सहाव्या वेळी, क्रूर अंतःकरणाने, मी कोणतीही दया न ठेवता त्याला गिळून टाकीन, असे सांगितले गेले. ही गोष्ट ऐकून तो व्यक्ती अत्यंत चिंतेत पडला; त्याच्या तोंडातून एकही शब्द बाहेर पडत नव्हता. ज्ञानदानाबद्दल त्याच्या मनात अत्यंत शंका निर्माण झाली. तो मनोमन प्रार्थना करू लागला—"सात ज्वाळांचा अग्नी, माझे व्रत उत्तम प्रकारे पाळले असो वा नसो, तू मला रक्षण कर." तो पुढे म्हणाला, "मी नेहमी देवांना ओळखतो; म्हणून अग्नी, तू मला रक्षण कर." त्याने त्या दुसऱ्याची पर्वा केली नाही आणि पुन्हा प्रार्थना केली, "सत्याच्या बळावर अग्नी, तू मला रक्षण कर." यावेळी सप्तर्षींच्या आज्ञेने सरस्वती प्रकट झाली. ती म्हणाली, "द्विजकन्ये, घाबरू नकोस; मी तुझ्या संकटातून तुला मुक्त करीन. मी तुला सर्व काही सांगते, त्यानंतर तुला मोक्ष प्राप्त होईल." इतक्यात, एक ब्राह्मण अदृश्य होऊन त्या रात्रभ्रमण करणाऱ्याशी बोलू लागला. तो म्हणाला, "जे सर्व पापांपासून शुद्धी मिळवणारे आणि पुण्यवृद्धी करणारे आहे, ते निःसंशय नेहमी पठण करावे; कारण जे हे पठण करतात, त्यांना बल आणि शांती प्राप्त होते." यानंतर तो परमेश्वराला वंदन करू लागला—"विश्वाचा प्रभु, माझे पाप दूर करो. परमेश्वरा, माझे पाप दूर करो. लक्ष्मीपती, माझे पाप दूर करो. ज्याचे स्तवन करणारेही स्तुती करतात, त्या प्रभुला वंदन, माझे पाप दूर करो. पृथ्वीचे धारक, माझे पाप दूर करो. बलवान भुजाधर, माझे पाप दूर करो. श्रीच्या प्रियतमाला वंदन, माझे पाप दूर करो." "मी अवर्णनीय वासुदेवाच्या शरण आलो आहे. ध्यान करणारे ज्या वासुदेवाचे चिंतन करतात, त्याच्या शरण आलो आहे. सर्वोच्च ब्रह्मरूप वासुदेवाच्या शरण आलो आहे. कर्मसमाप्तीनंतर जो अविनाशी देव आहे, त्याच्या शरण आलो आहे. योगींनाही जे अप्राप्य आहेत, त्यांच्या शरण आलो आहे. जो अविनाशी प्रभु सृष्टी करतो, त्याच्या शरण आलो आहे. जो आद्य स्वामी जन्म घेतला, त्याच्या शरण आलो आहे." "सृष्टीच्या वेळी जो सर्जक म्हणून स्थिर आहे, त्या सनातनाला वंदन. आदिपुरुष विष्णू, जो प्राण्यांचा संहारक आहे, त्याला वंदन. आद्यस्वामी विष्णू, जो सर्वांचा नाश करतो, त्याला वंदन. यज्ञपुरुषरूप सनातन विष्णूला वंदन. अंतर्यामी सनातन रुद्राला वंदन. रुद्रस्वरूप, प्राण्यांचा संहार करणारा, जो नृत्य करतो, त्याला वंदन. सर्वत्र व्यापून असलेल्या, ज्याच्यापासून सर्व काही उत्पन्न झाले, त्या प्रभुला वंदन. सर्वत्र व्यापून असलेल्या, ज्याच्यात सर्वांचे अंश आहेत, त्या प्रभुला वंदन. सर्वत्र व्यापून असलेल्या, ज्याच्यात सर्व काही एकाच अंशात आहे, त्या प्रभुला वंदन. सर्वत्र व्यापून असलेल्या, अनंत, सर्वांच्या मध्ये वास करणाऱ्या प्रभुला वंदन." "अशा या विष्णूच्या कृपेने माझी सर्व पापे नष्ट होवोत. ज्ञानाने ओळखता येणारे पापसुद्धा माझे नष्ट होवो. अनेक जन्मांच्या कर्मांमुळे झालेले पापही माझे नष्ट होवो. दिवसाच्या संधिकाळी, कृतीने, मनाने किंवा वाणीने केलेले पाप—" असे म्हणत त्याची प्रार्थना संपली.