तेव्हा त्या दोन परमपुरुषांशी तो बोलू लागला. त्याने विचारले, "तपस्या कुठे, जटांचा भार कुठे, आणि या दोन उत्तम शस्त्रांचा संबंध कुठे?" त्याने स्पष्ट केले, "कोणतीही गोष्ट, जो समर्थ आहे, तोच ती साध्य करतो." तो पुढे म्हणाला, "मी येथे उभा आहे, हे दैत्याधिपती, धर्माचा सेतू उभारणारा म्हणून; माझ्या उपस्थितीत कोणीही नर आणि नारायण यांच्याशी युद्ध करू शकत नाही." पण त्याने ठामपणे सांगितले, "कोणत्याही प्रकारे मी नर आणि नारायण यांना युद्धात पराभूत करीन." मग त्याने धनुष्य प्रत्यंचेला जोडले, आणि आपल्या तळहाताने अत्यंत भीषण असा आवाज केला. त्याने बाण सोडले, आणि त्या दैत्याने सुवर्णबाणांनी ते कापले. संतप्त होऊन त्याने मोठे धनुष्य वाकवले आणि विविध बाण सोडले. नराने पाच, मग सहा तीक्ष्ण बाण सोडले, आणि आपले धनुष्य त्याने त्यांना रक्षण दिले. दैत्यांचा स्वामी, हे मुनी, नरावर सहा, तीन आणि एक असे बाण सोडले. नराने सहा, सात, आठ, नऊ आणि पुन्हा सहा बाण सोडले, तर दैत्याधिपतीने बहात्तर बाण सोडले. दोघेही प्रचंड क्रोधाने अनगणित बाण सोडू लागले. पण तो श्रेष्ठ दैत्य सुवर्णबाणांनी ते सर्व झपाट्याने कापू लागला. युद्धात त्यांनी एकमेकांवर भयंकर स्वरूपाची मोठी शस्त्रे वापरली. महेश्वरास्त्र आणि परमपुरुषाचे शस्त्र एकमेकांवर आदळले आणि दोन्ही एकत्र खाली पडले. त्या दैत्याने आपली गदा जोरात उचलली आणि आपल्या उत्तम रथावरून झपाट्याने खाली उतरला. हे पाहून, युद्धाची आस धरून, तो पुरुष देखील मागून त्याच्याकडे वळला. तो प्राचीन, कीर्तीमान, तेजस्वी, आणि जगांचे रक्षण करणारा नारद मुनी, जो नारायण म्हणून प्रसिद्ध आहे—त्याने आपल्या गदेला वेगाने फिरवले आणि सध्याच्या डोक्यावर ती जबरदस्त फेकून मारली. त्याच्या डोळ्यांतून पाण्याचे थेंब पडले, जणू काही अग्नीचा वर्षावच. हे ब्रह्मन्, तो सध्या वीज पडून पर्वतशिखर तुटावे तसा शंभर तुकड्यांत तुटून पडला. त्या वीराने आपले धनुष्य उचलले आणि आपल्याकडून एक बाण बाहेर काढला. मग, रागाने त्याचा चेहरा काळवंडला आणि त्याने तो बाण सध्यावर सोडला. इतर बाणांनी त्याने त्या दैत्याला छेदून भेदले. मग त्यांनी एकमेकांवर सर्पासारखे बाण सोडले, जे नेमके प्राणविवरांवर लागले. हे युद्ध पाहण्याची उत्कंठा असलेल्यांनी ते अद्भुत, वेगवान आणि खरोखरच विस्मयकारक युद्ध पाहिले. सध्या आणि दैत्यवीरांनी एकमेकांवर अनुपम पुष्पवर्षाव केला. ते महान धनुर्धारी अशा प्रकारे लढले की पाहणाऱ्यांचा आनंद वाढला. त्यांनी बाणांच्या वर्षावाने सर्व दिशा आणि अंतरदिशा व्यापून टाकल्या. त्याने प्रल्हादाच्या सर्व प्राणविवरांना तीक्ष्ण बाणांनी भेदले. त्याने श्रेष्ठ पुरुषाच्या हृदय, भुजा आणि चेहऱ्यावर बाण घातले. एका कोर्यासारख्या तेजस्वी बाणाने त्याने ते कापले. मग त्याने वेगाने धनुष्य प्रत्यंचेला जोडले आणि तीक्ष्ण बाणांचा वर्षाव केला. परमपुरुषाने एका उस्तरधारी बाणाने त्याचे धनुष्य कापले. त्यानंतर, हे मुनी, त्याने जे उचलले होते तेही झपाट्याने कापले. एक भयंकर, लांब, आणि मजबूत, पूर्णपणे लोखंडाची बनवलेली गदा त्याने फिरवू लागला. पण त्या महान ऋषिने ती गदा रुंद टोकाच्या बाणाने कापली. श्रेष्ठ पुरुषाने मोठ्या वेगाने गदा फेकली. पण त्या कुशल योद्ध्याने ती दहा तुकड्यांत कापली, आणि ती तुकडे होऊन भूमीवर पडली.