, आणि त्यांचे सर्वव्यापकत्व यांचे स्मरण करून, अत्यंत श्रद्धेने वंदना केली. या स्तोत्राच्या प्रभावाने पापांचा नाश होतो आणि सर्व देवतेमध्ये वंदनास पात्र असलेल्या त्या परमेश्वराची कृपा लाभते.