शत्रूंच्या सैन्यांचे असंख्य कोटींचे दल जवळ येताना पाहून, देवीने काहींना आपल्या हाताने, काहींना आपल्या तोंडाने अगदी खेळकरपणे घाव घातले. पर्वताच्या गुहांमध्ये राहणारा सिंहही या शत्रूंचा संहार करू लागला. शत्रूंच्या सैन्याला इतका त्रास होताना पाहून, त्यांच्या ओठांवर संतापाने थरथर आली. त्या दोन भयंकर योद्ध्यांना पडताना पाहून, रागाने भरलेली काळी — योगिनी आणि अत्यंत भयानक मुख असलेली — प्रकट झाली. तिचे अंग कृश, शरीर रक्ताने माखलेले, आणि गळ्यात राजांच्या शिरांची माळ होती. ती प्रचंड संतापाने शत्रूंच्या घोडे, रथ, आणि हत्ती यांना जोरदार घाव घालू लागली. अंबिका देवीने एका हत्तीला आणि त्याच्या चालकाला आपल्या तोंडात फेकले. एका योद्ध्याला पकडून तिने त्याला तोंडात टाकले आणि चघळून टाकले. दुसऱ्या एका शत्रूवर पाय ठेवून, तिने त्याचा अंत केला. हे पाहून, रुरु भयाने पळून गेला, पण चंडी देवीने त्याला पाहिले. तो जमीनवर झाडाच्या कापलेल्या मुळासारखा मृत पडला. देवीने त्याचे कवच फाडून कानापासून पायापर्यंत फेकून दिले. सैन्यात फक्त एकच बांधलेली नव्हती; देवीने तिला पकडून जमिनीवर फेकले. तिच्या स्वतःच्या रूपाचा रंग अर्धा काळा, अर्धा फिकट होता. त्या वेळी तिला चंडमारी हे प्रसिद्ध नाव मिळाले. "मी स्वतः त्यांना ठार मारणार; तू त्यांना इथे आण," असे देवीने सांगितले. भीतीने त्या दोन जणांनी दक्षिण दिशेला आश्रय घेत पळून गेले. देवीने वेगवान गाढवावर बसून, गरुडासारख्या वेगाने पुढे गेली. तिने पांड्र नावाच्या महिष आणि मास्य यांना पाहिले. हाताने पकडून, तिने दानवांचा पाठलाग वाऱ्याच्या वेगाने केला. मोठी देवी गाढवावर बसून तुफान वेगाने धावली. कर्कोटकला पाहून, त्याचे केस ताठ झाले. त्या भयानक पक्ष्याचे पिसे त्याच्यावर पडले. देवीने प्रचंड वेगाने चंड आणि मुंड या भयाने ग्रस्त असुरांचा पाठलाग केला. कर्कोटकाने त्यांना बांधून, देवीने त्यांना विंध्य पर्वतावर नेले. दानवांच्या राजांची शिरे आणि गरुडाच्या तेजस्वी पिसांनी देवीने सिंहाच्या डरकाळीचा कातडा अर्पण केला. आपल्या हाताने तिने दानवांचे रक्त पिले. रागाने, दुर्गा देवीने त्या दोन महान असुरांचे शिर काढले. हे करून, ती कौशिकी देवीकडे माऱ्या सोबत गेली. दानवांच्या शिरांनी बांधलेली, आणि नागराजाने गुंफलेली, तिने तिला बांधून सांगितले, "अत्यंत भयंकर कर्म झाले आहे." म्हणून या जगात तुझे नाव चामुंडा म्हणून प्रसिद्ध होईल. ती, दिशांनीच वस्त्र परिधान करून, सांगितली गेली, "जा आणि त्या गाढवांच्या सैन्याचा संहार कर." ती भयंकर शत्रूंच्या सैन्याचा संहार करून, इतर असुरांना खात फिरली. दानवांचा प्रमुख नष्ट होत असताना, ते शुंभ या शिंगधारी असुराकडे आश्रय घेण्यासाठी गेले. तीस कोटी सैन्याच्या विभागांनी वेढलेली, देवी त्यांच्या सोबत सिंहासारखी डरकाळी फोडली.