तेव्हा, प्रचंड क्रोधाने भरलेला तो पुरुष महेश्वरावर झेपावला आणि आपले हात पसरून त्याच्यावर तुटून पडला. शंकराने दोन्ही हातांनी त्याला पकडले, आणि केवळ एका हातात घट्ट धरले. त्या वेळी त्याच्या बोटांतून चारही बाजूंनी रक्ताचे प्रवाह वाहू लागले. शंकराने त्याला वारंवार फिरवले, जणू काही सिंहाने एका कोवळ्या हरणाला पकडले आहे तसे. त्या झुंजीत त्याचे हात शिथिल झाले, स्नायू आणि सांधे तुटले. शत्रूला पुन्हा पुन्हा 'इथे ये, कपालिन!' असे म्हणत तो रथाचा स्वामी त्याला आव्हान देत राहिला. अखेरीस, एक जबरदस्त घाव बसला आणि त्याचे दात जमिनीवर पडले. तो आपले भान हरपून पृथ्वीवर कोसळला, जणू वीज पडल्यावर डोंगर कोसळावा तसा. त्या वेळी महेश्वराने आपल्या भीषण डोळ्यांनी वृषध्वजाकडे पाहिले आणि त्याला पृथ्वीवर फेकून दिले. हे दृश्य पाहता सर्व देवता अस्वस्थ झाले. तेव्हा सर्व देवांनी नतमस्तक होऊन, हात जोडून उभे राहिले. पण महेश्वराच्या रागाने तो सर्व देवता आणि असुरांना भस्म करण्यास तयार झाला. हराला पाहून भयभीत होऊन इतर जण यमाच्या लोकात जाऊन लपले. त्याच्या तिसऱ्या डोळ्याच्या दृष्टीने ज्या क्षणी कोणी दिसले, ते क्षणात भस्म झाले. तो शत्रू भयभीत होऊन दक्षिण दिशेसह आकाशात पळून गेला, त्याची हालचाल डळमळीत झाली होती. मग महेश्वराने पाशुपत अस्त्र उचलले आणि काळस्वरूप धारण करून उभा राहिला. आकाशात अर्धे रूप ठेवून, शर्व काळाचे मूर्तिमंत स्वरूप म्हणून वर्णिले गेले. हे सर्व ऐकून, 'त्याच्या गुणधर्मांचे आणि खऱ्या स्वरूपाचे पूर्ण वर्णन तू सांग,' असे विचारण्यात आले. 'कोणत्या महात्म्याने, हे श्रेष्ठ मुनी, आकाश व्यापले आणि जगाच्या कल्याणाची इच्छा केली?' असा प्रश्न विचारला गेला. त्या काळस्वरूपाचे डोके मेष राशी — म्हणजे मंगळाचे क्षेत्र — म्हणून ओळखले जाते. वृषभ, जो चंद्राच्या अधिपत्याखाली आहे, त्याचे तोंड आहे. आकाशात उभा असलेल्या, त्रिशूळधारी महेश्वराचे बाहू मिथुन राशी म्हणून सांगितले आहेत. सूर्याच्या राशीला, हे ब्रह्मन्, त्या पराक्रमी प्रभूचे हृदय म्हणून गौरवले गेले. चंद्रपुत्राचे घर — दुसरे घर — हे त्याचे पोट आहे. शुक्राच्या दुसऱ्या घरातील तुला राशी त्याचा नाभी आहे. त्यानंतर, वृश्चिक दुसरे घर त्याचे गुप्तेंद्रिय आहे. त्या प्रभूच्या जांघा, अमरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या मुनी, अशा प्रकारे वर्णिल्या गेल्या. धनिष्ठा आणि शतभिषाच्या अर्ध्या नक्षत्रांना त्या परमेश्वराची गुडघी मानली आहेत. शनिचे मुख्य घर — कुंभ — त्याचे पिंड आहेत. गुरूचे दुसरे घर — मीन — त्याचे दोन्ही पाय आहेत. हे सर्व झाल्यावर, वेदनांपासून आणि विचारांपासून मुक्त होऊन, तो आकाशात उभा राहिला, त्याचे शरीर तारांनी अलंकृत झाले होते. आता, त्यांच्या गुणधर्मांचे आणि खरी रूपे तपशीलवार सांग, असे विचारले गेले. त्यांची गती कशी आहे आणि ते कोणत्या स्थळी वावरतात, हे सांग. त्यांच्या वावरण्याची ठिकाणे धान्य, रत्ने आणि इतर अशा वस्तूंमध्ये आहेत. तो नेहमी फुलांच्या बागेत आणि सरोवरांच्या काठी वावरतो. त्याचे निवासस्थान पृथ्वी आहे, आणि शेत त्याचे आश्रयस्थान आहे. वीणेवर कौशल्य असलेली ती जोडी, गायक, नर्तक आणि कलाकारांमध्ये प्रसिद्ध आहे. द्वैतीय स्वरूप असलेली ही जोडी, राशी म्हणून ओळखली जाते. तो शेतात, जलाशयात आणि एकांत नदीकाठी देखील वास करतो. तसेच, तो शिकाऱ्यांच्या वस्त्यांमध्ये, पर्वतांच्या गुहांमध्ये आणि खडकांतही वास करतो.