एका पवित्र प्रसंगात, भक्त अत्यंत श्रद्धेने परमात्म्याला वंदन करतो आणि म्हणतो—“हे प्रभो, आपणच शाखा, पान, अंकुर आणि कोवळ्या पालवी आहात. आपल्या नाभीतून हे मध्यप्रदेश उत्पन्न झाले, आपल्या मनातून चंद्र निर्माण झाला. आपल्या कुडुपासून अश्विनीकुमार जन्मले, आणि आपल्या पायांपासून शूद्र उत्पन्न झाले. आपल्या नाभीतून पुन्हा मध्यप्रदेश आणि मनातून चंद्र निर्माण झाला. आपल्या कोपातून त्रिनेत्री रुद्र उत्पन्न झाले, तर आपल्या शिरातून आकाश निर्माण झाले. आपल्या केसांमधून वनस्पती उत्पन्न झाल्या, हे विराज, आपल्याला नमस्कार असो. आपण ॐकार, वषट्कार, वौषट्कार आणि स्वधा-सुधा या सर्व आहुतींचा मूळ आहात. आपण सर्व रूपांचे आणि अरूपाचे मूर्तिमंत स्वरूप, वेदस्वरूप, आपल्याला मी वंदन करतो. आपण सर्व तीर्थांचे सार आणि सर्व यज्ञांचेही सार आहात. हजारो प्रवाहांनी आणि शंभर प्रवाहांनी युक्त असलेल्या आपल्याला नमस्कार. सुवर्ण, ब्रह्म आणि सर्व काही देणाऱ्या आपल्याला नमस्कार. परब्रह्म आणि शब्दरूप ब्रह्म, दोन्हींना मी वंदन करतो. आपणच बुद्धी, जाणण्यासारखे आणि ज्ञानस्वरूप आहात; आपल्याला मी वंदन करतो. आपण रक्षक, पात्र, शुद्ध करणारे आणि पावन करणारे—ॐ, आपल्याला नमस्कार. आपणच संहारक, मार्गदर्शक, पूज्य, श्रेष्ठ आणि जगताचा आधार आहात. आपण यज्ञपात्रे—एकरूपी, अनेकरूपी आणि त्रिरूपी—आहात. आपण ज्ञाता, ज्ञेय, ज्ञान, ध्यान, ध्यानकर्ता आणि स्वामी आहात. योगाचे सर्व अंग आपल्यात सामावलेले आहेत, हे प्रभो; आपण सर्वत्र व्यापलेले आहात, आपल्याला मी वंदन करतो. आपण दीक्षा, पिष्टपिंड, पशू आणि त्या पशूचे वाहक आहात. आपण महापुरुष, मार्ग आणि हजारो सूर्य-चंद्रांच्या स्वरूपाचे धनी आहात. आपण काळचक्राचे स्वामी, जगत्पती; परात्पर पुरुष, आपल्याला नमस्कार. आपण मनुष्यांचे स्वामी, ब्रह्माचे स्वामी, सूर्याचे स्वामी—आपल्याला मी वंदन करतो. आपण मित्र-वरुणरूपी, अरूप, निष्पाप आणि परात्पर आहात. आपण वरच्या लोकांचा निर्माणकर्ता, उर्ध्वगामी शक्तीचे मूळ, आपल्याला मी वंदन करतो. सर्व पापांपुढे असहाय्य होऊन मी आपल्याच शरण आलो आहे. हे ऋषी, पूर्वी काशीमध्ये भगवानाने हे वचन सांगितले होते. त्यानंतर रुद्र पापांनी ग्रस्त होऊनही शांत झाले. पापमुक्त, शांत स्वरूपात ते सर्व देवश्रेष्ठांनी पूजले जातात. जो कोणी या स्तोत्राचे योग्य प्रकारे पठण करतो, त्याचे पाप नष्ट होते. मी हयशीर्ष, भव, विष्णु, त्रिविक्रम यांना वंदन करतो. मी नारायण, गरुडावर आरूढ असणाऱ्या त्यांना वंदन करतो. मी अखंड कामफलरूप, ब्राह्मणांना प्रिय असणाऱ्या त्यांना वंदन करतो. हंस, शंभू, प्रजापतींसह ब्रह्मा—त्यांना वंदन. शिव, विष्णु, सुवर्णनेत्री, गवळ्यांचा स्वामी आणि पीतांबरधारी—त्यांना वंदन. अर्धनारीश्वर, पापनाशक—त्यांना वंदन. विश्वरूप, सुगंधी, नित्यशुभ शिव—त्यांना वंदन. कमलनयन, केशव, क्षीरगंधयुक्त—त्यांना वंदन. शांतीस्वरूप, मार्कंडेय, जांबुक—त्यांना वंदन. कार्त्तिकेय, बाहीलिक, शिखाधारी—त्यांना वंदन. लंगलीश आणि श्रीस्वामी—त्यांना वंदन. अशा प्रकारे या स्तोत्राच्या माध्यमातून भक्त परमेश्वराचे गुणगान करतो, त्यांची महती सांगतो आणि संपूर्ण विश्वाचे मूळ, रक्षक आणि पावन करणाऱ्या त्या परमात्म्याला अत्यंत श्रद्धेने वंदन करतो.