महान ऋषी, अरुंधतीसह, स्मरण करत पुढे निघाले. ते दोघे सुंदर गुहांनी सजलेला, मनोहारी मंदार पर्वतावर पोहोचले. तिथे पर्वताने उठून त्यांना सन्मान दिला आणि म्हणाला, “तुमच्या कमळासारख्या पायांच्या धुळीमुळे मी पापमुक्त झालो आहे, अगदी या कमळरंग, गुळगुळीत आणि मऊ दगडांवरही.” अरुंधतीसह, ते पर्वताच्या उतारात प्रवेशले. त्यांनी अर्घ्य व इतर पूजासामग्रीने पूजा केली आणि एकाग्रचित्ताने उभे राहिले. आपल्या कीर्तीच्या वृद्धीसाठी, त्यांनी विनम्र सात ऋषींना सन्मान दिला. त्यानंतर, भारद्वाज आणि अंगिरस यांना संबोधित करून म्हणाले, “पूर्वी सती योगदृष्टीने आपला जीव त्यागून गेली. द्विजश्रेष्ठ, माझ्या हितासाठी पर्वतराजाला विचारावे.” त्यानंतर, ‘ॐ नमः शंकराय’ असा उच्चार करून ते हिमालयाकडे निघाले. स्त्रियांमध्ये धर्ममार्गाची जाण केवळ श्रेष्ठ स्त्रियांना असते. ‘नमः रुद्राय’ असे म्हणत ती आपल्या पतीसह पुढे गेली. त्यांनी पर्वतराजाची राजधानी पाहिली, जी देवांच्या नगरीसारखी तेजस्वी होती. सुन्हभ व इतर शांत पर्वतांनी त्यांना सन्मान दिला. ते हिमवतीच्या सुवर्ण तेजाने उजळलेल्या भव्य निवासात प्रवेशले. मोठ्या दरवाज्यापर्यंत पोहोचून, द्वारपालामुळे ते थांबले. द्वारपालाच्या हातात कमळमणीपासून बनवलेला मोठा दंड होता. “आम्ही महत्वाच्या भेटीसाठी आलो आहोत, हे त्यांना कळवा,” असं सांगितलं. द्वारपाल पर्वतराजाच्या सभेत गेला, जिथे पर्वत त्याच्याभोवती होते. दंड बगलेत ठेवून, त्याने सांगितलं, “दरवाज्यावर उभे असलेले हे तुमचे पाहुणे आहेत, जे तुमच्या भेटीस उत्सुक आहेत.” पर्वतराज स्वतः दरवाजाजवळ आला, उत्तम आदरातिथ्य घेऊन. पाहुण्यांना आसन दिल्यावर, त्याने विचारले, “तुमचे आगमन अगदी गूढ आणि विचारात न बसणारे आहे. आज माझे शरीर शुद्ध झाले, कारण तुम्ही माझ्या घरात प्रवेश केला. माझे घर जणू सरस्वत तीर्थ झाले, तुमच्या दर्शन व स्पर्शाने पवित्र झाले. तुम्ही ज्या हेतूने आला आहात, कृपया मला ते सांगा. मी तुमचा सेवक आहे, आज्ञा देण्यास तयार आहे.” ते पर्वतावरच्या कार्याचा विषय वृद्ध अंगिरसाला सांगू लागले. अंगिरसाने पर्वतराजाला सर्वोच्च उत्तर दिलं: “अरुंधतीसह हे तुमच्या निवासात आले आहेत, हे पर्वतराज. शंकर, त्रिशूलधारी, शर्व, त्रिनेत्र, वृषभावर आरूढ. काही त्यांना यमाचा स्वामी म्हणतात, काही शिव, स्थाणू, भव किंवा हर. आम्ही त्यांच्या आज्ञेने तुमच्यापाशी आलो आहोत, हे पर्वतराज. देवांचा स्वामी तिचा इच्छुक आहे; तुम्ही तिला द्यायला हवे. सौंदर्य, वंश आणि संपत्तीने ती प्राप्त करते, हे पर्वतराज. हे देवी, तुम्ही या सर्वांची माता आहात, कारण हराला त्यांचा पिता मानले जाते. तुमचे राखेने झाकलेले पाय शत्रूंच्या माथ्यावर ठेवावे.