तीचा तीन पुत्र होते, आणि त्यांची शक्ती हजार डोळ्यांच्या इंद्रापेक्षाही अधिक होती. तिसऱ्या पुत्राचे नाव नमुची होते; तो अपार सामर्थ्याचा होता. हरि, आपल्या हातात वज्र घेऊन, त्याचा वध करण्याचा निश्चय करतो. सूर्याच्या रथात प्रवेश करून, अच्युताने त्याला नष्ट करण्याचा प्रयत्न केला, पण तेथे त्याला यश आले नाही, कारण नारद, नमुचीला शस्त्र आणि अस्त्र यांच्यापासून अभेद्य राहण्याचा वर मिळाला होता. सूर्याचा रथ सोडून नमुची पाताळात उतरला. दानवांचा स्वामी त्याला पाहतो, पकडतो आणि म्हणतो, "ही फेस मला स्पर्श करू दे," असे म्हणत त्या दानवाने दोन्ही हातांनी फेस पकडला. मग शक्राने वज्राने प्रहार केला, जरी स्वामी आत लपलेला होता. त्याचा वध झाल्यावर ब्रह्महत्याचा दोष हरिला स्पर्श करतो. मग नमुचीचे दोन शूर भाऊ, सुम्भ आणि निशुम्भ, संतप्त झाले. देवताही, हजार डोळ्यांच्या इंद्राच्या नेतृत्वाखाली, युद्धासाठी पुढे आले. त्यांनी शक्राचा हत्ती आणि यमाचा महिष जबरदस्तीने पकडला. दानवांनी कमळ, शंख यांसारखी रत्ने हस्तगत केली. नंतर ते पृथ्वीवर आले आणि महान असुराला पाहिले. तो म्हणाला, "मी दैत्य आहे, प्रभु, महिषाचा मंत्री आहे." दोन मंत्री, चंड आणि मुण्ड, वीर आणि तेजस्वी होते. आमचा स्वामी दानव महिषा होता. तुमचे पराक्रम, तुमची शक्ती काय आहे? ते सांगावे. हा निशुम्भ, माझा लहान भाऊ, शत्रूंच्या सैन्यांचा संहारक आहे. आम्ही दोघे, आमच्या सैन्यांसह, त्यांचा वध करू. चंड आणि मुण्ड, दोन दानव, पाण्यातून बाहेर आले. त्यांनी सौम्य शब्दांत विचारले, "तुमचा नेता कोण आहे?" दुसरा निशुम्भक, लहान भाऊ आहे. मी तिच्याशी विवाह करीन, जी तीन लोकांमध्ये रत्न आहे. जो स्वामी आहे, तोच रत्नाचा अधिकारी आहे; म्हणून ती सुम्भाला द्यावी. पुन्हा, कौशिकी, सौंदर्याने संपन्न, त्याच मार्गाने जन्मली. त्यांनी विंध्य पर्वतात राहणाऱ्या देवीकडे एक दानव पाठवला. निशुम्भ आणि सुम्भ, रागाने भरून, हे बोलले. मी आज तिथे गेलो आणि तिच्याशी ही शब्द बोललो. त्याने तुम्हाला सांगितले, "मी तीन लोकांचा स्वामी आहे." माझ्या राजवाड्यात नेहमी अनेक रत्ने आहेत. म्हणून, तू मला किंवा माझ्या लहान भावाला, निशुम्भाला, निवड. हे खरे आहे: सुम्भ तीन लोकांचा स्वामी आहे आणि रत्नाचा अधिकारी आहे. जो मला युद्धात जिंकेल, तो महान असुर माझा पती होईल. ती तुम्हाला कशी हरवू शकत नाही? उठ, तेजस्वी योद्ध्या. तुमच्या इच्छेनुसार जा, आणि हे सुम्भाला सांग. ती, अग्नीच्या ज्वाळेसारखी प्रज्वलित, आपल्या इच्छेनुसार कृती करेल. मग सुम्भाने दूर असलेल्या धूम्रलोचन दानवाला संबोधित केले.