വൈയാഘ്രേ ച ജടാഭാരം സമുദ്ഗ്രന്ഥ്യാന്യചര്മണാ
പുലിയുടെ തോലും, കൂട്ടിയിണക്കിയ ജടയും കിടക്കയിലായി വെച്ച്,
തതോ ഽമരാണാം രജനീ ഭവതേ ദക്ഷിണായനമ്
അതിനുശേഷം ദേവന്മാർക്കു രാത്രി ആരംഭിക്കുന്നു; അതാണ് ദക്ഷിണായനം.
തല്പേ സ്വപിതി ലോകാനാം ദര്ശയന് മാര്ഗമുത്തമമ്
അവൻ കിടക്കയിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ലോകങ്ങൾക്ക് ഉത്തമമായ മാർഗം കാണിക്കുന്നു.
വിനായകശ്ചുര്ഥ്യാ തു പഞ്ചമ്യാമപി ധര്മരാട്
അഞ്ചാം ദിവസം വിനായകനെയും, അതേ ദിവസം ധർമ്മരാജാവിനെയും ആദരിക്കണം.
കാത്യായനീ തഥാഷ്ടമ്യാം നവമ്യാം കമലാലയാ
എട്ടാം ദിവസം കാത്യായനിയെ, ഒൻപതാം ദിവസം കമലാലയവാസിനിയെ പൂജിക്കണം.
ഏകാദശ്യാം തു കൃഷ്ണായാം സാധ്യാ ബ്രഹ്മന് സ്വപന്തി ച
കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പത്തൊൻപതാം ദിവസം, ബ്രഹ്മനേ, സാദ്ധ്യന്മാരും ഉറങ്ങുന്നു.
സ്വപത്സു തത്ര ദേവേഷു പ്രാവൃട്കാലഃ സമായയൌ
അവിടെ ദേവന്മാർ ഉറങ്ങുമ്പോൾ മഴക്കാലം എത്തുന്നു.
വായസാശ്ച സ്വപന്ത്യേതേ ഋതൌ ഗര്ഭഭരാലസാഃ
ആ കാലത്ത് കുഞ്ഞുങ്ങളാൽ ഭാരമായ കാക്കകളും ഉറങ്ങുന്നു.
ദ്വിതീയാ സാ ശുഭാ പുണ്യാ അശൂന്യശയനോദിതാ
അവിടെ രണ്ടാം ദിവസം ശുഭവും പുണ്യവുമാണ്, ശൂന്യമല്ലാത്ത കിടക്കയിൽ നിന്നുള്ള ഉണർവെന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
പര്യങ്കസ്ഥം സമം ലക്ഷ്മ്യാ ഗന്ധപുഷ്പാദിഭിര്മുനേ
പർയ്യങ്കത്തിൽ ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം ഇരുന്ന്, സുഗന്ധവും പുഷ്പങ്ങളും അർപ്പിച്ച്, മഹർഷേ,
സുരഭീണീ നിവേദ്യേത്ഥം വിജ്ഞാപ്യോ മധുസൂദനഃ
ഇങ്ങനെ സുഗന്ധമുള്ള വസ്തുക്കൾ അർപ്പിച്ച്, മധുസൂദനനോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം.
തഥാസ്ത്വശൂന്യം ശയനം സദൈവ അസ്മാകമേവേഹ തവ പ്രസാദാത്
ഇങ്ങനെ, ദൈവകൃപയാൽ ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ കിടക്ക എപ്പോഴും ശൂന്യമാകരുതേ.
സത്യേന തേനാമിതവീര്യ വിഷ്ണോ ഗാര്ഹസ്ഥ്യനാശോ മമ നാസ്തു ദേവ
സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, അപ്പാരമായ വീര്യമുള്ള വിഷ്ണുവേ, എന്റെ ഗൃഹസ്ഥജീവിതം നശിക്കാതിരിക്കണമേ, ദേവാ.
നക്താം ഭുഞ്ജീത ദേവര്ഷേ തൈലക്ഷാരവിവര്ജിതമട്
ദൈവമുനിവേ, രാത്രി ഭക്ഷിക്കേണ്ടത് എണ്ണയും കാരംപൊടിയും ഇല്ലാത്ത അന്നമാണ്.
ലക്ഷ്മീധരഃ പ്രീയതാം മേ ഇത്യുച്ചാര്യ നിവേദയേത്
'ലക്ഷ്മീധരൻ എന്നിൽ പ്രസന്നനാകട്ടെ' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, അർപ്പണം സമർപ്പിക്കണം.
യാവദ് ചവൃശ്ചികരാശിസ്ഥഃ പ്രതിഭാതി ദിവാകരഃ
ചെളിപ്പാമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്തിനിടയിൽ സൂര്യൻ ദൃശ്യമായിരിക്കുമ്പോൾ വരെ—
തുലാസ്ഥേര്ഽകേ ഹരിഃ കാമഃ ശിവഃ പശ്ചാദ്വിബുധ്യതേ
സൂര്യൻ തുലാരാശിയിലിരിക്കുമ്പോൾ ഹരിക്ക് ആഗ്രഹം ഉണരുന്നു; അതിന് ശേഷം ശിവൻ ജാഗരൂകനാകുന്നു.
സശയ്യാസ്തരണോപേതാ യഥാ വിഭവമാത്മനഃ
തന്നുടേതായ ശേഷിയനുസരിച്ച് കിടക്കയും മറയുമൊക്കെയായി—
യസ്മിംശ് ചീര്ണേ വിയോഗസ്തു ന ഭവേദിഹ കസ്യചിത്
ഇത് നിർവഹിച്ചാൽ, ഇവിടെ ആര്ക്കും വേർപാട് ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
യുക്താ മൃഗശിരേണൈവ സാ തു കാലാഷ്ടമീ സ്മൃതാ
മൃഗശിര നക്ഷത്രം ചേർന്നാൽ, അതാണ് യുക്തമായ അഷ്ടമി എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.
വസതേ സംനിധാനേ തു തത്ര പൂജാക്ഷയാ സ്മൃതാ
അവിടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ പാർക്കുന്നത് അക്ഷയമായ പൂജയായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
സ്നാതഃ സംപൂജയേത് പുഷ്പൈര്ധത്തൂരസ്യ ത്രിലോചനമ്
കുളിച്ചശേഷം, ദത്തൂരപൂക്കൾകൊണ്ട് ത്രിനേത്രനേ പൂജിക്കണം.
വിപ്രായ ദദ്യാന്നൈവേദ്യം സഹിരണ്യം ദ്വിജോത്തമ
നല്ല ബ്രാഹ്മണനു നൈവേദ്യവും പൊന്നും ചേർത്ത് നൽകണം, മഹാനുജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
ധൂപയേത് സര്ജനിര്യാസം നൈവേദ്യം മധുമോദകൈഃ
സർജവൃക്ഷത്തിന്റെ ഗന്ധം കാട്ടി, നൈവേദ്യമായി തേനും മധുരപാനീയങ്ങളും അർപ്പിക്കണം.
പ്രീയതാം മേ ഹിരണ്യാക്ഷോ ദക്ഷിണാ സതിലാ സ്മൃതാ
ഹിരണ്യാക്ഷൻ എന്നിൽ പ്രസന്നനാകട്ടെ; ദാനമായി എള്ള് നൽകണമെന്ന് ഓർക്കണം.
ധുപം ശ്രീവാസനിര്യാസം നൈവേദ്യം മധുപായസമ്
ശ്രീവാസന വൃക്ഷത്തിന്റെ ഗന്ധം കാട്ടി, നൈവേദ്യമായി തേൻപാലു അർപ്പിക്കണം.
പ്രീയതാം ഗവാന് സ്ഥാസുരിതി വാച്യമനിഷ്ഠുരമ്
'പശുക്കളിൽ നിലനിൽക്കുന്നവൻ എന്നിൽ പ്രസന്നനാകട്ടെ' എന്ന് മൃദുവായി പറയണം.
മാസി മാര്ഗശിരേ സ്നാനം ദധ്നാര്ചാ ഭദ്രയാ സ്മൃതാ
മാർഗശീർഷ മാസത്തിൽ, തൈരും കൊണ്ട് സ്നാനവും പൂജയും ചെയ്യുന്നത് ശുഭമായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
നമോ ഽസ്തു പ്രീയതാം ശര്വസ്ത്വിതി വാച്യം ച പണ്ഡിതൈഃ
'നമസ്കാരം! ശർവൻ എന്നിൽ പ്രസന്നനാകട്ടെ' എന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ പറയണം.
ധൂപോ മധുകനിര്യാസോ നൈവേദ്യം മധു ശഷ്കുലീ
തേനിന്റെ ഗന്ധം കാട്ടി, നൈവേദ്യമായി തേനും മധുരക്കടലയും അർപ്പിക്കണം.